Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:RBDOR:2002:AE7377 ECLI:NL:RBDOR:2002:AE7377 AI generated

Court acquits defendant on drug charges because cocaine was excreted before return transport to Schiphol. The court ruled the act was already completed, so returning empty couriers is not punishable under the Opium Act. The defendant is acquitted because the prosecution failed to prove criminal involvement in the transport. The court held that returning couriers after excretion does not constitute a crime under the Opium Act. The defendant is acquitted as the prosecution failed to prove criminal intent or involvement. The court found no criminal liability since the drug transport was already finished. The defendant is acquitted because the return of empty couriers is not a punishable offense. The court determined the defendant lacked criminal intent regarding the drug transport. The defendant is acquitted as the act was already completed before the return trip.

Case Number ECLI:NL:RBDOR:2002:AE7377
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court acquitted the defendant of drug trafficking charges after finding the prosecution failed to prove criminal involvement in the specific acts alleged. The defendant had returned drug couriers to Schiphol, but the cocaine they carried had already been excreted by the time of the return. The court ruled that since the drug transport was already completed, returning the empty couriers did not constitute a new punishable offense under the Opium Act. Consequently, the defendant was legally freed from the charges because no criminal act remained to be proven.

Legislator headnote

AI generated

Opiumwet 1976, art. 1 lid 4; Returning drug couriers after excretion does not constitute a punishable offense under the Opium Act if the drug transport was already completed.

Keywords

AI generated
Opium Act drug transport criminal intent excretion of drugs acquittal completed offense drug couriers

Cited Legislation

AI generated
Opiumwet 1976, art. 1 lid 4
art. 138b Sv

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

RECHTBANK DORDRECHT MEERVOUDIGE STRAFKAMER Tegenspraak, na aanhouding verschenen. Parketnummer : 11.006033-02 Zittingsdatum : 13 en 16 augustus 2002 Uitspraak : 30 augustus 2002 VERKORT STRAFVONNIS (art. 138b Sv) De rechtbank te Dordrecht heeft op grondslag van de tenlastelegging en naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting vonnis gewezen in de zaak van de officier van justitie tegen: [Verdachte] geboren op [geboortedatum] 1971 te [geboorteplaats] (Nederlandse Antillen) wonende [adres verdachte]. De rechtbank heeft de processtukken gezien en kennis genomen van de vordering van de officier van justitie en van hetgeen de verdediging naar voren heeft gebracht. 1 Tenlastelegging Aan de verdachte is ten laste gelegd wat in de dagvaarding is omschreven en zoals deze ter terechtzitting overeenkomstig de vordering van de officier van justitie nader is omschreven. Kopieën van de dagvaarding en de vordering nadere omschrijving zijn als bijlage 1 en 1a aan dit vonnis gehecht en maken hiervan deel uit.

2. Voorvragen 2.1 Geldigheid van de dagvaarding. Bij onderzoek ter terechtzitting is gebleken dat de dagvaarding aan alle wettelijke eisen voldoet en dus geldig is. 2.2 Bevoegdheid van de rechtbank Krachtens de wettelijke bepalingen is de rechtbank bevoegd van het tenlastegelegde kennis te nemen. 2.3 De ontvankelijkheid van de officier van justitie Bij het onderzoek ter terechtzitting zijn geen feiten en/of omstandigheden gebleken, die aan de ontvankelijkheid van de officier van justitie in de weg staan. 2.4 Schorsing van de vervolging. Bij het onderzoek ter terechtzitting zijn geen gronden voor schorsing van de vervolging gebleken.

3. Het onderzoek ter terechtzitting 3.1 De vordering van de officier van justitie De officier van justitie -het tenlastegelegde bewezen achtend- heeft gevorderd overeenkomstig de als bijlage 2 aan dit vonnis gehechte vordering ter terechtzitting. 3.2 De verdediging De verdediging heeft naast een bewijsverweer een strafmaatverweer gevoerd.

4. Bewijsbeslissingen Naar het oordeel van de rechtbank is niet wettig en overtuigend bewezen hetgeen aan verdachte onder 1. (zaak 4) integraal en onder 2. (zaak 5) integraal ten laste is gelegd. Verdachte dient derhalve hiervan vrijgesproken te worden. De rechtbank overweegt hierbij ten aanzien van beide feiten dat verdachte bij beide drugstransporten een of meerdere drugskoeriers terug heeft gebracht naar Schiphol. Dit deed hij echter nadat deze koeriers de bolletjes cocaïne, die zij in hun lichaam van Curaçao naar Nederland hadden vervoerd, al hadden uitgescheiden.

Het uitsluitend vervoeren van koeriers naar Schiphol terwijl de bolletjes cocaïne al zijn uitgescheiden is weliswaar kwalijk, maar valt naar het oordeel van de rechtbank niet onder artikel 1 lid 4 van de Opiumwet, aangezien in deze situatie het strafbare feit al is voltooid. Dit zou anders zijn als de betrokkenheid van de verdachte verder zou zijn gegaan dan alleen het terugvervoeren van 'lege' koeriers. Hiervan is echter bij de verdachte in de onderhavige situaties niet gebleken aangezien verdachte bij beide transporten niet betrokken was bij de afwikkeling van de invoer van de bolletjes cocaïne, de transporten niet initiëerde en geen wetenschap had over een eventueel nieuw transport dat de koeriers, nadat deze 'leeg' waren terugvervoerd naar Schiphol, zouden uitvoeren.

Derhalve was er bij verdachte geen sprake van een strafbare betrokkenheid bij de onderhavige transporten.

5. Beslissing. De rechtbank verklaart niet wettig en overtuigend bewezen, dat de verdachte het tenlaste-gelegde heeft begaan en spreekt verdachte daarvan vrij. Dit vonnis is gewezen door: Mr. H.W. Bezemer voorzitter, en Mr. A.P. Hameete, Mr. E.C. Koekman rechters, in tegenwoordigheid van Mr. M.E. Boekholtz, griffier en uitgesproken op de openbare terechtzitting van 30 augustus 2002. Mr. E.C. Koekman is wegens afwezigheid buiten staat dit vonnis mede te ondertekenen.