Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:HR:2016:2087 ECLI:NL:HR:2016:2087 AI generated

Tax appeal dismissed as grounds do not advance legal unity or judicial development under Article 81.1. R.O.

Case Number ECLI:NL:HR:2016:2087
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the taxpayer's cassation appeal against tax assessments for income and property taxes covering the years 1991 to 1997. The taxpayer argued against the assessments, but the State Secretary of Finance opposed the appeal. The court ruled that the submitted grounds did not require a ruling on legal questions necessary for legal unity or judicial development under Article 81, paragraph 1, of the Judicial Organization Act, thus rendering the appeal inadmissible.

Legislator headnote

AI generated

Article 81, paragraph 1, of the Judicial Organization Act; Article 81, paragraph 1, of the Judicial Organization Act establishes that a cassation appeal is inadmissible if the grounds do not necessitate a ruling on legal questions in the interest of legal unity or judicial development.

Keywords

AI generated
cassation appeal inadmissibility legal unity requirement judicial development standard tax assessment review Supreme Court dismissal

Cited Legislation

AI generated
Article 81, paragraph 1, of the Judicial Organization Act

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

16 september 2016 Nr. 15/05341 Arrest gewezen op het beroep in cassatie van [X] te [Z] (hierna: belanghebbende) tegen de uitspraak van het Gerechtshof Amsterdam van 1 oktober 2015, nrs. 13/00285 en 15/00680 tot en met 15/00688, betreffende de aan belanghebbende over de jaren 1991 tot en met 1996 opgelegde navorderingsaanslagen in de inkomstenbelasting/premie volksverzekeringen en de over de jaren 1992 tot en met 1994 en 1997 opgelegde navorderingsaanslagen in de vermogensbelasting, de daarbij gegeven beschikkingen inzake verhogingen en de daarbij gegeven beschikkingen inzake heffingsrente.

1Het eerste geding in cassatie

De uitspraak van het Gerechtshof te ’s-Gravenhage van 3 februari 2012 is op het beroep van belanghebbende vernietigd bij arrest van de Hoge Raad van 12 april 2013, nr. 12/01600, ECLI:NL:HR:2013:BZ6810, met verwijzing van het geding naar het Gerechtshof Amsterdam ter verdere behandeling en beslissing van de zaak met inachtneming van dat arrest.

2Het tweede geding in cassatie

Belanghebbende heeft tegen ’s Hofs uitspraak beroep in cassatie ingesteld en daarbij een aantal middelen voorgesteld. De Staatssecretaris van Financiën heeft een verweerschrift ingediend. Belanghebbende heeft een conclusie van repliek ingediend.

3Beoordeling van de middelen

De middelen kunnen niet tot cassatie leiden. Dit behoeft, gezien artikel 81, lid 1, van de Wet op de rechterlijke organisatie, geen nadere motivering, nu de middelen niet nopen tot beantwoording van rechtsvragen in het belang van de rechtseenheid of de rechtsontwikkeling. 4Proceskosten De Hoge Raad acht geen termen aanwezig voor een veroordeling in de proceskosten. 5Beslissing De Hoge Raad verklaart het beroep in cassatie ongegrond. Dit arrest is gewezen door de vice-president R.J. Koopman als voorzitter, en de raadsheren C. Schaap en J. Wortel, in tegenwoordigheid van de waarnemend griffier F. Treuren, en in het openbaar uitgesproken op 16 september 2016.