Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:RBUTR:2011:BP7705 ECLI:NL:RBUTR:2011:BP7705 AI generated

Court dismisses confiscation claim against acquitted defendant as no unlawful benefit proven after acquittal.

Case Number ECLI:NL:RBUTR:2011:BP7705
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court dismissed the prosecutor's request to confiscate unlawfully obtained benefits from a defendant who had been acquitted of theft and fraud charges. Although the prosecutor submitted a calculation of potential gains based on the use of stolen cards and false identities, the defendant's acquittal meant these acts were legally negated. Consequently, the court ruled that no unlawful benefit could be established, rendering the confiscation order invalid.

Legislator headnote

AI generated

Wetboek van Strafvordering art. 511b; art. 511c: Upon acquittal of the underlying criminal facts, the court cannot establish that the defendant unlawfully obtained a benefit, thus dismissing confiscation proceedings.

Keywords

AI generated
confiscation of proceeds unlawful benefit acquittal effect prosecutor's claim criminal procedure

Cited Legislation

AI generated
article 511b of the Code of Criminal Procedure
article 511c of the Code of Criminal Procedure
artikel 511b van het Wetboek van Strafvordering
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

RECHTBANK UTRECHT Sector strafrecht Parketnummer: 16/710951-07 beslissing van de rechtbank d.d. 15 maart 2011 in de ontnemingszaak tegen [verdachte], geboren op [1951] te [geboorteplaats], niet als ingezetene ingeschreven in de basisadministratie persoonsgegevens, thans verblijvende te [woonplaats], [adres], raadsman mr. G.A. Speelman, advocaat te Amersfoort. 1 De procedure De procedure blijkt onder meer uit de volgende stukken: - de vordering d.d. 22 juli 2010, die binnen de in artikel 511b van het Wetboek van Strafvordering genoemde termijn aanhangig is gemaakt; - het strafdossier onder parketnummer 16/710951-07 waaruit blijkt dat verdachte op 15 maart 2011 door de rechtbank Utrecht is vrijgesproken van de tenlastegelegde feiten; - het proces-verbaal van berekening van het wederrechtelijk verkregen voordeel; - de bevindingen tijdens het onderzoek ter terechtzitting op 1 maart 2011; - de overige stukken.

Tijdens het onderzoek ter terechtzitting is de officier van justitie gehoord. Hij heeft daarbij zijn vordering ingediend. Tevens is de verdachte gehoord, bijgestaan door zijn raadsman. 2 De beoordeling Aan verdachte is -kort weergegeven- tenlastegelegd dat hij - € 5.500,00 heeft gestolen van [benadeelde 1] en/of [benadeelde 2] door middel van het gebruik hun pinpas waarvan hij de code wist, dan wel dit geldbedrag heeft verduisterd (feit 1), - € 58.975,00 heeft gestolen van [benadeelde 1] en/of [benadeelde 2] door middel van het gebruik van overschrijfkaarten, dan wel deze personen heeft bewogen tot afgifte van dit geldbedrag door het aannemen van een valse hoedanigheid, namelijk door zich voor te doen als kredietwaardige lener, dan wel voornoemd geldbedrag heeft verduisterd (feit 2), - valse overschrijfkaarten heeft gebruikt (feit 3).

Verdachte is door de rechtbank bij vonnis van 15 maart 2011 vrijgesproken van de hem tenlastegelegde feiten. Gelet op deze vrijspraak kan niet worden vastgesteld dat verdachte wederrechtelijk voordeel heeft verkregen zoals is uiteengezet in het proces-verbaal van berekening van het wederrechtelijk verkregen voordeel, zodat de vordering van de officier van justitie dient te worden afgewezen. 3 De beslissing De rechtbank wijst de vordering van de officier van justitie d.d. 22 juli 2010, strekkende tot ontneming van het wederrechtelijk verkregen voordeel, af.

Deze beslissing is gegeven door mr. S. Wijna, voorzitter, mr. A. Wassing en mr. G. Perrick, rechters, in tegenwoordigheid van de griffier mr. H.F.R. Storij en is uitgesproken ter openbare terechtzitting op 15 maart 2011.