Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:RBNHO:2020:587 ECLI:NL:RBNHO:2020:587 AI generated

Court denies extension of crisis measure due to ineffective hospitalization and need for autonomy.

Case Number ECLI:NL:RBNHO:2020:587
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court rejected the prosecutor's request to extend a crisis measure imposed on a patient with a borderline personality disorder. Medical experts testified that the patient's condition had worsened during a previous ten-week hospitalization and that further inpatient confinement would not reduce the immediate risk of suicide. Consequently, the court ruled that a crisis measure is ineffective and contraindicated, as the patient requires increased autonomy and outpatient support instead.

Legislator headnote

AI generated

Wet verplichte geestelijke gezondheidszorg art. 7:7; art. 7:10: A court may refuse to extend a crisis measure when medical evidence demonstrates that continued inpatient confinement is ineffective and contraindicated, necessitating a shift toward autonomy and outpatient care.

Keywords

AI generated
crisis measure extension mandatory mental health care suicide risk assessment ineffective confinement borderline personality disorder outpatient support prosecutor's request

Cited Legislation

AI generated
art. 7:7 Wet verplichte geestelijke gezondheidszorg
art. 7:10 Wet verplichte geestelijke gezondheidszorg
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

RECHTBANK NOORD-HOLLAND Familie en Jeugd locatie Alkmaar Afwijzing machtiging tot voortzetting van de crisismaatregel zaak-/rekestnr.: C/15/298663 / FA RK 20-338 beschikking van de enkelvoudige kamer van 27 januari 2020, naar aanleiding van het door de officier van justitie ingediende verzoek tot voortzetting van een crisismaatregel, als bedoeld in artikel 7:7 van de Wet verplichte geestelijke gezondheidszorg, ten aanzien van: [betrokkene] , geboren op [geboortedatum] te [plaats] , wonende te Esdoornlaan 19, 1702 SH Heerhugowaard, thans verblijvende in [verblijfplaats] , hierna: betrokkene, advocaat: mr.

M.E. Terhorst, gevestigd te Alkmaar. 1Procedure 1.1. Bij verzoekschrift, ingekomen ter griffie op 24 januari 2020, heeft de officier van justitie voortzetting verzocht van de op 23 januari 2020 opgelegde crisismaatregel. Bij het verzoekschrift zijn de volgende bijlagen gevoegd: een afschrift van de beslissing tot het nemen van de crisismaatregel van 23 januari 2020, de medische verklaring van 23 januari 2020, - een overzicht van mutaties van de politie van 24 januari 2020. 1.2. De mondelinge behandeling van het verzoek heeft plaatsgevonden op 27 januari 2020, in voornoemde accommodatie. 1.3.

Ter zitting waren aanwezig en heeft de rechtbank de volgende personen gehoord: - betrokkene, bijgestaan door haar advocaat, - [psychiater] , psychiater, - [arts-assistent] , arts-assistent, - [mentor] , mentor van betrokkene, - [moeder van betrokkene] , moeder van betrokkene. 2Beoordeling 2.1. Uit de overgelegde stukken en het behandelde ter zitting is gebleken dat er een onmiddellijke dreiging van ernstig nadeel voor betrokkene, te weten levensgevaar dan wel gevaar op ernstig lichamelijk letsel, doordat betrokkene zichzelf snijdt, zichzelf tracht te verhangen dan wel voor de trein gaat. 2.2.

Het ernstige vermoeden bestaat dat dit nadeel wordt veroorzaakt door gedrag dat voortvloeit uit een psychische stoornis, te weten een depressieve stoornis, bij een borderline persoonlijkheidsstoornis. 2.3. De rechtbank is op grond van de toelichting ter zitting van de psychiater van oordeel dat een crisismaatregel niet kan bijdragen tot het verminderen van het nadeel. Betrokkene is sinds juli 2019 opgenomen op de crisisafdeling van [verblijfplaats] . Hiervoor woonde zij bij haar moeder thuis. De opname was bedoeld voor een periode van maximaal 10 weken.

De psychiater heeft aangegeven dat de situatie van betrokkene de afgelopen maanden is verslechterd. Zij uit meer suïcidale gedachten en heeft tijdens haar opname meermalen geprobeerd zichzelf van het leven te beroven, onder meer door zichzelf te verhangen. Tijdens de opnameperiode is tweemaal een inbewaringstelling aangevraagd en toegewezen. De periode in de kliniek heeft haar niet voldoende geholpen en een langer verblijf in de kliniek zal zeker niet bijdragen aan haar herstel. Betrokkene zal daarom in elk geval op 5 februari 2020 worden ontslagen uit de kliniek.

De enige manier waarop betrokkene verder geholpen kan worden is door haar meer autonomie te geven en haar daarmee te laten oefenen, daarbij ondersteund door uitgebreide ambulante hulpverlening en met mogelijkheden van time-outs in een klinische setting. De psychiater erkent dat het gevaar dat betrokkene zichzelf van het leven zal beroven, met name op korte termijn, zal blijven bestaan, maar acht een crisismaatregel niet effectief en zelfs gecontra-indiceerd. De psychiater geeft aan dat wanneer betrokkene na 5 februari 2020 in verband met een nieuwe poging tot suïcide wederom met een crisismaatregel wordt aangemeld bij [verblijfplaats] , [verblijfplaats] de crisismaatregel zal opheffen omdat [verblijfplaats] een hernieuwde opname in het kader van de Wet Verplichte GGZ voor betrokkene -in haar belang- niet ondersteunt. 2.5.

Gelet op het voorgaande zal een machtiging tot voortzetting van de crisismaatregel niet worden verleend. 3Beslissing De rechtbank: Wijst het verzoek tot het verlenen van een machtiging tot voortzetting van de crisismaatregel ten aanzien van [betrokkene] , geboren op [geboortedatum] te [plaats] , af. Deze beschikking is gegeven door mr. M.Th. Goossens, rechter in tegenwoordigheid van A. Boermans-Jager als griffier en in het openbaar uitgesproken op 27 januari 2020. De schriftelijke uitwerking van deze beschikking is vastgesteld op 28 januari 2020.

Tegen deze beschikking staat het rechtsmiddel van cassatie open.