Administrative court suspends benefit termination due to disputed residence location under Participation Act.

RECHTBANK AMSTERDAM Bestuursrecht zaaknummer: AMS 18/4933 proces-verbaal van de mondelinge uitspraak van de voorzieningenrechter van 23 augustus 2018 in de zaak tussen [verzoekster], verzoekster (gemachtigde: mr. D.S. de Ploeg), en het college van burgemeester en wethouders van de gemeente Amsterdam, verweerder (gemachtigden: mr. S. Ismail en B. Brouwer). Procesverloop Bij besluit van 26 juli 2018 (het primaire besluit) heeft verweerder de bijstandsuitkering van verzoekster beëindigd. Verzoekster heeft tegen het primaire besluit bezwaar gemaakt.

Zij heeft de voorzieningenrechter verzocht om een voorlopige voorziening te treffen. Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 23 augustus 2018. Verzoekster is verschenen, bijgestaan door haar gemachtigde. Verweerder is vertegenwoordigd door zijn gemachtigden. Na afloop van de zitting heeft de voorzieningenrechter onmiddellijk uitspraak gedaan. Beslissing De voorzieningenrechter: schorst het primaire besluit tot zes weken na bekendmaking van de beslissing op bezwaar; draagt verweerder op het betaalde griffierecht van € 46,- aan verzoekster te vergoeden; veroordeelt verweerder in de proceskosten van verzoekster tot een bedrag van € 1.002,-.

Overwegingen 1. De voorzieningenrechter geeft hiervoor de volgende motivering.

2. Verzoekster kreeg al een paar jaar van verweerder een bijstandsuitkering voor daklozen op grond van de Participatiewet (PW), omdat zij bij haar aanvraag verbleef in centrumgemeente Amsterdam. Verweerder heeft in 2018 aan verzoekster een opgave van haar verblijfslocaties gevraagd. Uit die opgave blijkt volgens verweerder dat verzoekster het merendeel van de tijd buiten Amsterdam blijft, namelijk in Zaandam, Purmerend en Zwanenburg. Daarom moet verzoekster volgens verweerder in centrumgemeente Zaanstad een uitkering aanvragen. Verweerder heeft daarom de uitkering van verzoekster beëindigd. 3.1 Het primaire besluit is een belastend besluit.

De bewijslast ligt daarom bij verweerder. Dat betekent dat verweerder moet aantonen dat verzoekster geen recht meer heeft op een bijstandsuitkering in de gemeente Amsterdam. 3.2. Tussen partijen is niet in geschil dat verzoekster recht heeft op een bijstandsuitkering. De vraag is meer of zij deze van de centrumgemeente Amsterdam of Zaanstad moet krijgen. Dit geschilpunt betreft een juridische discussie over artikel 40 van de PW en artikel 11 van het Besluit participatiewet. Duidelijk is dat verzoekster ten tijde van het primaire besluit vooral verbleef op diverse adressen buiten Amsterdam.

Het is voor de voorzieningenrechter nog de vraag of om die reden de bijstandsuitkering in Amsterdam beëindigd mag worden. Hierover moet in bezwaar meer duidelijkheid komen. Omdat wel vaststaat dat verzoekster op zich recht op bijstand heeft, is de voorzieningenrechter van oordeel dat haar uitkering moet worden doorbetaald tot zes weken na de beslissing op bezwaar. 3.3 Verweerder heeft zich op de zitting op het standpunt gesteld dat verzoekster geen stukken heeft overgelegd waaruit blijkt dat zij een uitkering heeft aangevraagd in Zaanstad en dat die niet in behandeling is genomen.

Die stukken zijn echter voor deze procedure niet van belang. De uitkering van verzoekster is door verweerder beëindigd en door dat besluit is verzoekster gedwongen om bij de gemeente Zaanstad aan te kloppen. Het gaat in deze zaak om wat verweerder heeft besloten en of dat voldoende door verweerder is onderbouwd, niet om wat de gemeente Zaanstad vervolgens heeft gedaan.

4. Omdat de voorzieningenrechter het verzoek toewijst, bepaalt de voorzieningenrechter dat verweerder het door verzoekster betaalde griffierecht vergoed.

5. De voorzieningenrechter veroordeelt verweerder in de door verzoekster gemaakte proceskosten. Deze kosten stelt de voorzieningenrechter op grond van het Besluit proceskosten bestuursrecht voor de door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand vast op € 1.002,- (1 punt voor het indienen van het verzoekschrift, 1 punt voor het verschijnen ter zitting, met een waarde per punt van € 501,- en een wegingsfactor 1). Indien aan verzoekster een toevoeging is verleend, moet verweerder de proceskostenvergoeding betalen aan de rechtsbijstandverlener. Deze uitspraak is gedaan door mr. H.J. Schaberg, voorzieningenrechter, in aanwezigheid van mr. N. Vreede, griffier, op 23 augustus 2018. griffier voorzieningenrechter Afschrift verzonden aan partijen op: Rechtsmiddel Tegen deze uitspraak staat geen hoger beroep open.