Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:RVS:2002:AE2771 ECLI:NL:RVS:2002:AE2771 AI generated

Court dismisses appeal against listing a building as a monument due to lack of expert evidence on its value.

Case Number ECLI:NL:RVS:2002:AE2771
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Allowed / Granted

Legislator summary

AI generated

The Council of State affirmed the lower court's dismissal of the appellant's appeal regarding the listing of a building on the municipal monument list. The appellant argued the property lacked monument value, but the court rejected this claim as it was unsupported by expert evidence and could not have been raised earlier in the proceedings. Consequently, the administrative decision to list the building was upheld as legally sound.

Legislator headnote

AI generated

Wet monumentenbescherml 1988; Wet bestuursrecht 1946: The court will not re-evaluate the substantive assessment of monument value if the appellant fails to provide expert evidence, thereby upholding the administrative decision.

Keywords

AI generated
monument protection listing procedure expert evidence administrative appeal burden of proof procedural history substantive review

Cited Legislation

AI generated
Wet monumentenbescherming 1988
Wet bestuursrecht 1946

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

200105720/1. Datum uitspraak: 22 mei 2002 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak op het hoger beroep van: [appellant], wonend te [woonplaats] tegen de uitspraak van de arrondissementsrechtbank te Zwolle van 10 oktober 2001 in het geding tussen: appellant en burgemeester en wethouders van Deventer.

1. Procesverloop Bij besluit van 8 februari 2000 hebben burgemeester en wethouders van Deventer (hierna: burgemeester en wethouders) het pand aan de [locatie] te [plaats] op de gemeentelijke monumentenlijst geplaatst. Bij besluit van 22 september 2000 hebben burgemeester en wethouders het daartegen door appellant gemaakte bezwaar ongegrond verklaard. Dit besluit en het advies van de algemene commissie voor de beroep-, bezwaar- en verzoekschriften, waarnaar in het besluit wordt verwezen, zijn aangehecht. Bij uitspraak van 10 oktober 2001, verzonden op dezelfde dag, heeft de arrondissementsrechtbank te Zwolle (hierna: de rechtbank) het daartegen door appellant ingestelde beroep ongegrond verklaard.

Deze uitspraak is aangehecht. Tegen deze uitspraak heeft appellant bij brief, bij de Raad van State ingekomen op 20 november 2001, hoger beroep ingesteld. De gronden van het beroep zijn aangevuld bij brief van 8 januari 2002. Deze brieven zijn aangehecht. Bij brief van 30 januari 2002 hebben burgemeester en wethouders van antwoord gediend. De zaak is door een meervoudige kamer van de Afdeling verwezen naar een enkelvoudige. De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 26 april 2002, waar burgemeester en wethouders, vertegenwoordigd door mr.

A.M.M. Hutten-Bekemeier en J.L.M. van de Laar, beiden ambtenaar der gemeente, zijn verschenen. Appellant heeft zich - met schriftelijke kennisgeving daarvan - niet ter zitting doen vertegenwoordigen.

2. Overwegingen 2.1. Eerst in hoger beroep betoogt appellant in zijn enige grief dat het pand niet of nauwelijks van monumentale waarde is en derhalve plaatsing op de lijst in verband met het daaruit voor hem voortvloeiende nadeel niet is gerechtvaardigd. Met dit betoog hebben burgemeester en wethouders in hun besluitvorming - en de rechtbank - derhalve geen rekening kunnen houden. Aangezien niet valt in te zien waarom appellant zijn mening over de monumentale waarde, dat bovendien niet deskundig is onderbouwd, niet eerder in de procedure naar voren had kunnen brengen, kan dit betoog in hoger beroep niet slagen. De rechtbank is op goede gronden tot een juist oordeel gekomen. 2.2. Het hoger beroep is ongegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd. 2.3. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding.

3. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State Recht doende in naam der Koningin: bevestigt de aangevallen uitspraak. Aldus vastgesteld door mr. T.M.A. Claessens, Lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. R.P. Hoogenboom, ambtenaar van Staat. w.g. Claessens w.g. Hoogenboom Lid van de enkelvoudige kamer ambtenaar van Staat Uitgesproken in het openbaar op 22 mei 2002 119.