Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:HR:2015:765 ECLI:NL:HR:2015:765 AI generated

High Court declares complaint inadmissible as it lacks jurisdiction over ministers' official crimes without parliamentary order.

Case Number ECLI:NL:HR:2015:765
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Inadmissible

Legislator summary

AI generated

The High Court declared the plaintiff's complaint inadmissible because it sought to initiate prosecution for an official crime committed by a minister without the required parliamentary order. The plaintiff alleged crimes by the Ministry of Economic Affairs, but the court noted that ministers can only be prosecuted in the High Court upon a specific royal decree or parliamentary decision. Consequently, the court ruled it lacked the authority to order prosecution in this instance.

Legislator headnote

AI generated

Art. 119 Constitution; Art. 76 RO; Ministers and state secretaries are liable for official crimes only in the High Court upon a royal decree or parliamentary decision, rendering any direct complaint for such crimes inadmissible.

Keywords

AI generated
official crime prosecution ministerial liability High Court jurisdiction parliamentary order requirement inadmissible complaint

Cited Legislation

AI generated
Art. 119 Constitution
2 Beoordeling van de ontvankelijkheid van het beklag 2.1 Ingevolge art. 119 Grondwet en art.
Art. 76 RO
119 Grondwet en art. 76 RO staan (gewezen) ministers, staatssecretarissen en leden van de Staten-Generaal wegens ambtsmisdrijven in die betrekkingen gepleegd, in eerste en hoogste ressort terecht voor de Hoge Raad.
Art. 4 Wet van 22 april 1855
119 Grondwet; art. 4 Wet van 22 april 1855, Stb.
Art. 483 Sv
33, houdende regeling der verantwoordelijkheid van de hoofden der Ministeriële Departementen; art. 483 leden 1 en 2 Sv) (vgl.
art. 12c Sv

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

27 maart 2015 Eerste Kamer 15/00292 RM/AS Hoge Raad der Nederlanden Beschikking in de zaak van: [klager],wonende te [woonplaats], KLAGER.

1Het beklag

Klager heeft op 5 september 2013 aangifte gedaan van strafbare feiten die naar zijn mening zijn gepleegd door de directie van de Nederlandse Aardolie Maatschappij B.V. en door de minister van Economische Zaken. De officier van justitie heeft op 20 januari 2014 een gesprek gevoerd met klager waarin klager heeft medegedeeld dat hij de aangifte wenste uit te breiden. Bij brief van 28 januari 2014 heeft de officier van justitie aan klager laten weten ter zake van de aangifte geen strafvervolging te zullen instellen. Klager heeft bij brief van 3 maart 2014 hierover beklag gedaan bij het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden.

Het hof heeft zich onbevoegd verklaard om van de klacht kennis te nemen voor zover deze is gericht tegen de minister en de zaak in zoverre verwezen naar de Hoge Raad. Voor het overige heeft het hof de klacht afgewezen. De beschikking van het hof is aan deze beschikking gehecht. Het klaagschrift is eveneens aan deze beschikking gehecht en maakt daarvan deel uit. Het schriftelijk verslag van de Advocaat-Generaal F.F. Langemeijer strekt tot niet-ontvankelijkverklaring van het beklag. 2 Beoordeling van de ontvankelijkheid van het beklag 2.1 Ingevolge art. 119 Grondwet en art. 76 RO staan (gewezen) ministers, staatssecretarissen en leden van de Staten-Generaal wegens ambtsmisdrijven in die betrekkingen gepleegd, in eerste en hoogste ressort terecht voor de Hoge Raad.

De opdracht tot vervolging ter zake van die misdrijven kan slechts worden gegeven bij Koninklijk Besluit of bij een besluit van de Tweede Kamer (art. 119 Grondwet; art. 4 Wet van 22 april 1855, Stb. 33, houdende regeling der verantwoordelijkheid van de hoofden der Ministeriële Departementen; art. 483 leden 1 en 2 Sv) (vgl. HR 3 december 2010, ECLI:NL:HR:2010:BO0198, NJ 2011/122). Nu hieruit volgt dat de Hoge Raad niet bevoegd is opdracht te geven tot vervolging van een door een minister van Economische Zaken gepleegd ambtsmisdrijf als door klager bedoeld, is het beklag kennelijk niet-ontvankelijk. 2.2 Het voorgaande brengt mee dat oproeping van klager achterwege kan blijven (vgl. art. 12c Sv). 3Beslissing De Hoge Raad verklaart klager niet-ontvankelijk in zijn beklag.

Deze beschikking is gegeven door de raadsheren A.M.J. van Buchem-Spapens, als voorzitter, A.H.T. Heisterkamp en C.E. Drion, en in het openbaar uitgesproken door de raadsheer G. de Groot op 27 maart 2015.