Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:RBAMS:2012:9184 ECLI:NL:RBAMS:2012:9184 AI generated

Court dismisses recusal request after final judgment due to lack of ongoing judicial task.

Case Number ECLI:NL:RBAMS:2012:9184
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Inadmissible

Legislator summary

AI generated

The court declared the recusal request inadmissible because it was filed after the judge had already rendered a final judgment in the underlying case. The applicant argued for the judge's removal, but the court noted that the judge no longer holds any further authority or task regarding the matter once the final decision is made. Consequently, the court ruled that the applicant lacks a legitimate interest in recusing the judge at this stage.

Legislator headnote

AI generated

Art. 36 Rv; Art. 37 lid 1 Rv: A recusal request is inadmissible if filed after the judge has rendered a final judgment, as the judge no longer has any further task or authority in the case, thereby depriving the applicant of a legitimate interest.

Keywords

AI generated
recusal request final judgment legitimate interest judicial impartiality non-entitlement civil procedure code procedural inadmissibility

Cited Legislation

AI generated
Art. 36 Rv
Art. 37 lid 1 Rv
Art. 39 lid 1 Rv
Art. 39, vijfde lid, Rv
Artikel 37 lid 1 Rv
Artikel 37 lid 1 Rv bepaalt dat het verzoek wordt gedaan zodra de feiten of omstandigheden aan de verzoeker bekend zijn geworden.
artikel 39 lid 1 Rv
Het in artikel 39 lid 1 Rv als vanzelfsprekend opgenomen recht op hoor en wederhoor is door de wetgever bedoeld voor het debat over de gegrondheid van het verzoek.

Cited Case Law

AI generated
HR 18 december 1998, NJ 1999, 271
(HR 18 december 1998, NJ 1999, 271)).
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

RECHTBANK AMSTERDAM Beschikking op het bij brief van 22 augustus 2012 gedane en onder rekestnummer HA RK 12-346 ingeschreven verzoek van: [verzoeker], wonende te [woonplaats], gemachtigde Stichting S.T.O.P. verzoeker, welk verzoek strekt tot wraking van mr. M.P.A.M. Fruytier, kantonrechter te Amsterdam, hierna: de rechter. Verloop van de procedure Verzoeker heeft bij dagvaarding van 21 december 2011 een vordering ingesteld tegen de stichting Woonstichting Lieven de Key. Deze procedure is bij de rechtbank bekend onder zaaknummer 1312511 CV EXPL 11-44453. In deze zaak is op 7 augustus 2012 einduitspraak gedaan waarbij de vordering van verzoeker is afgewezen. Op 22 augustus 2012 heeft verzoeker een (voorwaardelijk) verzoek tot wraking ingediend tegen de rechter. Bij brief van 17 september 2012 heeft verzoeker verzocht het verzoek in behandeling te nemen.

2. De ontvankelijkheid van het verzoek 2.1 Op grond van 36 van het Wetboek van burgerlijke rechtsvordering (Rv) kan elk van de rechters die een zaak behandelen, door een partij worden gewraakt op grond van feiten en omstandigheden waardoor de rechterlijke onpartijdigheid schade zou kunnen lijden. Artikel 37 lid 1 Rv bepaalt dat het verzoek wordt gedaan zodra de feiten of omstandigheden aan de verzoeker bekend zijn geworden. 3.2. Vast staat dat het verzoek tot wraking is gedaan nadat in de desbetreffende zaak van verzoeker einduitspraak is gedaan.

De wet voorziet niet in de mogelijkheid om, wanneer de behandeling van de zaak is geëindigd door het wijzen van een einduitspraak, wraking te verzoeken van de rechter die deze uitspraak heeft gedaan. (HR 18 december 1998, NJ 1999, 271)). De bepalingen met betrekking tot wraking zijn er op gericht te bevorderen dat een ieder die partij is in een gerechtelijke procedure zijn zaak behandeld ziet door een onpartijdige, niet bevooroordeelde rechter. De rechter jegens wie een wrakingsverzoek is gericht nadat hij eerder einduitspraak in de betreffende zaak heeft gedaan heeft nadien echter geen verdere taak en bevoegdheid meer in de betreffende zaak, zodat aan een dergelijk wrakingsverzoek het belang van verzoeker ontbreekt.

Alleen al om deze reden dient verzoeker in zijn verzoek tot wraking niet-ontvankelijk te worden verklaard. 3.3 Voor een mondelinge behandeling van het verzoek bestaat geen aanleiding. Het in artikel 39 lid 1 Rv als vanzelfsprekend opgenomen recht op hoor en wederhoor is door de wetgever bedoeld voor het debat over de gegrondheid van het verzoek. Aan dat onderzoek komt de rechtbank niet toe omdat het verzoek niet-ontvankelijk wordt verklaard. 3.4. Ten overvloede overweegt de wrakingskamer nog dat de bezwaren van verzoeker zich richten tegen de inhoud van de betreffende einduitspraak.

Dergelijke bezwaren kunnen evenwel, gelet op het gesloten stelsel van rechtsmiddelen, geen grond voor wraking opleveren. Verzoeker dient hiervoor een eventueel openstaand rechtsmiddel aan te wenden.

4. Op grond van het voorgaande wordt beslist als volgt. BESLISSING De rechtbank:  verklaart verzoeker niet-ontvankelijk in zijn verzoek tot wraking. Aldus gegeven door mrs. J.A.J. Peeters, voorzitter, N.C.H. Blankevoort en C.L.J.M. de Waal, leden en uitgesproken ter openbare terechtzitting van 2 oktober 2012 in tegenwoordigheid van de griffier. Tegen deze beslissing staat op grond van het bepaalde in artikel 39, vijfde lid, Rv, geen voorziening open.