Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:RBNNE:2018:85 ECLI:NL:RBNNE:2018:85 AI generated

Court acquits defendant of burglary charges due to insufficient evidence of joint execution and close cooperation with the perpetrator. The court found no proof of the defendant's direct role in the crimes. The defendant was acquitted because the evidence failed to establish a necessary link between him and the actual perpetrator. The court ruled that without proof of joint execution, the charges must be dismissed. The defendant's lack of visible tattoos compared to the CCTV footage was a key factor. The court emphasized the need for clear evidence of collaboration in joint crimes. The decision highlights the high standard required for proving accomplice liability. The court rejected the prosecution's claim of sufficient cooperation evidence. The verdict reflects the principle that doubt benefits the accused. The case underscores the importance of concrete proof in criminal trials.

Case Number ECLI:NL:RBNNE:2018:85
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court acquitted the defendant of two counts of burglary, ruling that the evidence failed to prove joint execution or close cooperation with the actual perpetrator. Although CCTV footage showed a single intruder and the defendant possessed stolen goods, the court found no proof that the defendant participated in the planning or execution of the crimes. The prosecution's argument regarding the defendant's presence and possession of stolen items was insufficient to establish the required legal nexus for accomplice liability.

Legislator headnote

AI generated

Wetboek van Strafrecht, art. 294; art. 30: The court held that an acquittal is warranted when evidence fails to establish the necessary close and conscious cooperation required for accomplice liability in joint crimes.

Keywords

AI generated
accomplice liability joint execution burglary charges insufficient evidence acquittal standard cooperation proof criminal trial

Cited Legislation

AI generated
Wetboek van Strafrecht, art. 294
Wetboek van Strafrecht, art. 30
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

RECHTBANK NOORD-NEDERLAND Afdeling strafrecht Locatie Groningen parketnummer 18/830319-17 Vonnis van de meervoudige kamer voor de behandeling van strafzaken d.d. 11 januari 2018 in de zaak van het openbaar ministerie tegen de verdachte [verdachte], geboren op [geboortedatum] 1981 te [geboorteplaats], wonende te [straatnaam], [woonplaats]. Dit vonnis is gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting van 21 december 2017, welk onderzoek is gesloten op 28 december 2017. Verdachte is niet verschenen. Zijn raadsman mr. Th. Pluijter, advocaat te Groningen, uitdrukkelijk gemachtigd zijnde, is verschenen. Het openbaar ministerie is ter terechtzitting vertegenwoordigd door mr. S.E. Eijzenga. Tenlastelegging Aan verdachte is ten laste gelegd dat:

1. hij op of omstreeks 6 september 2017 te Leek, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening in/uit een (winkel)pand, gelegen aan de [straatnaam] aldaar, heeft weggenomen een hoeveelheid sigaretten en/of geld, in elk geval enig goed, geheel of ten dele toebehorende aan het (winkel)bedrijf [slachtoffer 1], in elk geval aan een ander of anderen dan aan verdachte en/of zijn mededaders, waarbij verdachte en/of zijn mededaders zich de toegang tot de plaats van het misdrijf hebben verschaft en/of die/dat weg te nemen goederen onder zijn/hun bereik hebben gebracht door middel van braak en/of verbreking;

2. hij in of omstreeks de periode van 5 september 2017 tot en met 6 september 2017 te Leek, tezamen en in vereniging met een of meer anderen, althans alleen, met het oogmerk van wederrechtelijke toe-eigening in/uit een (winkel)pand, gelegen aan de [straatnaam] aldaar, heeft weggenomen een hoeveelheid geld, in elk geval enig goed, geheel of ten dele toebehorende aan het (winkel)bedrijf [slachtoffer 2], in elk geval aan een ander of anderen dan aan verdachte en/of zijn mededaders, waarbij verdachte en/of zijn mededaders zich de toegang tot de plaats van het misdrijf hebben verschaft en/of die/dat weg te nemen goederen onder zijn/hun bereik hebben gebracht door middel van braak en/of verbreking.

Beoordeling van het bewijs Standpunt van de officier van justitie De officier van justitie heeft veroordeling voor het onder 1 en 2 ten laste gelegde gevorderd. Hij heeft daartoe het volgende aangevoerd. Zowel namens de winkel [slachtoffer 1] als namens de winkel [slachtoffer 2] is aangifte gedaan van braak. Deze winkels zijn gelegen in een overdekt winkelcentrum te Leek, genaamd de Liekeblom. Door de aangever van [slachtoffer 1], de heer [naam], is verklaard dat hij op 6 september 2017 te 3.06 uur door de alarmcentrale is gebeld met de mededeling dat het alarm van zijn winkel is afgegaan.

Uit de [slachtoffer 1]-winkel zijn geld en sigaretten weggenomen. De camerabeelden van de inbraak in de [slachtoffer 1] zijn aan de politie ter beschikking gesteld. Uit de winkel [slachtoffer 2] is veel (munt)geld gestolen. Om 3.40 uur kreeg de politie melding om ter plaatse te gaan. Om 3.43 uur werd de politie door getuige [getuige] geattendeerd dat een verdachte auto op de parkeerplaats van voornoemd winkelcentrum stond geparkeerd. Uit nader onderzoek bleek dat deze auto geregistreerd stond op de naam van medeverdachte [medeverdachte], die meerdere antecedenten heeft op het gebied van inbraken.

De politie is vervolgens gaan posten in de buurt van de bedoelde auto. Enige tijd later zag de politie twee mannen schichtig om zich heen kijken, die naar de auto liepen en in de auto plaatsnamen. Deze twee mannen waren verdachte en medeverdachte [medeverdachte]. In het voertuig werden twee zogenoemde "big-shoppers" vol pakjes sigaretten aangetroffen. Deze big shoppers komen overeen met de grote tassen die op de camerabeelden van de inbraak in de [slachtoffer 1] zijn te zien. Bij zijn aanhouding had verdachte een nektasje bij zich, waarin opvallend veel muntgeld aanwezig was.

Op de camerabeelden is te zien dat de persoon die inbreekt een nektasje om had. Verdachte heeft afstand gedaan van het geld in het nektasje, met uitzondering van een hoeveelheid van € 20,-. Volgens diens verklaring behoort dit geldbedrag hem wel toe, hetgeen dus impliceert dat het overige bedrag niet van hem is. In de auto is ook een rugzak gevonden met inbrekerswerktuigen. Op de camerabeelden is te zien dat de dader ook een rugzak bij zich had, die gelijkenis vertoont met de rugzak die in de auto is aangetroffen. Voorts werd de jas die verdachte bij zijn aanhouding droeg door de politie herkend als de jas die een van de daders op de camerabeelden aan had.

Op basis van het voorgaande kan worden vastgesteld dat verdachten in de beide winkels hebben ingebroken. Standpunt van de verdediging De raadsman heeft betoogd dat verdachte moet worden vrijgesproken van het onder 1 en 2 ten laste gelegde. Oordeel van de rechtbank De rechtbank acht het onder 1 en 2 ten laste gelegde niet wettig en overtuigend bewezen. De rechtbank overweegt hierbij het volgende. Vast staat dat op 6 september 2017 is ingebroken in de winkels [slachtoffer 1] en [slachtoffer 2] die gelegen zijn binnen het overdekte winkelcentrum "De Liekeblom" te Leek.

Uit de winkels zijn onder meer sigaretten en geld weggenomen. Van de inbraak in de [slachtoffer 1] zijn camerabeelden beschikbaar. Vastgesteld kan worden dat medeverdachte [medeverdachte] met zijn auto op de parkeerplaats van het bedoelde winkelcentrum is gekomen op een moment dat volgens de camerabeelden de inbraak in de [slachtoffer 1] al is voltooid. Naar aanleiding van de melding van een getuige heeft de politie kort daarna post gevat bij de auto van medeverdachte [medeverdachte], die op dat moment leeg was. Ongeveer drie uren later zag de politie - naar later bleek - verdachte en medeverdachte [medeverdachte] naar de auto lopen.

Een van hen had een rugzak bij zich. Medeverdachte [medeverdachte] nam als bestuurder plaats in de auto en de verdachte ging op de achterbank in de auto zitten. Bij zijn aanhouding had verdachte een nek/schoudertas bij zich waarin veel (munt)geld zat. In de kofferbak werden onder meer twee grote tassen vol met pakjes sigaretten aangetroffen. De camerabeelden van de inbraak in de [slachtoffer 1] zijn door de politie bekeken en beschreven. Uit deze beschrijving blijkt dat één enkele dader te zien is op de beelden. Door deze dader zijn na het openbreken van voorwerpen (vermoedelijk kassaladen) goederen weggenomen.

Voorts is te zien dat de dader een relatief grote tatoeage heeft op zijn onderrug. Uit nader onderzoek is gebleken dat verdachte en medeverdachte [medeverdachte] geen van beiden een tatoeage hebben op die plaats. Op basis hiervan is de rechtbank van oordeel dat verdachte noch de medeverdachte de persoon is die op de beelden te zien is. Deze omstandigheid behoeft een bewezenverklaring echter niet in de weg te staan, als uit de feiten en omstandigheden blijkt dat tussen de dader - die op de beelden is te zien - en de verdachten sprake is geweest van een dusdanige nauwe en bewuste samenwerking dat verdachte en zijn medeverdachte als medeplegers kunnen worden aangemerkt.

Bij de beoordeling of sprake was van bewuste en nauwe samenwerking, kan rekening worden gehouden met onder meer de intensiteit van de samenwerking, de onderlinge taakverdeling, de rol in de voorbereiding, de uitvoering of de afhandeling van het delict en het belang van de rol van de verdachte, diens aanwezigheid op belangrijke momenten en het zich niet terugtrekken op een daartoe geëigend tijdstip. De bijdrage van de medepleger kan in uitzonderlijke gevallen in hoofdzaak vóór of ná het strafbare feit zijn geleverd. Een geringe rol of het ontbreken van enige rol in de uitvoering van het delict zal in dergelijke gevallen moeten worden gecompenseerd, bijvoorbeeld door een grote(re) rol in de voorbereiding.

De rechtbank is van oordeel dat niet is komen vast te staan dat verdachte en/of de medeverdachte voorbereidingshandelingen hebben/heeft verricht, dan wel handelingen die op enigerlei wijze hebben bijgedragen aan de inbraak. Evenmin staat vast dat ze in het winkelcentrum zijn geweest. De in het voertuig van medeverdachte [medeverdachte] aangetroffen goederen en geld kunnen weliswaar in verband worden gebracht met de inbraken, maar onduidelijk is hoe voornoemde voorwerpen in de auto terecht zijn gekomen en welke rol verdachten daarbij hebben gehad.

Op grond van het voorgaande is de rechtbank van oordeel dat de voor medeplegen vereiste voldoende nauwe en bewuste samenwerking tussen verdachte en de dader die de uitvoeringshandelingen heeft verricht, niet is komen vast te staan. Er is geen sprake van een gezamenlijke uitvoering en de bijdrage van verdachte aan het onder 1 en 2 ten laste gelegde is naar het oordeel van de rechtbank onduidelijk gebleven. Verdachte zal daarom van deze feiten worden vrijgesproken. Uitspraak De rechtbank Verklaart niet bewezen hetgeen verdachte onder 1 en 2 is ten laste gelegd en spreekt verdachte daarvan vrij.

Dit vonnis is gewezen door mr. M.J.B. Holsink, voorzitter, mr. P.H.M. Smeets en mr. C. Krijger, rechters, bijgestaan door mr. D.M.A. Jansen, griffier, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van deze rechtbank op 11 januari 2018.