Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:RBLIM:2018:3383 ECLI:NL:RBLIM:2018:3383 AI generated

Consumer training contract termination: Court rejects full fee claim, awards only three months' pro-rata remuneration.

Case Number ECLI:NL:RBLIM:2018:3383
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The plaintiff sought full payment of the remaining training fees after the defendant cancelled the beauty specialist course. The court classified the agreement as a consumer mandate contract under Dutch law, requiring a fair pro-rata calculation of remuneration rather than full fees. Consequently, the plaintiff's claim was dismissed because the court determined only the amount corresponding to three months of instruction constituted reasonable remuneration, rejecting the plaintiff's failure to provide a detailed loss calculation.

Legislator headnote

AI generated

Articles 7:405, 7:408, 7:411, and 7:413 of the Civil Code; In consumer mandate contracts, the client is entitled only to a fair portion of remuneration upon early termination, and the client bears the burden of proving specific damages.

Keywords

AI generated
consumer mandate contract early termination pro-rata remuneration fairness principle burden of proof training course fees Civil Code mandate

Cited Legislation

AI generated
Article 7:405 Civil Code
Article 7:408 Civil Code
Article 7:411 Civil Code
Article 7:413 Civil Code
artikel 7:405 BW
Ter zitting is gebleken dat partijen het erover eens zijn dat de onderhavige overeenkomst, in lijn met de jurisprudentie op dit gebied, als een overeenkomst van opdracht moet worden gekwalificeerd als bedoeld in artikel 7:405 BW.
artikel 7:411 BW
Voor de gevolgen van die opzegging moet naar het oordeel van de kantonrechter aansluiting worden gezocht bij artikel 7:411 BW, waarin is bepaald op welk loon de opdrachtnemer recht heeft in gevallen waarin de overeenkomst eindigt voordat de opdracht is volbracht of de tijd waarvoor zij is verleend is verstreken.
artikel 7:411 lid 1 BW
Gelet op de overeengekomen duur van de opdracht van 15 maanden en het aantal weken waarin daadwerkelijk opleiding is gevolgd, acht de kantonrechter het betaalde bedrag ter zake 3 maandtermijnen van telkens € 648,00 een redelijk loon als bedoeld in artikel 7:411 lid 1 BW.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

RECHTBANK LIMBURG Burgerlijk recht Zittingsplaats Roermond Zaaknummer: 6499932 \ CV EXPL 17-9244 Vonnis van de kantonrechter van 11 april 2018 in de zaak van: de besloten vennootschap met beperkte aansprakelijkheid IMKO OPLEIDINGEN B.V., h.o.d.n. IMKO HSC OPLEIDINGEN, gevestigd te Zwolle, eisende partij, gemachtigde GGN Mastering Credit N.V., tegen: [gedaagde partij] , wonend [adres gedaagde partij] , [woonplaats gedaagde partij] , gedaagde partij, gemachtigde mr. L.N. Hermans. 1De procedure 1.1. Het verloop van de procedure blijkt uit: de dagvaarding de conclusie van antwoord de beslissing waarbij een comparitie van partijen is bepaald de comparitie van partijen op 12 maart 2018. 1.2.

Ten slotte is vonnis bepaald. 2De feiten 2.1. Partijen hebben een overeenkomst gesloten waarbij gedaagde partij zich bij eisende partij heeft ingeschreven voor het volgen van lessen voor de opleiding van schoonheidsspecialiste niveau 3. Eisende partij heeft op 4 juli 2016 het ter zake door gedaagde partij ingevulde en op 30 juni 2016 ondertekende inschrijfformulier ontvangen. Het inschrijfgeld bedroeg € 7.020,00 te voldoen in 15 maandelijkse termijnen van € 468,00. Verder zouden de volgende kosten in rekening worden gebracht: 7 theorie-examens à € 40,00 per examen, 3 praktijkexamens à € 175,00 per examen, 1 assessment à € 105,00. 2.2.

Per e-mail van 27 juli 2016 laat gedaagde partij weten de inschrijving te willen annuleren. Deze annulering wordt als niet verzonden beschouwd door eisende partij nadat zij laat weten dat aan gedaagde partij studiefinanciering wordt toegekend. 2.3. De opleiding is op 29 augustus 2016 gestart. 2.4. Bij factuur van 14 september 2016 is een bedrag van € 7.020,00 aan gedaagde partij in rekening gebracht. Er zijn drie termijnen van € 468,00 betaald. 2.5. Op 3 oktober 2016 geeft gedaagde partij voor de tweede keer aan dat zij met de opleiding wil stoppen.

Eisende partij geeft daarop aan dat gedaagde partij dan 40% van de kosten moet betalen. Hierop trekt gedaagde partij de annulering in. 2.6. Op 8 november 2016 heeft gedaagde partij de opleiding geannuleerd. In haar e-mail van 11 november 2016 wijst eisende partij op haar algemene voorwaarden en geeft zij aan dat de hele opleidingskosten voldaan moeten worden. 2.7. Per e-mail van 17 november 2016 stelt eisende partij gedaagde partij er van op de hoogte dat zij binnen 1 jaar € 6.084,00 dient te betalen. Volgens de algemene voorwaarden van eisende partij is bij annulering na 7 weken na de start van de opleiding 100% van het studiegeld verschuldigd. 3Het geschil 3.1.

Eisende partij vordert – samengevat – veroordeling van gedaagde partij tot betaling van € 6.529,53 (€ 5.616,00 aan hoofdsom, € 655,80 buitengerechtelijke kosten en de btw daarover ad € 137,72 en € 120,01 aan rente), vermeerderd met rente en kosten. 3.2. Gedaagde partij voert verweer. 3.3. Op de stellingen van partijen wordt hierna, voor zover van belang, nader ingegaan. 4De beoordeling 4.1. Anders dan de inhoud van de dagvaarding doet vermoeden, is de vordering van eisende partij niet gebaseerd op de betaling van de factuur d.d. 14 september 2016 die bij aanvang van de overeenkomst aan gedaagde partij is gestuurd, maar op vergoeding van de schade c.q. betaling van het loon na annulering van overeenkomst door gedaagde partij op 8 november 2016. 4.2.

Op 12 maart 2018 heeft een comparitie van partijen plaatsgevonden. Gedaagde partij is daarbij in persoon verschenen, bijgestaan door haar gemachtigde. Van de zijde van eisende partij is enkel de gemachtigde verschenen. 4.3. Ter zitting is gebleken dat partijen het erover eens zijn dat de onderhavige overeenkomst, in lijn met de jurisprudentie op dit gebied, als een overeenkomst van opdracht moet worden gekwalificeerd als bedoeld in artikel 7:405 BW. Ingevolge artikel 7:408, lid 1 BW kan de opdrachtgever te allen tijde de overeenkomst opzeggen. Voor de gevolgen van die opzegging moet naar het oordeel van de kantonrechter aansluiting worden gezocht bij artikel 7:411 BW, waarin is bepaald op welk loon de opdrachtnemer recht heeft in gevallen waarin de overeenkomst eindigt voordat de opdracht is volbracht of de tijd waarvoor zij is verleend is verstreken.

Van beide voornoemde artikelen kan ingevolge het bepaalde in artikel 7:413 lid 2 juncto 408 lid 3 BW niet worden afgeweken ten nadele van een consument-opdrachtgever. 4.4. Volgens artikel 7:411 BW heeft eisende partij bij vroegtijdige beëindiging van de opdracht recht op een in redelijkheid vast te stellen deel van het loon. Eisende partij vordert als loon het nog openstaande bedrag van de factuur d.d. 14 september 2016. De kantonrechter acht dit geen redelijk loon. Ter zitting heeft de gemachtigde van eisende partij aangegeven dat geen schadeberekening is gemaakt en dat deze zich ook niet eenvoudig laat maken.

Dit zal eventueel door een accountant moeten gebeuren en de gemachtigde verzoekt aanhouding van de zaak om een schadeberekening te laten opstellen. De kantonrechter heeft dit verzoek gepasseerd omdat eisende partij reeds bij dagvaarding haar stellingen had moeten onderbouwen en daarom een dergelijke schadeberekening bij de dagvaarding had moeten overleggen. Dit is niet gebeurd en eisende partij heeft daarom niet voldaan aan de stelplicht. 4.5. Gedaagde partij stelt zich op het standpunt dat zij met de betaling van de 3 maandtermijnen aan haar verplichtingen heeft voldaan.

Gelet op de overeengekomen duur van de opdracht van 15 maanden en het aantal weken waarin daadwerkelijk opleiding is gevolgd, acht de kantonrechter het betaalde bedrag ter zake 3 maandtermijnen van telkens € 648,00 een redelijk loon als bedoeld in artikel 7:411 lid 1 BW. Betaling van verdere schade of loon is daarom niet aan de orde. Dit brengt met zich dat de vordering van eisende partij wordt afgewezen. 4.6. De kantonrechter acht geen termen aanwezig eisende partij toe te laten tot nadere bewijslevering. 4.7. Eisende partij zal als de in het ongelijk gestelde partij worden veroordeeld in de kosten van deze procedure.

De kosten aan de zijde van gedaagde partij worden begroot op € 500,00 als salaris voor de gemachtigde. 4.8. De kantonrechter zal dit vonnis tot zover uitvoerbaar bij voorraad verklaren.

5De beslissing

De kantonrechter 5.1. wijst de vordering af, 5.2. veroordeelt eisende partij in de proceskosten aan de zijde van gedaagde partij gevallen en tot op heden begroot op € 500,00, 5.3. verklaart dit vonnis tot zover uitvoerbaar bij voorraad. Dit vonnis is gewezen door mr. R.A.J. van Leeuwen en in het openbaar uitgesproken. type: PL coll: