Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:RBAMS:2014:6465 ECLI:NL:RBAMS:2014:6465 AI generated

Court dismisses indictment due to insufficient factual description of falsity in charge of document fraud.

Case Number ECLI:NL:RBAMS:2014:6465
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court declared the indictment null and void because it failed to factually describe the elements constituting the alleged falsity of the documents. Although the charge implied falsity, the prosecution did not specify the concrete facts demonstrating the document's incorrectness as required by law. Consequently, the court ruled that the indictment did not meet the procedural standards of Article 261 of the Code of Criminal Procedure.

Legislator headnote

AI generated

Article 261 of the Code of Criminal Procedure; Article 225(2) of the Criminal Code: An indictment must factually describe the elements of falsity; mere implication is insufficient for charges of intellectual falsity.

Keywords

AI generated
indictment nullity factual description requirement document fraud intellectual falsity Code of Criminal Procedure procedural defect insufficient indictment

Cited Legislation

AI generated
Article 261 of the Code of Criminal Procedure
Article 225(2) of the Criminal Code
artikel 225 lid 2 van het Wetboek van Strafrecht
Het is bij een verdenking van overtreding van artikel 225 lid 2 van het Wetboek van Strafrecht gebruikelijk dat in de tenlastelegging de valsheid nader feitelijk wordt omschreven, aangezien deze term voornamelijk een kwalificatieve betekenis heeft.
artikel 261 van het Wetboek van Strafvordering
Derhalve voldoet de dagvaarding niet aan de vereisten van artikel 261 van het Wetboek van Strafvordering en dient deze nietig te worden verklaard.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

RECHTBANK AMSTERDAM VONNIS Parketnummer: 13/993030-14 (Promis) Datum uitspraak: 25 september 2014 Vonnis van de rechtbank Amsterdam, meervoudige strafkamer, in de strafzaak tegen [verdachte] , geboren te [geboorteplaats] (Pakistan) op [geboortedatum], ingeschreven in de gemeentelijke basisadministratie persoonsgegevens op het adres [GBA-adres].

1Het onderzoek ter terechtzitting

Dit vonnis is op tegenspraak gewezen naar aanleiding van het onderzoek op de terechtzitting van 11 september 2014. De rechtbank heeft kennisgenomen van de vordering van de officier van justitie, mr. C. Goedegebuure, en van wat verdachte en zijn raadsman, mr. P.H.L.M. Souren, naar voren hebben gebracht. 2Tenlastelegging Aan verdachte is ten laste gelegd dat Hij,op een of meer tijdstippen in of omstreeks de periode van 31 oktober 2009 tot en met 14 december 2009 in Amsterdam, althans in Nederland,tezamen en in vereniging, althans alleen, opzettelijk, een salarisspecificatie van oktober 2009, d.d. 31-10-2009(doc 07-02) en/of een werkgeversverklaring d.d.10-12-2009 (doc. 07.01), zijnde een geschrift bestemd om tot bewijs van enig feit te dienen, heeft/hebben gebruikt en/of voorhanden heeft/hebben gehad en/of heeft/hebben afgeleverd, als ware het/zij echt en onvervalst, immers heeft /hebben verdachte en/of zijn mededader(s) deze valse en onjuiste werkgeversverklaring en/of salarisspecificatie overlegd en/of verstrekt ter verkrijging van een hypothecaire geldlening. 3Voorvragen 3.1.

Geldigheid van de dagvaarding De verdediging heeft ter terechtzitting in de vorm van een preliminair verweer betoogd dat de dagvaarding nietig dient te worden verklaard, aangezien in de tenlastelegging ontbreekt dat het om een valse salarisspecificatie en een valse werkgeversverklaring zou gaan, en dat in de tenlastelegging niet nader staat omschreven waaruit die valsheid zou bestaan. De rechtbank heeft na beraadslaging in raadkamer aanleiding gezien terug te komen op haar beslissing zoals gedaan ter terechtzitting. Het enkele ontbreken van het woord “valse” vóór de woorden “salarisspecificatie” en “werkgeversverklaring” in het eerste gedeelte van de tenlastelegging leidt echter niet tot nietigheid van de dagvaarding.

Uit de verdere tekst van de tenlastelegging kan immers duidelijk worden opgemaakt dat de opsteller van de tenlastelegging heeft bedoeld dat sprake is van een valse salarisspecificatie en een valse werkgeversverklaring. In de tenlastelegging ontbreekt echter wel enige feitelijke omschrijving van de elementen waaruit die valsheid zou bestaan. Het is bij een verdenking van overtreding van artikel 225 lid 2 van het Wetboek van Strafrecht gebruikelijk dat in de tenlastelegging de valsheid nader feitelijk wordt omschreven, aangezien deze term voornamelijk een kwalificatieve betekenis heeft.

Gelet hierop en op de omstandigheid dat het blijkens het dossier in de onderhavige zaak gaat om een verdenking van intellectuele valsheid, bestaat des te meer aanleiding die nader feitelijk uit te werken. De rechtbank is van oordeel dat het ten laste gelegde feit onvoldoende feitelijk is omschreven. Derhalve voldoet de dagvaarding niet aan de vereisten van artikel 261 van het Wetboek van Strafvordering en dient deze nietig te worden verklaard. 4Beslissing De rechtbank komt op grond van het voorgaande tot de volgende beslissing. Verklaart de dagvaarding ten aanzien van het ten laste gelegde nietig.

Dit vonnis is gewezen door mr. T.H. van Voorst Vader, voorzitter, mrs. G.M. van Dijk en M.R.J. van Wel, rechters, in tegenwoordigheid van mr. H.D. Coumou, griffier, en uitgesproken op de openbare terechtzitting van deze rechtbank van 25 september 2014.