Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:RBUTR:2012:BW3606 ECLI:NL:RBUTR:2012:BW3606 AI generated

Court acquits defendant of attempted burglary due to insufficient evidence linking him to the crime scene.

Case Number ECLI:NL:RBUTR:2012:BW3606
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court acquitted the defendant of attempted burglary after finding the prosecution's evidence insufficient to prove guilt beyond reasonable doubt. Although the complainant identified a person exiting a car near the defendant's location and the defendant fled police contact, no specific identification was made. The court ruled that the general description provided by the complainant did not match the defendant and the lack of a photo confrontation meant the defendant's presence could not be legally established.

Legislator headnote

AI generated

Article 360a of the Criminal Code; Article 360b of the Criminal Code: Mere presence near a crime scene without specific identification or corroborating evidence does not constitute sufficient proof of guilt for attempted burglary.

Keywords

AI generated
attempted burglary insufficient evidence identification failure acquittal beyond reasonable doubt

Cited Legislation

AI generated
Article 360a of the Criminal Code
Article 360b of the Criminal Code
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

RECHTBANK UTRECHT Sector strafrecht parketnummer: 16/601145-11 [P] vonnis van de meervoudige kamer d.d. 26 maart 2012 in de strafzaak tegen [verdachte] geboren op [1993] te [geboorteplaats] wonende aan de [adres] te [woonplaats] raadsman mr. E.H. Bokhorst, advocaat te Veenendaal 1. Onderzoek van de zaak De zaak is inhoudelijk behandeld op de terechtzitting van 12 maart 2012, waarbij de officier van justitie en de verdediging hun standpunten kenbaar hebben gemaakt.

2. De tenlastelegging De tenlastelegging is als bijlage aan dit vonnis gehecht. De verdenking komt er, kort en feitelijk weergegeven, op neer dat verdachte: (primair) op 27 november 2011 al dan niet samen met een ander heeft geprobeerd in te breken in een woning gelegen aan de [adres] te [woonplaats] danwel (subsidiair) behulpzaam is geweest bij deze poging tot inbraak.

3. De voorvragen De rechtbank heeft vastgesteld dat de dagvaarding geldig is, dat zij bevoegd is tot kennisneming van de zaak, dat de officier van justitie ontvankelijk is in de vervolging en dat er geen redenen zijn voor schorsing van de vervolging.

4. De beoordeling van het bewijs 4.1. Het standpunt van de officier van justitie De officier van justitie acht, gelet op de in het dossier aanwezige bewijsmiddelen, het primair ten laste gelegde wettig en overtuigend bewezen. Ze heeft er daarbij op gewezen dat aangeefster heeft verklaard dat verdachte ten tijde van de poging tot inbraak bij de auto, waarmee de inbrekers waren gearriveerd, op de uitkijk stond. Bij deze auto is verdachte ook door de politie, die vrijwel direct ter plaatse was, aangetroffen. Ondanks het feit dat de politie tegen verdachte had gezegd dat hij moest blijven staan, is hij weggelopen.

Ook een dag later, toen verdachte door de politie is aangehouden, is verdachte eerst weggerend toen hij de politie zag. Voorts heeft verdachte, aldus de officier van justitie, geen geloofwaardige verklaring gegeven voor zijn aanwezigheid in de [adres] te Veenendaal ten tijde van de poging tot inbraak. 4.2. Het standpunt van de verdediging De verdediging heef vrijspraak bepleit en gesteld dat het ten laste gelegde niet wettig en overtuigend bewezen kan worden. 4.3. Het oordeel van de rechtbank Naar het oordeel van de rechtbank is niet bewezen hetgeen verdachte ten laste is gelegd.

Verdachte moet daarvan worden vrijgesproken. De rechtbank heeft hiertoe het volgende overwogen. Aangeefster heeft verklaard dat één van de personen uit de auto die voor haar woning stopte op de uitkijk ging staan. Verdachte is ten tijde van de inbraak is aangetroffen in de buurt van die auto en heeft geen verifieerbare verklaring omtrent de reden van zijn aanwezigheid ter plaatse afgelegd. Dit tezamen is echter onvoldoende voor het oordeel dat verdachte zich aan het ten laste gelegde schuldig heeft gemaakt. Niet kan worden vastgesteld dat verdachte degene was die aangeefster zag uitstappen uit de auto voor haar woning.

Aangeefster heeft slechts een algemeen signalement gegeven van de betreffende persoon, een signalement dat bovendien niet zonder meer lijkt te passen bij verdachte. Een (foto) confrontatie waarbij aangeefster uitsluitsel had kunnen geven over de vraag of verdachte degene was die voor haar woning stond, heeft niet plaatsgevonden. De door de officier van justitie genoemde omstandigheden leiden niet zonder meer tot de conclusie dat verdachte betrokkenheid had bij de poging tot inbraak in de betreffende woning. Dit betekent dat de rechtbank verdachte van dit feit zal vrijspreken.

5. De beslissing De rechtbank: Vrijspraak - spreekt verdachte vrij van het tenlastegelegde; - heft het reeds geschorste bevel voorlopige hechtenis op. Dit vonnis is gewezen door mr. C.A.M. van Straalen, voorzitter, mr. L.M.G. de Weerd en mr. R.P. den Otter, in tegenwoordigheid van mr. M.J.C.J. Evers, griffier, en is uitgesproken ter openbare terechtzitting op 26 maart 2012.