Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:OGEAA:2017:634 ECLI:NL:OGEAA:2017:634 AI generated

Loan contract upheld despite usury claims; partial award for principal and procedural costs granted.

Case Number ECLI:NL:OGEAA:2017:634
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The court rejected the defendant's plea of non-entitlement and invalidity based on duress or misrepresentation, finding no evidence to support these claims. While the defendant argued that the interest charged violated public policy, the court confirmed the debt but reduced the interest to the legal maximum of 1.5% per month. Consequently, the plaintiff was awarded the principal balance plus procedural costs, while the claim for external collection expenses was dismissed due to lack of proof.

Legislator headnote

AI generated

Article 6:109 BW; Article 6:258 BW: A loan contract remains valid even if interest exceeds legal limits, but excessive interest is void as contrary to good morals, and the borrower remains liable for the principal and legally capped interest.

Keywords

AI generated
loan contract validity usury and good morals interest rate cap duress and misrepresentation procedural costs allocation public policy in finance partial debt recognition

Cited Legislation

AI generated
Article 6:109 BW
Article 6:258 BW
Article 63a Rv
artikel 63a Rv
Van belang is dat vast komt te staan dat de werkzaamheden waarvan vergoeding wordt gevorderd zijn aan te merken als verrichtingen anders dan die ter voorbereiding van de gedingstukken en ter instructie van de zaak, waarvoor artikel 63a Rv een voorziening geeft.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Vonnis van 23 augustus 2017 Behorend bij A.R. nr. 33 van 2017/AUA201700348 GERECHT IN EERSTE AANLEG VAN ARUBA VONNIS in de zaak van: [Eiser], wonende in Aruba, EISER, hierna ook te noemen: [eiser], gemachtigde: de advocaat: mr. M.O. Lopez, tegen: [Gedaagde], wonende in Aruba, GEDAAGDE, hierna ook te noemen: [gedaagde], gemachtigde: de advocaat: mr. M.G.A. Baiz. 1DE PROCEDURE 1.1 Het verloop van de procedure tot 26 april 2017 blijkt uit het tussenvonnis van dit Gerecht van die datum. De bij dat vonnis gelaste comparitie van partijen na antwoord heeft plaatsgevonden op 29 mei 2017. [eiser] is toen ter zitting verschenen samen met zijn gemachtigde.

Ook [gedaagde] is ter zitting verschenen samen met haar gemachtigde, voor wie mr. S. Paesch heeft geoccupeerd. Partijen hebben over en weer het woord gevoerd, en hebben gereageerd of kunnen reageren op elkaars stellingen. 1.2 Vonnis is bepaald op heden. 2DE STANDPUNTEN VAN PARTIJEN 2.1 [ gedaagde] vordert dat het Gerecht bij uitvoerbaar bij voorraad te verklaren vonnis [gedaagde] veroordeelt: -om aan [gedaagde] te betalen Afl. 14.800,--, te vermeerderen met Afl. 15% aan buitengerechtelijke incassokosten, kosten rechtens. 2.2 [ gedaagde] voert verweer en concludeert dat [gedaagde] niet-ontvankelijk moet worden verklaard in het door haar verzochte, althans tot afwijzing daarvan, uitvoerbaar bij voorraad te verklaren kosten rechtens. 3DE VERDERE BEOORDELING 3.1 Er zijn gronden gesteld noch gebleken waaruit volgt dat [eiser] niet-ontvankelijk moet worden verklaard in het door hem verzochte.

Het ontvankelijkheidsverweer van [gedaagde] wordt daarom verworpen. 3.2 Het Gerecht volhardt in zijn in het tussenvonnis neergelegde overwegingen en beslissingen, behoudens het volgende. In rechtsoverweging 2.8 van het tussenvonnis is een kennelijke verschrijving geslopen. Die ter zitting met partijen besproken kennelijke verschrijving leent zich voor het navolgende eenvoudige herstel, zonder partijen daar verder nog op te horen. Daar waar in de eerste regel van die overweging staat vermeld “[gedaagde]” dient verbeterd te worden gelezen: [eiser].

Daar waar in de tweede regel van die overweging staat vermeld “[eiser]” dient verbeterd te worden gelezen: [gedaagde]. 3.3 Het beroep van [gedaagde] op de nietigheid of de vernietiging van de tussen partijen gesloten overeenkomst van geldlening (hierna wederom: de overeenkomst) faalt, nu de daaraan door haar ten gronde gelegde stelling - dat de overeenkomst tot stand is gekomen onder door [eiser] op [gedaagde] uitgeoefende dwang of door misbruik van omstandigheden - feitelijke grondslag mist. Gesteld noch is gebleken dat [gedaagde] zonder die beweerdelijke druk of dat beweerdelijke misbruik de overeenkomst niet zou hebben gesloten met [eiser]. 3.4 Uit de overeenkomst volgt dat [eiser] op 11 mei 2014 Afl. 16.500,-- in verbruikleen heeft verstrekt aan [gedaagde] en dat [gedaagde] uit hoofde van die tot 11 juli 2014 lopende op de laatst vermelde datum Afl. 19.800,-- dient terug te betalen aan [eiser].

Hierbij heeft te gelden dat de beweerdelijke omstandigheid dat [gedaagde] naar eigen zeggen voormeld bedrag ad Afl. 16.500,-- nooit heeft ontvangen zonder meer nog niet met zich brengt dat [gedaagde] dat bedrag in hoofdsom niet verschuldigd is aan [eiser]. Dit verweer van [gedaagde] wordt verworpen. 3.5 Uit het hiervoor onder 3.4 vermelde blijkt dat [eiser] een veel hogere dan de maximaal aanvaardbare rente van 1,5% maandelijks aan [gedaagde] in rekening heeft gebracht. De aan [gedaagde] over twee maanden in rekening gebrachte rente bedraagt maar liefst (19.800,-- minus 16.500,-- =) Afl. 3.300,--, terwijl die rente hooguit (2 x 1,5% x 16.500,-- =) Afl. 495,-- had mogen zijn.

Het door [eiser] bedongen meerdere van dat bedrag aan rente - te weten (3.300,-- minus 495,-- =) Afl. 2.805,-- - is nietig als zijnde in strijd met de goede zeden. Aldus volgt uit de geconverteerde overeenkomst dat [gedaagde] op 11 juli 2014 (16.500,-- + 495,-- =) Afl. 16.995,-- moest terug betalen aan [eiser]. 3.6 Vast staat dat [gedaagde] - zoals door [eiser] niet of onvoldoende bestreden gesteld - op 11 juni 2014 Afl. 5.000,-- heeft terugbetaald aan [eiser]. De door [eiser] bestreden stelling van [gedaagde], dat zij meer dan dat bedrag heeft betaald, mist voldoende verificatoire onderbouwing.

Het had te dezen op de weg van [gedaagde] gelegen om betalingsbewijzen te overleggen waaruit de juistheid van haar stelling kon blijken. Dit klemt temeer omdat [gedaagde] geen getuigenbewijslevering heeft aangeboden. Een ander brengt mee dat vast komt te staan dat [gedaagde] in hoofdsom (16.995,-- minus 5.000,-- =) Afl. 11.995,-- opeisbaar verschuldigd is aan [eiser]. De vordering van [eiser] zal in zoverre worden toegewezen. 3.7 De vordering van [eiser] ter zake van vergoeding van kosten van verkrijging van voldoening buiten rechte wordt afgewezen omdat die vordering voldoende feitelijke grondslag mist.

Van belang is dat vast komt te staan dat de werkzaamheden waarvan vergoeding wordt gevorderd zijn aan te merken als verrichtingen anders dan die ter voorbereiding van de gedingstukken en ter instructie van de zaak, waarvoor artikel 63a Rv een voorziening geeft. Onderbouwd gesteld noch gebleken is met name dat zulke werkzaamheden zijn verricht. De enkele door [eiser] overgelegde aanmaningsbrief valt zonder meer binnen het bereik van voormeld artikel, terwijl [eiser] geen bewijslevering heeft aangeboden van de door hem gestelde doch door [gedaagde] betwiste verdere buitengerechtelijke incassowerkzaamheden. 3.8 [ gedaagde] zal, als de in het ongelijk gestelde partij, worden veroordeeld in de kosten van deze procedure gevallen aan de zijde van [eiser], tot aan deze uitspraak begroot op (750,-- + 196,65 =) Afl. 946,65 aan verschotten en Afl. 2.000,-- aan salaris voor de gemachtigde (2 punten van tarief 4 van het liquidatietarief, ad Afl. 1.000,-- per punt). 4DE UITSPRAAK Het Gerecht: -veroordeelt [gedaagde] om aan [eiser] te betalen Afl. 11.995,--; -veroordeelt [gedaagde] in de kosten van deze procedure gevallen aan de zijde van [eiser], tot aan deze uitspraak begroot op Afl. 946,65 aan verschotten en Afl. 2.000,-- aan salaris voor de gemachtigde; -verklaart dit vonnis tot zover uitvoerbaar bij voorraad; -wijst af het meer of anders verzochte.

Dit vonnis is gewezen door mr. A.H.M. van de Leur, rechter, en is uitgesproken ter openbare terechtzitting van woensdag 23 augustus 2017 in aanwezigheid van de griffier.