Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:HR:2018:1969 ECLI:NL:HR:2018:1969 AI generated

Dutch tax law allows loss offset without gain taxation; ECJ ruling invalidates Dutch court's contrary interpretation.

Case Number ECLI:NL:HR:2018:1969
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court declared the cassation appeal admissible and annulled the Court of Appeal's decision regarding Dutch tax loss offset rules. The Court of Appeal had incorrectly ruled that Dutch law permitted offsetting foreign currency losses against domestic profits without taxing the resulting gains, contrary to the European Union's freedom of establishment. The Supreme Court upheld the lower court's original judgment, confirming that the Dutch regulation must be interpreted to align with EU law requiring symmetry between loss and gain taxation.

Legislator headnote

AI generated

Articles 49 and 54 TFEU; The national regulation permitting the deduction of foreign currency losses from domestic profits without taxing the resulting gains is compatible with EU law only if it does not obstruct the freedom of establishment, requiring a symmetric approach to gain taxation.

Keywords

AI generated
freedom of establishment tax loss offset currency fluctuations symmetric taxation freedom to provide services EU law supremacy fiscal neutrality

Cited Legislation

AI generated
Articles 49 and 54 TFEU

Cited Case Law

AI generated
X B.V. and X N.V., C‑398/16 and C-399/16, ECLI:EU:C:2018:110
ECLI:NL:HR:2016:1351
Dutch Supreme Court refers tax case to EU Court on fiscal unit currency loss rules.
ECLI:NL:PHR:2018:687
Wattel heeft op 12 juni 2018 nader geconcludeerd tot het gegrond verklaren van het beroep in cassatie (ECLI:NL:PHR:2018:687).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

19 oktober 2018 nr. 15/00878bis Arrest gewezen op het beroep in cassatie van de Staatssecretaris van Financiën tegen de uitspraak van het Gerechtshof Den Haag van 13 januari 2015, nrs. BK-14/00254 en BK‑14/00255, na beantwoording van de door de Hoge Raad aan het Hof van Justitie van de Europese Unie gestelde vragen.

1Geding in cassatie

Voor een overzicht van het geding in cassatie tot aan het door de Hoge Raad in dit geding gewezen arrest van 8 juli 2016, nr. 15/00878, ECLI:NL:HR:2016:1351, wordt verwezen naar dat arrest, waarbij de Hoge Raad aan het Hof van Justitie van de Europese Unie heeft verzocht een prejudiciële beslissing te geven over de in dat arrest geformuleerde vragen. Bij arrest van 22 februari 2018, X B.V. en X N.V., C‑398/16 en C-399/16, ECLI:EU:C:2018:110, heeft het Hof van Justitie, uitspraak doende op die vragen, voor recht verklaard: “De artikelen 49 en 54 VWEU moeten aldus worden uitgelegd dat zij niet in de weg staan aan een nationale regeling als die in het hoofdgeding, op grond waarvan een in een lidstaat gevestigde moedervennootschap geen waardeverliezen als gevolg van wisselkoersschommelingen op het bedrag van haar deelneming in een in een andere lidstaat gevestigde dochtervennootschap op haar winst in mindering mag brengen, wanneer diezelfde regeling niet symmetrisch daaraan voorziet in belastingheffing over de meerwaarden die uit die schommelingen resulteren.” Zowel belanghebbende als de Staatssecretaris heeft, daartoe in de gelegenheid gesteld, schriftelijk gereageerd op dit arrest.

De Advocaat-Generaal P.J. Wattel heeft op 12 juni 2018 nader geconcludeerd tot het gegrond verklaren van het beroep in cassatie (ECLI:NL:PHR:2018:687). Belanghebbende heeft schriftelijk gereageerd op de nadere conclusie van de Advocaat-Generaal. 2Nadere beoordeling van het middel 2.1. Uit de hiervoor in onderdeel 1 weergegeven verklaring voor recht volgt dat het in cassatie bestreden oordeel van het Hof, weergegeven in 2.3 van het hiervoor in onderdeel 1 vermelde arrest van de Hoge Raad, getuigt van een onjuiste rechtsopvatting. Het middel slaagt daarom. 2.2.

Gelet op hetgeen hiervoor in 2.1 is overwogen, kan ’s Hofs uitspraak niet in stand blijven. De Hoge Raad kan de zaak afdoen. De uitspraak van de Rechtbank, waarbij het beroep van belanghebbende ongegrond is verklaard, moet worden bevestigd. 3Proceskosten De Hoge Raad acht geen termen aanwezig voor een veroordeling in de proceskosten. 4Beslissing De Hoge Raad: verklaart het beroep in cassatie gegrond, vernietigt de uitspraak van het Hof, en bevestigt de uitspraak van de Rechtbank. Dit arrest is gewezen door de raadsheer E.N. Punt als voorzitter, en de raadsheren J.A.C.A.

Overgaauw, P.M.F. van Loon, M.E. van Hilten en E.F. Faase, in tegenwoordigheid van de waarnemend griffier E. Cichowski, en in het openbaar uitgesproken op 19 oktober 2018.