Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:RVS:2002:AE5698 ECLI:NL:RVS:2002:AE5698 AI generated

Court dismisses appeal as client lacks standing to challenge procedural steps after daughter's school placement is finalized.

Case Number ECLI:NL:RVS:2002:AE5698
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Administrative Justice confirmed the lower court's decision to declare the appeal inadmissible. The appellant argued she had a stake in the procedural history of her daughter's school placement, but the court found no interest since the child was already placed in a special education program. Consequently, the appeal was rejected because the appellant could not challenge the manner of the decision-making process once the outcome was fixed.

Legislator headnote

AI generated

Wet algemene bepalingen om de rechtsbescherming te waarborgen; Wet bestuurlijke rechtsbescherming: A party lacks standing to challenge the procedural aspects of an administrative decision if they have no legal interest in the outcome, particularly when the subject matter has already been resolved in their favor or to their detriment.

Keywords

AI generated
procedural standing lack of interest inadmissible appeal administrative procedure special education placement legal interest requirement court of administrative justice

Cited Legislation

AI generated
Wet algemene bepalingen om de rechtsbescherming te waarborgen
Wet bestuurlijke rechtsbescherming

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

200104981/1. Datum uitspraak: 24 juli 2002 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak op het hoger beroep van: [appellante], wonend te [woonplaats], als wettelijk vertegenwoordigster van [dochter van appellante] tegen de uitspraak van de arrondissementsrechtbank te Amsterdam van 29 augustus 2001 in het geding tussen: appellante en de Permanente Commissie Leerlingenzorg te Amstelveen.

1. Procesverloop Bij besluit van 13 juli 1999 heeft de Permanente Commissie Leerlingenzorg te Amstelveen (hierna: de PCL) de dochter van appellante niet toelaatbaar geacht voor de speciale school voor basisonderwijs en het advies voor een Z.M.L.K.-school gegeven. Bij besluit van 14 december 1999 heeft de PCL, nadat zij het daartegen door appellante gemaakte bezwaar gegrond had verklaard, de dochter alsnog wel toelaatbaar geacht tot de speciale school voor basisonderwijs. Twee hierop betrekking hebbende stukken zijn aangehecht. Bij besluit van 31 januari 2000 heeft de PCL het daartegen door appellante gemaakte bezwaar niet-ontvankelijk verklaard.

Bij uitspraak van 29 augustus 2001, verzonden op dezelfde dag, heeft de arrondissementsrechtbank te Amsterdam (hierna: de rechtbank) het daartegen door appellante ingestelde beroep niet-ontvankelijk verklaard. Deze uitspraak is aangehecht. Tegen deze uitspraak heeft appellante bij brief, bij de Raad van State ingekomen op 8 oktober 2001, hoger beroep ingesteld. Deze brief is aangehecht. De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 11 februari 2002, waar appellante in persoon, bijgestaan door [gemachtigde], is verschenen. De Afdeling heeft het onderzoek vervolgens heropend en een door appellante overgelegd stuk alsnog aan de PCL ter kennis gebracht.

De PCL heeft op dit stuk gereageerd, waarna appellante in de gelegenheid is gesteld daarop te reageren. De daarop gevolgde reactie is aangehecht. Met toestemming van partijen is afgezien van verdere behandeling ter zitting.

2. Overwegingen 2.1. Appellante betoogt tevergeefs dat de rechtbank haar beroep ten onrechte niet-ontvankelijk heeft verklaard, nu dat zich niet richt tegen de beslissing van de PCL om haar dochter toelaatbaar te achten voor de speciale school voor basisonderwijs, maar tegen de wijze van totstandkomen van de beslissing van de PCL en de daaraan ten grondslag liggende rapportages en rehabilitatie en genoegdoening voor het aangedane onrecht ten doel heeft. De rechtbank heeft terecht en op goede gronden overwogen dat appellante daarmee geen belang had bij het door haar ingestelde beroep, aangezien betrokkene inmiddels was geplaatst op een opleiding voor voortgezet speciaal onderwijs. 2.2. Het hoger beroep is ongegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd. 2.3. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

3. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State Recht doende in naam der Koningin: bevestigt de aangevallen uitspraak. Aldus vastgesteld door mr. R.W.L. Loeb, Voorzitter, en mr. P.J.J. van Buuren en mr. J.E.M. Polak, Leden, in tegenwoordigheid van mr. J.J. Schuurman, ambtenaar van Staat. w.g. Loeb w.g. Schuurman Voorzitter ambtenaar van Staat Uitgesproken in het openbaar op 24 juli 2002 66-362.