Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:HR:2018:823 ECLI:NL:HR:2018:823 AI generated

Cassation appeal dismissed; reasonable trial period not exceeded despite late document submission due to swift final resolution.

Case Number ECLI:NL:HR:2018:823
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of the Netherlands dismissed the cassation appeal lodged by the defendant against the Court of Appeal's judgment. The defendant argued that the reasonable time requirement of Article 6 of the ECHR was violated because documents were submitted late to the appellate court. The court held that the violation was not established because the case was concluded within sixteen months of the appeal's filing, sufficiently compensating for the procedural delay.

Legislator headnote

AI generated

Art. 6, first paragraph, ECHR; Art. 81, first paragraph, RO: The reasonable time requirement is not violated if the total duration of the proceedings is sufficiently short to compensate for specific delays in the appellate phase.

Keywords

AI generated
reasonable time requirement cassation proceedings ECHR Article 6 procedural delay judicial efficiency

Cited Legislation

AI generated
Art. 6, first paragraph, ECHR
Het middel klaagt dat de redelijke termijn als bedoeld in art. 6, eerste lid, EVRM in de cassatiefase is overschreden omdat de stukken te laat door het Hof zijn ingezonden.
Art. 81, first paragraph, RO
Dit behoeft, gezien art. 81, eerste lid, RO, geen nadere motivering nu het middel niet noopt tot beantwoording van rechtsvragen in het belang van de rechtseenheid of de rechtsontwikkeling.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

5 juni 2018 Strafkamer nr. S 17/00948 SB Hoge Raad der Nederlanden Arrest op het beroep in cassatie tegen een arrest van het Gerechtshof 's-Hertogenbosch van 8 februari 2017, nummer 20/003910-15, in de strafzaak tegen: [verdachte] , geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1968.

1Geding in cassatie

Het beroep is ingesteld door de verdachte. Namens deze hebben R.J. Baumgardt en P. van Dongen, beiden advocaat te Rotterdam, bij schriftuur middelen van cassatie voorgesteld. De schriftuur is aan dit arrest gehecht en maakt daarvan deel uit. De plaatsvervangend Advocaat-Generaal D.J.M.W. Paridaens heeft geconcludeerd tot verwerping van het beroep.

2Beoordeling van het eerste middel

Het middel kan niet tot cassatie leiden. Dit behoeft, gezien art. 81, eerste lid, RO, geen nadere motivering nu het middel niet noopt tot beantwoording van rechtsvragen in het belang van de rechtseenheid of de rechtsontwikkeling. 3Beoordeling van het tweede middel 3.1. Het middel klaagt dat de redelijke termijn als bedoeld in art. 6, eerste lid, EVRM in de cassatiefase is overschreden omdat de stukken te laat door het Hof zijn ingezonden. 3.2. Nu de Hoge Raad de zaak binnen zestien maanden na het instellen van het cassatieberoep afdoet, waardoor de overschrijding van de inzendtermijn in voldoende mate wordt gecompenseerd, kan – wat betreft de totale duur van de behandeling in cassatie – niet worden gesproken van een overschrijding van de redelijke termijn als bedoeld in art. 6, eerste lid, EVRM. 3.3.

Het middel faalt derhalve. 4Beslissing De Hoge Raad verwerpt het beroep. Dit arrest is gewezen door de vice-president J. de Hullu als voorzitter, en de raadsheren A.J.A. van Dorst en E.S.G.N.A.I. van de Griend, in bijzijn van de griffier S.P. Bakker, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van 5 juni 2018.