Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:RVS:2002:AE1602 ECLI:NL:RVS:2002:AE1602 AI generated

Court dismisses appeal for legal aid in tax dispute as matter can be handled by client alone.

Case Number ECLI:NL:RVS:2002:AE1602
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Court of Administrative Justice confirmed the lower court's decision to reject the appellant's request for legal aid. The appellant sought assistance to file an objection against a VAT assessment, arguing the dispute involved fraud rather than simple facts. The court held that the request lacked sufficient detail to prove the dispute was not merely factual or mathematical, as required by the Legal Aid Act.

Legislator headnote

AI generated

Articles 12(2)(g) and 12(3) of the Legal Aid Act; Article 8(e) of the Legal Aid and Access Criteria Decree: Legal aid is not granted for tax objections where the dispute is exclusively of a factual or mathematical nature and can reasonably be handled by the applicant themselves.

Keywords

AI generated
legal aid denial tax objection procedure factual dispute criteria VAT assessment challenge administrative justice appeal

Cited Legislation

AI generated
Article 12, second paragraph, sub-item g, of the Legal Aid Act (Wrb)
Article 12, third paragraph, of the Legal Aid Act (Wrb)
Article 8, sub-item e, of the Legal Aid and Access Criteria Decree (Brt)

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

200101803/1. Datum uitspraak:17 april 2002 AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK Uitspraak op het hoger beroep van: [appellant], wonend te [woonplaats], tegen de uitspraak van de arrondissementsrechtbank te 's-Hertogenbosch van 30 januari 2001 in het geding tussen: appellant en de raad voor rechtsbijstand te 's-Hertogenbosch.

1. Procesverloop Bij besluit van 18 augustus 1998 heeft het bureau rechtsbijstandvoorziening van de raad voor rechtsbijstand te 's-Hertogenbosch (hierna: het bureau) een verzoek van appellant om toevoeging als bedoeld in de Wet op de rechtsbijstand (hierna: de Wrb) afgewezen. Bij besluit van 7 juli 1999 heeft de raad voor rechtsbijstand te 's-Hertogenbosch (hierna: de raad) het daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard. Dit besluit en het advies van de Commissie voor bezwaar en beroep van 21 juni 1999, waarnaar in het besluit wordt verwezen, zijn aangehecht.

Bij uitspraak van 30 januari 2001, verzonden op 6 februari 2001, heeft de arrondissementsrechtbank te 's-Hertogenbosch (hierna: de rechtbank) het daartegen ingestelde beroep ongegrond verklaard. Deze uitspraak is aangehecht. Tegen deze uitspraak heeft appellant bij faxbericht, bij de Raad van State ingekomen op 20 maart 2001, hoger beroep ingesteld. De gronden zijn aangevuld bij faxbericht van 13 juni 2001. Deze faxberichten zijn aangehecht. Bij brief van 12 juli 2001 heeft de raad van antwoord gediend. De zaak is door een meervoudige kamer van de Afdeling verwezen naar een enkelvoudige.

De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 30 november 2001, waar de raad, vertegenwoordigd door mr. A.E.M. van den Hoff, gemachtigde, is verschenen. Appellant heeft zich niet ter zitting doen vertegenwoordigen.

2. Overwegingen 2.1. Ingevolge artikel 12, tweede lid, aanhef en onder g, van de Wrb, wordt rechtsbijstand niet verleend indien het een belang betreft waarvan de behartiging redelijkerwijze aan verzoeker zelf kan worden overgelaten, zo nodig met bijstand van een andere persoon of instelling van wie onderscheidenlijk waarvan de werkzaamheden niet vallen binnen de werkingssfeer van deze wet. Ingevolge artikel 12, derde lid, van de Wrb, kunnen bij algemene maatregel van bestuur nadere regels worden gesteld omtrent de overeenkomstig het tweede lid in acht te nemen criteria.

Ingevolge artikel 8, aanhef en onder e, van het op artikel 12, derde lid, van de Wrb gebaseerde Besluit rechtsbijstand- en toevoegcriteria (hierna: het Brt) wordt geen toevoeging verstrekt indien de rechtsbijstand uitsluitend is verzocht voor het indienen van een bezwaarschrift in een belastingzaak, indien het bezwaar uitsluitend betrekking heeft op een geschil van feitelijke of rekenkundige aard. 2.2. Het verzoek betreft het verlenen van rechtsbijstand ter zake van het indienen van een bezwaarschrift tegen een naheffing omzetbelasting. 2.3. De rechtbank heeft met juistheid geen grond gevonden voor het oordeel dat de raad zich (in administratief beroep) niet op het standpunt heeft kunnen stellen dat appellant niet heeft aangetoond dat het met de Belastingdienst te voeren geschil niet slechts van feitelijke of rekenkundige aard is.

Het door appellant aangevoerde, dat de toevoeging is aangevraagd voor rechtsbijstand in een bezwaarschriftprocedure, geeft niet de noodzakelijke details over de aard van het met de Belastingdienst te voeren geschil. Ook het feit dat appellant beweert het slachtoffer te zijn geworden van oplichtingspraktijken is onvoldoende concreet om tot het oordeel te kunnen leiden dat de raad de aanvraag ten onrechte met toepassing van artikel 8, aanhef en onder e, van het Brt, heeft afgewezen. 2.4. De conclusie is dat de rechtbank het beroep van appellant terecht ongegrond heeft verklaard.

Het hoger beroep is ongegrond. De aangevallen uitspraak dient te worden bevestigd. 2.5. Voor een proceskostenveroordeling is geen aanleiding.

3. Beslissing De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State Recht doende in naam der Koningin: bevestigt de aangevallen uitspraak. Aldus vastgesteld door mr. P.A. Offers, Lid van de enkelvoudige kamer, in tegenwoordigheid van mr. J.H.C.A. Muller, ambtenaar van Staat. w.g. Offers w.g. Muller Lid van de enkelvoudige kamer ambtenaar van Staat Uitgesproken in het openbaar op 17 april 2002 242-364.