Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:HR:2018:2434 ECLI:NL:HR:2018:2434 AI generated

Dutch Supreme Court voids prison sentence due to lack of specific reasoning under Art. 359 Sv.

Case Number ECLI:NL:HR:2018:2434
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of the Netherlands partially quashed a criminal judgment regarding a two-week prison sentence for intentional property destruction. The defendant argued the lower court failed to provide specific reasons for choosing imprisonment over a work sentence, violating Article 359 of the Criminal Code. The court agreed that the lower court's general reference to the defendant's record was insufficient to justify the deprivation of liberty, rendering that specific sentencing decision void.

Legislator headnote

AI generated

Art. 359, sixth and eighth paragraphs, Criminal Code; A criminal judgment imposing a deprivation of liberty must contain specific reasons explaining why that particular penalty was chosen over alternative measures, and a failure to do so renders the sentencing portion void.

Keywords

AI generated
Criminal Code Article 359 Deprivation of Liberty Specific Reasons Required Sentencing Voidness Work Sentence Alternative Criminal Procedure Law Supreme Court of the Netherlands

Cited Legislation

AI generated
Art. 359, sixth paragraph, Criminal Code
Het middel behelst de klacht dat het Hof in strijd met art. 359, zesde lid, Sv heeft verzuimd in het arrest in het bijzonder de redenen op te geven die hebben geleid tot het opleggen van een vrijheidsbenemende straf.
Art. 359, eighth paragraph, Criminal Code
Het middel behelst de klacht dat het Hof in strijd met art. 359, zesde lid, Sv heeft verzuimd in het arrest in het bijzonder de redenen op te geven die hebben geleid tot het opleggen van een vrijheidsbenemende straf.
artikel 22b Sr
Ook al is artikel 22b Sr niet van toepassing dan nog is de politierechter van oordeel dat gelet op verdachte ’s strafblad geen ruimte meer is voor een werkstraf." 3.3.
art. 359 Sv
Deze overweging bevat, in strijd met het zesde lid van art. 359 Sv, geen opgave van de redenen die in het bijzonder hebben geleid tot de keuze van het opleggen van een vrijheidsbenemende straf.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

18 december 2018 Strafkamer nr. S 18/00673 SLU Hoge Raad der Nederlanden Arrest op het beroep in cassatie tegen een arrest van het Gerechtshof Den Haag van 30 januari 2018, nummer 22/003276-17, in de strafzaak tegen: [verdachte] , geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1998.

1Geding in cassatie

Het beroep is ingesteld door de verdachte. Namens deze heeft B. Kizilocak, advocaat te Rotterdam, bij schriftuur middelen van cassatie voorgesteld. De schriftuur is aan dit arrest gehecht en maakt daarvan deel uit. De Advocaat-Generaal A.E. Harteveld heeft geconcludeerd tot vernietiging van de bestreden uitspraak maar uitsluitend wat betreft de strafoplegging, tot terugwijzing van de zaak naar het Gerechtshof Den Haag om in zoverre op het bestaande beroep opnieuw te worden berecht en afgedaan, en tot verwerping van het beroep voor het overige.

2. Beoordeling van het eerste middel Het middel kan niet tot cassatie leiden. Dit behoeft, gezien art. 81, eerste lid, RO, geen nadere motivering nu het middel niet noopt tot beantwoording van rechtsvragen in het belang van de rechtseenheid of de rechtsontwikkeling. 3Beoordeling van het tweede middel 3.1. Het middel behelst de klacht dat het Hof in strijd met art. 359, zesde lid, Sv heeft verzuimd in het arrest in het bijzonder de redenen op te geven die hebben geleid tot het opleggen van een vrijheidsbenemende straf. 3.2. Het Hof heeft het vonnis van de Politierechter in de Rechtbank Rotterdam, van 19 juli 2017 bevestigd.

De verdachte is ter zake van "opzettelijk en wederrechtelijk enig goed dat geheel of ten dele aan een ander toebehoort, vernielen" veroordeeld tot een gevangenisstraf van twee weken. De strafoplegging is als volgt gemotiveerd: "De politierechter slaat acht op de justitiële documentatie d.d. 2 mei 2017 en merkt op dat verdachte in februari 2017 nog veroordeeld is, waarbij het vonnis dadelijk uitvoerbaar was verklaard. Binnen drie maanden is verdachte weer de fout in gegaan. Ook al is artikel 22b Sr niet van toepassing dan nog is de politierechter van oordeel dat gelet op verdachte ’s strafblad geen ruimte meer is voor een werkstraf." 3.3.

Deze overweging bevat, in strijd met het zesde lid van art. 359 Sv, geen opgave van de redenen die in het bijzonder hebben geleid tot de keuze van het opleggen van een vrijheidsbenemende straf. Dat verzuim leidt krachtens art. 359, achtste lid, Sv tot nietigheid (vgl. HR 27 september 2016, ECLI:NL:HR:2016:2202). 3.4. Het middel is terecht voorgesteld. 4Beslissing De Hoge Raad: vernietigt de bestreden uitspraak, maar uitsluitend wat betreft de strafoplegging; wijst de zaak terug naar het Gerechtshof Den Haag, opdat de zaak in zoverre op het bestaande hoger beroep opnieuw wordt berecht en afgedaan; verwerpt het beroep voor het overige.

Dit arrest is gewezen door de vice-president W.A.M. van Schendel als voorzitter, en de raadsheren A.J.A. van Dorst en M.J. Borgers, in bijzijn van de waarnemend griffier J.D.M. Hart, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van 18 december 2018.