Cassation appeal dismissed because the appeal did not require answering questions for legal unity or development under Article 81 RO.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of the Netherlands dismissed the cassation appeal filed by the respondent against a lower court's decision on unjust enrichment. The respondent's sole ground for appeal was rejected without further reasoning as it did not necessitate addressing legal questions relevant to legal unity or development under Article 81 of the Code of Civil Procedure. Consequently, the court upheld the lower court's ruling without providing substantive analysis on the merits of the unjust enrichment claim.
Legislator headnote
AI generatedArt. 81, first paragraph, RO; An appeal to the Supreme Court is inadmissible if it does not require the court to answer a question in the interest of legal unity or legal development.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
13 september 2016 Strafkamer nr. S 15/03296 P ABG/EC Hoge Raad der Nederlanden Arrest op het beroep in cassatie tegen een uitspraak van het Gerechtshof Den Haag van 8 januari 2015, nummer 22/003584-11, op een vordering tot ontneming van wederrechtelijk verkregen voordeel ten laste van: [betrokkene] , geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1965.
1Geding in cassatie
Het beroep is ingesteld door de betrokkene. Namens deze heeft A.J.M. van Roy, advocaat te Amsterdam, bij schriftuur een middel van cassatie voorgesteld. De schriftuur is aan dit arrest gehecht en maakt daarvan deel uit. De Advocaat-Generaal F.W. Bleichrodt heeft geconcludeerd tot verwerping van het beroep.
2Beoordeling van het middel
Het middel kan niet tot cassatie leiden. Dit behoeft, gezien art. 81, eerste lid, RO, geen nadere motivering nu het middel niet noopt tot beantwoording van rechtsvragen in het belang van de rechtseenheid of de rechtsontwikkeling. 3Beslissing De Hoge Raad verwerpt het beroep. Dit arrest is gewezen door de vice-president A.J.A. van Dorst als voorzitter, en de raadsheren E.F. Faase en M.J. Borgers, in bijzijn van de waarnemend griffier E. Schnetz, en uitgesproken ter openbare terechtzitting van 13 september 2016.