Court dismisses appeal against municipal land designation under the Preference Rights Act for municipalities.
Netherlands (NL)
Legislator summary
AI generatedThe Court of Administrative Justice of the Netherlands confirmed the lower court's decision to reject the appellant's appeal against a municipal council's designation of land under the Preference Rights Act for municipalities. The appellant argued that the structural plan used for designation did not qualify as a valid spatial plan, but the court found no violation of legal certainty or abuse of power. Consequently, the court held that the municipal council acted within its authority and the appeal was without merit.
Legislator headnote
AI generatedArticle 2 of the Preference Rights Act for municipalities; Article 3:3 of the General Administrative Law Act: The designation of land under the Preference Rights Act for municipalities based on a structural plan is lawful even if the plan derives from a regional plan, provided no legal certainty or abuse of power is violated.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
200203515/1. Datum uitspraak: 11 december 2002 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak op het hoger beroep van: [appellant], wonend te [woonplaats], tegen de uitspraak van de rechtbank te Roermond van 17 mei 2002 in het geding tussen: appellante en de raad van de gemeente Venlo.
1. Procesverloop Bij besluit van 27 juni 2001 heeft de raad van de gemeente Venlo (hierna: de raad) op grond van artikel 2 van de Wet voorkeursrecht gemeenten (hierna: Wvg) nader aangegeven percelen aangewezen als gronden waarop de artikelen 10 tot en met 24, 26 en 27 van de Wvg van toepassing zijn. Bij besluit van 26 september 2001 heeft de raad het daartegen gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Dit besluit en het advies van de commissie voor de bezwaar- en beroepschriften, waarnaar in het besluit wordt verwezen, zijn aangehecht. Bij uitspraak van 17 mei 2002, verzonden op dezelfde dag, heeft de rechtbank te Roermond (hierna: de rechtbank) het daartegen door appellante ingestelde beroep ongegrond verklaard.
Deze uitspraak is aangehecht. Tegen deze uitspraak heeft appellante bij brief, bij de Raad van State ingekomen op 1 juli 2002, hoger beroep ingesteld. Deze brief is aangehecht. Bij brief van 29 augustus 2002 heeft de raad van antwoord gediend. De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 4 november 2002, waar de raad, vertegenwoordigd door mr. C.H.J.M. Michels, ambtenaar der gemeente, is verschenen.
2. Overwegingen 2.1. Artikel 2, eerste lid, van de Wvg, voorzover hier van belang, bepaalt dat bij besluit van de gemeenteraad gronden, begrepen in een structuurplan, kunnen worden aangewezen als gronden, waarop de artikelen 10-24, 26 en 27 van toepassing zijn. 2.2. Anders dan appellante heeft betoogd, is het structuurplan “Trade Port Noord I” een structuurplan als bedoeld in de Wet op de Ruimtelijke Ordening. Dat bepaalde gedeelten in het structuurplan letterlijk afkomstig zijn uit de streekplanuitwerking maakt dit niet anders. Er is voldaan aan het bepaalde in artikel 2 van de Wvg. Niet valt in te zien dat is gehandeld in strijd met het rechtszekerheidsbeginsel. Evenmin valt in te zien dat is gehandeld in strijd met het in artikel 3:3 van de Algemene wet bestuursrecht neergelegde verbod van détournement de pouvoir. De rechtbank heeft dan ook het besluit van 26 september 2001 terecht in stand gelaten. 2.3. Het hoger beroep is ongegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd. 2.4. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.
3. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State Recht doende in naam der Koningin: bevestigt de aangevallen uitspraak. Aldus vastgesteld door mr. J.A.E. van der Does, Voorzitter, en mr. B.J. van Ettekoven en mr. D.A.C. Slump, Leden, in tegenwoordigheid van mr. S. Zwemstra, ambtenaar van Staat. w.g. Van der Does w.g. Zwemstra Voorzitter ambtenaar van Staat Uitgesproken in het openbaar op 11 december 2002 91-395.