Dutch Supreme Court dismisses appeal claiming failure to explain deviation from defense's arguments under Article 359 Sv.
Legislator summary
AI generatedThe High Court of the Netherlands rejected the defendant's cassation appeal regarding the sufficiency of evidence and the court's reasoning. The defense argued that the appellate court failed to explicitly explain why it deviated from the defense's well-founded arguments, citing Article 359, paragraph 2, second sentence, of the Criminal Code. The Supreme Court dismissed the appeal because the defense's specific arguments were not substantiated in the available record, rendering the alleged procedural defect unproven.
Legislator headnote
AI generatedArt. 359 Sv; Art. 359 Sv, second paragraph, second sentence: The court must explain deviations from the defense's arguments, but such an explanation is not required if the defense's specific arguments are not substantiated in the record.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
20 juni 2017 Strafkamer nr. S 16/02896 AGE/EC Hoge Raad der Nederlanden Arrest op het beroep in cassatie tegen een arrest van het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden, zittingsplaats Arnhem, van 19 april 2016, nummer 21/004398-15, in de strafzaak tegen: [verdachte] , geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1988.
1Geding in cassatie
Het beroep is ingesteld door de verdachte. Namens deze heeft R.I. Takens, advocaat te Amsterdam, bij schriftuur een middel van cassatie voorgesteld. De schriftuur is aan dit arrest gehecht en maakt daarvan deel uit. De Advocaat-Generaal F.W. Bleichrodt heeft geconcludeerd tot verwerping van het beroep. 2Beoordeling van het middel 2.1. Het middel klaagt dat de bewezenverklaring van het onder 1 tenlastegelegde niet kan volgen uit de gebezigde bewijsvoering, althans dat in strijd met art. 359, tweede lid tweede volzin, Sv is verzuimd in het bijzonder de redenen op te geven waarom is afgeweken van door de verdediging naar voren gebrachte uitdrukkelijk onderbouwde standpunten met betrekking tot de tenlastelegging. 2.2.
Hetgeen ten laste van de verdachte onder 1 is bewezenverklaard is in de conclusie van de Advocaat-Generaal onder 5 weergegeven. Deze bewezenverklaring steunt, voor zover voor de beoordeling van het middel van belang, op in de conclusie van de Advocaat-Generaal onder 11-12 weergegeven bewijsoverwegingen. 2.3. Het proces-verbaal van de terechtzitting in hoger beroep houdt het volgende in: "De verdachte en de raadsman voeren het woord tot verdediging, waarbij de raadsman het woord voert overeenkomstig zijn pleitnota, die aan het hof is overgelegd en aan dit proces-verbaal is gehecht." 2.4.
De in genoemd proces-verbaal vermelde pleitnota ontbreekt bij de aan de Hoge Raad gezonden stukken. Bij het Hof is nadere informatie ingewonnen. Op grond van die informatie alsmede voormeld proces-verbaal moet worden aangenomen dat de raadsman van de verdachte op de terechtzitting in hoger beroep het woord heeft gevoerd overeenkomstig de inhoud van een door hem overgelegde pleitnota en dat die pleitnota nadien in het ongerede is geraakt en niet meer ter beschikking zal komen. Gelet daarop gaat de Hoge Raad veronderstellenderwijs ervan uit dat de raadsman ter terechtzitting van het Hof heeft aangevoerd hetgeen in de toelichting op het middel onder 2 is vermeld. 2.5.
Op de gronden die zijn vermeld in de conclusie van de Advocaat-Generaal onder 13 tot en met 19 kan het middel niet tot cassatie leiden. 3Beslissing De Hoge Raad verwerpt het beroep. Dit arrest is gewezen door de vice-presiden A.J.A. van Dorst als voorzitter, en de raadsheren E.S.G.N.A.I. van de Griend en M.J. Borgers, in bijzijn van de waarnemend griffier E. Schnetz, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van 20 juni 2017.