Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:HR:2014:396 ECLI:NL:HR:2014:396 AI generated

Dutch Supreme Court overturns lower court ruling on legal aid insurance, allowing client's free choice of lawyer under EU Directive 87/344/EEC.

Case Number ECLI:NL:HR:2014:396
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of the Netherlands annulled the Amsterdam Court of Appeal's decision and remanded the case for further proceedings. The client argued that a legal aid insurer could not condition reimbursement on using an external lawyer when the client freely chose their counsel. The Court held that the European Court of Justice confirmed the right to free choice of legal assistance is not dependent on the insurer's approval for external representation. Consequently, the insurer must reimburse costs for the client's chosen lawyer, though the case is sent back to the Hague Court of Appeal for final adjudication.

Legislator headnote

AI generated

Article 4(1)(a) of Directive 87/344/EEC; The right of an insured to freely choose a legal assistant cannot be conditioned by the insurer on the opinion that the case must be handled by an external legal aid provider.

Keywords

AI generated
legal aid insurance free choice of lawyer Directive 87/344/EEC external legal aid reimbursement conditions cassation procedure insurer liability

Cited Legislation

AI generated
Article 4(1)(a) of Directive 87/344/EEC
Directive 87/344/EEC of the Council of 22 June 1987

Cited Case Law

AI generated
ECLI:NL:HR:2012:BW7507
Dutch Supreme Court refers case to EU Court on free choice of legal aid provider in insurance contracts.
C-442/12
het arrest in de zaak C-442/12 van het Hof van Justitie van de Europese Unie te Luxemburg van 7 november 2013.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

21 februari 2014 Eerste Kamer 11/04252 LZ/TT Hoge Raad der Nederlanden Arrest in de zaak van: [eiser],wonende te [woonplaats], EISER tot cassatie, advocaten: mr. A.H.H. Vermeulen en mr. A.H. Vermeulen, t e g e n DAS NEDERLANDSE RECHTSBIJSTAND VERZEKERINGSMAATSCHAPPIJ N.V.,gevestigd te Amsterdam, VERWEERSTER in cassatie, advocaten: mr. J.W.H. van Wijk en mr. J. van Duijvendijk-Brand. Partijen zullen hierna ook worden aangeduid als [eiser] en DAS.

1Het geding

Voor het verloop van het geding tot dusver verwijst de Hoge Raad naar: a. zijn arrest in de zaak 11/04252 van 28 september 2012, ECLI:NL:HR:2012:BW7507; b. het arrest in de zaak C-442/12 van het Hof van Justitie van de Europese Unie te Luxemburg van 7 november 2013. Deze arresten zijn aan dit arrest gehecht. De nadere conclusie van de Advocaat-Generaal J. Spier strekt tot vernietiging van het bestreden arrest en tot verwijzing. 2Verdere beoordeling van het middel 2.1 De Hoge Raad heeft in zijn tussenarrest van 28 september 2012 vragen van uitleg gesteld aan het HvJEU, en heeft iedere verdere beslissing aangehouden in afwachting van de uitspraak van het HvJEU. 2.2 Het HvJEU heeft in zijn arrest van 7 november 2013, nr. C-442/12, op de door de Hoge Raad gestelde vragen voor recht verklaard:

“1) Artikel 4, lid 1, sub a, van richtlijn 87/344/EEG van de Raad van 22 juni 1987 tot coördinatie van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen betreffende de rechtsbijstandverzekering, moet aldus worden uitgelegd dat het zich ertegen verzet dat een rechtsbijstandverzekeraar die in zijn verzekeringsovereenkomsten regelt dat rechtsbijstand in beginsel wordt verleend door zijn werknemers, tevens bedingt dat de kosten van rechtsbijstand van een door de verzekerde vrij gekozen advocaat of rechtsbijstandverlener slechts vergoed kunnen worden indien de verzekeraar van mening is dat de behandeling van de zaak aan een externe rechtshulpverlener moet worden uitbesteed.

2) Voor de beantwoording van de eerste vraag maakt het geen verschil of rechtsbijstand voor de desbetreffende gerechtelijke of administratieve procedure naar nationaal recht verplicht is.” 2.3 Uit de beantwoording van de prejudiciële vragen door het HvJEU volgt dat de onderdelen 1 en 2 van het middel terecht aanvoeren dat het recht op vrije keuze van een rechtshulpverlener niet afhankelijk is van een besluit van de rechtsbijstandverzekeraar dat de zaak door een externe rechtshulpverlener zal worden behandeld. Die onderdelen slagen dan ook in zoverre.

Voor het overige behoeft het middel geen behandeling. 2.4 Nu reeds in eerste aanleg vaststond dat DAS instemde met het voeren van een procedure voor de kantonrechter, had het hof de primaire vordering van [eiser] moeten toewijzen. Uit het antwoord van het HvJEU op de tweede prejudiciële vraag volgt dat daartoe – anders dan de voorzieningenrechter heeft overwogen – geen debat behoefde plaats te vinden over de vraag of [eiser] het recht had zich door een advocaat te laten bijstaan in een procedure waarbij procesvertegenwoordiging niet verplicht is.

Voorts heeft DAS niet gesteld dat zij met [eiser] beperkingen van de te vergoeden kosten is overeengekomen als bedoeld in de punten 26 en 27 van het arrest van het HvJEU. 2.5 De Hoge Raad zal de zaak niet zelf afdoen maar het geding verwijzen, aangezien de mogelijkheid bestaat dat gedeelten van de primaire vordering door tijdsverloop hun belang hebben verloren. 3Beslissing De Hoge Raad: vernietigt het arrest van het gerechtshof te Amsterdam van 26 juli 2011; verwijst het geding naar het gerechtshof Den Haag ter verdere behandeling en beslissing; veroordeelt DAS in de kosten van het geding in cassatie, tot op deze uitspraak aan de zijde van [eiser] begroot op € 465,99 aan verschotten en € 2.600,-- voor salaris.

Dit arrest is gewezen door de vice-president F.B. Bakels als voorzitter en de raadsheren A.M.J. van Buchem-Spapens, C.A. Streefkerk, A.H.T. Heisterkamp en C.E. Drion, en in het openbaar uitgesproken door de raadsheer G. de Groot op 21 februari 2014.