Cassation appeal dismissed because the appeal did not require answering questions in the interest of legal unity or development.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of the Netherlands dismissed the cassation appeal filed by the respondent against a lower court's decision on unjust enrichment. The respondent's sole ground for appeal was rejected without detailed reasoning because it did not necessitate addressing legal questions vital for legal unity or development under Article 81 of the Code of Civil Procedure. Consequently, the appeal was rejected as it failed to meet the statutory threshold for cassation review.
Legislator headnote
AI generatedArticle 81, first paragraph, Code of Civil Procedure; A cassation appeal is inadmissible if it does not require the court to answer questions in the interest of legal unity or the development of law.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
18 april 2017 Strafkamer nr. S 15/03457 P AKA Hoge Raad der Nederlanden Arrest op het beroep in cassatie tegen een uitspraak van het Gerechtshof Amsterdam van 20 juli 2015, nummer 23/002035-14, op een vordering tot ontneming van wederrechtelijk verkregen voordeel ten laste van: [betrokkene] , geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1986.
1Geding in cassatie
Het beroep is ingesteld door de betrokkene. Namens deze heeft B.P. de Boer, advocaat te Amsterdam, bij schriftuur een middel van cassatie voorgesteld. De schriftuur is aan dit arrest gehecht en maakt daarvan deel uit. De Advocaat-Generaal F.W. Bleichrodt heeft geconcludeerd tot verwerping van het beroep.
2Beoordeling van het middel
Het middel kan niet tot cassatie leiden. Dit behoeft, gezien art. 81, eerste lid, RO, geen nadere motivering nu het middel niet noopt tot beantwoording van rechtsvragen in het belang van de rechtseenheid of de rechtsontwikkeling. 3Beslissing De Hoge Raad verwerpt het beroep. Dit arrest is gewezen door de vice-president W.A.M. van Schendel als voorzitter, en de raadsheren H.A.G. Splinter-van Kan en Y. Buruma, in bijzijn van de griffier S.P. Bakker, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van 18 april 2017.