Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:RVS:2002:AE2803 ECLI:NL:RVS:2002:AE2803 AI generated

Court dismisses appeal against planning permission granted for rear extension despite shadow concerns.

Case Number ECLI:NL:RVS:2002:AE2803
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Council of State dismissed the appellant's appeal, upholding the lower court's rejection of the objection to a building permit for a rear extension. The appellant argued that the extension would deprive them of sunlight in an unreasonable manner compared to the benefit to neighbors, but the court found no disproportionate disadvantage. The court concluded that the existing property layout already limited afternoon sunlight, meaning the additional shadow did not justify denying the permit.

Legislator headnote

AI generated

Articles 19, third paragraph, of the Spatial Planning Act; Article 20, first paragraph, first sub-item, of the Spatial Planning Decree: A planning permit or exemption may be granted even if the project conflicts with the zoning plan, provided the authority reasonably balances all interests and finds no disproportionate disadvantage to the applicant.

Keywords

AI generated
spatial planning law building permit exemption from zoning sunlight rights proportionality test administrative appeal shadow impact

Cited Legislation

AI generated
Article 19, third paragraph, of the Spatial Planning Act (WRO)
Article 20, first paragraph, first sub-item, of the Spatial Planning Decree (Bro)

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

200103647/1. Datum uitspraak: 22 mei 2002 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak op het hoger beroep van: [appellant], wonend te [woonplaats], tegen de uitspraak van de president van de arrondissementsrechtbank te Haarlem van 28 juni 2001 in het geding tussen: appellant en burgemeester en wethouders van Purmerend.

1. Procesverloop Bij besluit van 28 november 2000 hebben burgemeester en wethouders van Purmerend (hierna: burgemeester en wethouders) met toepassing van artikel 19, derde lid, van de Wet op de Ruimtelijke Ordening (hierna: WRO) in verbinding met artikel 20, eerste lid, aanhef en onder a, ten eerste, van het Besluit op de ruimtelijke ordening (hierna: Bro), vrijstelling en bouwvergunning verleend aan [vergunninghouder] voor het uitbouwen aan de achterzijde van de woning op het perceel [locatie]. Bij besluit van 19 april 2001 hebben burgemeester en wethouders het daartegen door appellant gemaakte bezwaar ongegrond verklaard.

Dit besluit is aangehecht. Bij uitspraak van 28 juni 2001, verzonden op dezelfde dag, heeft de president van de arrondissementsrechtbank te Haarlem (hierna: de president) het daartegen door appellant ingestelde beroep ongegrond verklaard. Deze uitspraak is aangehecht. Tegen deze uitspraak heeft appellant bij brief van 19 juli 2001, bij de Raad van State ingekomen op 23 juli 2001, hoger beroep ingesteld. Deze brief is aangehecht. Bij brief van 26 oktober 2001 hebben burgemeester en wethouders een memorie van antwoord ingediend. De zaak is door een meervoudige kamer van de Afdeling verwezen naar een enkelvoudige.

De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 25 april 2002, waar appellant in persoon, bijgestaan door mr. L. de Groot, advocaat te Amsterdam, en burgemeester en wethouders, vertegenwoordigd door L.J.P. Rog, ambtenaar der gemeente, zijn verschenen.

2. Overwegingen 2.1. Vast staat dat het bouwplan in strijd is met het ter plaatse geldende bestemmingsplan “Purmer II 1980”. Teneinde realisering van het bouwplan niettemin mogelijk te maken, hebben burgemeester en wethouders toepassing gegeven aan artikel 19, derde lid, van de WRO in verbinding met artikel 20, eerste lid, aanhef en onder a, ten eerste, van het Bro. Niet in geding is dat burgemeester en wethouders bevoegd waren met toepassing van deze bepalingen vrijstelling en bouwvergunning te verlenen voor het bouwplan. 2.2. Appellant betoogt dat de president heeft miskend dat de gevolgen van de uitbouw voor de mate van zonlicht in zijn woning zodanig zijn dat zij niet meer in redelijke verhouding staan tot het voordeel dat zijn buren van de uitbouw zullen hebben. 2.3.

Dit betoog faalt. De Afdeling is met de president van oordeel dat, hoewel met het oprichten van de uitbouw de schaduwwerking op het perceel van appellant toeneemt, appellant door deze toename, ten opzichte van de bestaande situatie, geen onevenredig nadeel lijdt. De stelling van appellant dat de toename van de schaduwwerking er toe leidt dat er in de periode tussen 21 september en 21 maart gedurende de gehele dag geen, dan wel slechts een dunne streep zonlicht in zijn woning komt, leidt niet tot een andere conclusie, nu ook in de bestaande situatie als gevolg van de ligging van de woning en de reeds ter plaatse aanwezige heg pas in de namiddag zonlicht in de woning komt. 2.4.

Gelet op het voorgaande heeft de president terecht geoordeeld dat niet kan worden staande gehouden dat burgemeester en wethouders bij afweging van alle betrokken belangen niet in redelijkheid tot hun besluit tot het verlenen van vrijstelling en bouwvergunning hebben kunnen komen. 2.5. Het hoger beroep is ongegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd. 2.6. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

3. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State Recht doende in naam der Koningin: bevestigt de aangevallen uitspraak. Aldus vastgesteld door mr. H. Troostwijk, Lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. J.H. Roelfsema, ambtenaar van Staat. w.g. Troostwijk w.g. Roelfsema Lid van de enkelvoudige kamer ambtenaar van Staat Uitgesproken in het openbaar op 22 mei 2002 58-398.