Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:HR:2007:BA4953 ECLI:NL:HR:2007:BA4953 AI generated

Appeal dismissed; court rejected claim that fact-finding on evidence admissibility requires identical content to admitted evidence.

Case Number ECLI:NL:HR:2007:BA4953
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The High Court of the Netherlands dismissed the defendant's cassation appeal against a suspended prison sentence for profit from crime. The defendant argued that the lower court erred by rejecting a claim of coerced statements based on references to the defendant's past declarations rather than the specific content of the admitted evidence. The court held that such an approach is legally correct, citing established precedent that fact-finding on evidence admissibility does not require mirroring the exact content of the admitted materials.

Legislator headnote

AI generated

Article 81 RO; Article 340a Rv: The court's determination of facts regarding the admissibility of evidence need not rely on the specific content of the admitted evidence, and references to a party's prior declarations do not constitute an error in fact-finding.

Keywords

AI generated
cassation appeal evidence admissibility coerced statements fact-finding standard prior declarations criminal procedure suspended sentence

Cited Legislation

AI generated
Article 81 RO
Dit behoeft, gezien art. 81 RO geen nadere motivering, nu de middelen in zoverre niet nopen tot beantwoording van rechtsvragen in het belang van de rechtseenheid of de rechtsontwikkeling.
Article 340a Rv

Cited Case Law

AI generated
HR 8 december 1981, NJ 1982, 533
Die opvatting is niet juist (HR 8 december 1981, NJ 1982, 533).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

26 juni 2007 Strafkamer nr. 01601/06 DV/SM Hoge Raad der Nederlanden Arrest op het beroep in cassatie tegen een arrest van het Gerechtshof te 's-Hertogenbosch van 24 oktober 2005, nummer 20/000015-04, in de strafzaak tegen: [Verdachte], geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1962, wonende te [woonplaats].

1. De bestreden uitspraak Het Hof heeft in hoger beroep - met vernietiging van een vonnis van de Rechtbank te Roermond van 27 juni 2003 - de verdachte ter zake van "opzettelijk uit de opbrengst van enig door misdrijf verkregen goed voordeel trekken, meermalen gepleegd" veroordeeld tot een gevangenisstraf van vier maanden voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaar en een taakstraf bestaande uit een werkstraf van 180 uur, subsidiair 90 dagen hechtenis.

2. Geding in cassatie Het beroep is ingesteld door de verdachte. Namens deze heeft mr. G. Spong, advocaat te Amsterdam, bij schriftuur middelen van cassatie voorgesteld. De schriftuur is aan dit arrest gehecht en maakt daarvan deel uit. De Advocaat-Generaal Machielse heeft geconcludeerd dat de Hoge Raad het beroep zal verwerpen.

3. Beoordeling van het derde middel 3.1. Het middel klaagt onder meer over 's Hofs overwegingen inzake de verwerping van het verweer dat de door de verdachte afgelegde verklaringen onder druk zijn afgelegd, en klaagt in het bijzonder over de verwijzing in die overwegingen naar "wat de verdachte zelf bij andere gelegenheden in een ander kader heeft verklaard". 3.2. De in het middel bedoelde overwegingen luiden als in de toelichting op het middel onder 1 weergegeven. 3.3. De klacht berust op de opvatting dat de vaststelling van feiten die ten grondslag worden gelegd aan de verwerping van een verweer dat bewijsmateriaal onrechtmatig is verkregen, moet berusten op de in de uitspraak vermelde inhoud van wettige bewijsmiddelen. Die opvatting is niet juist (HR 8 december 1981, NJ 1982, 533). De klacht faalt dus.

4. Beoordeling van de middelen voor het overige De middelen kunnen voor het overige niet tot cassatie leiden. Dit behoeft, gezien art. 81 RO geen nadere motivering, nu de middelen in zoverre niet nopen tot beantwoording van rechtsvragen in het belang van de rechtseenheid of de rechtsontwikkeling.

5. Slotsom Nu de middelen niet tot cassatie kunnen leiden, terwijl de Hoge Raad ook geen grond aanwezig oordeelt waarop de bestreden uitspraak ambtshalve zou behoren te worden vernietigd, moet het beroep worden verworpen.

6. Beslissing De Hoge Raad verwerpt het beroep. Dit arrest is gewezen door de vice-president F.H. Koster als voorzitter, en de raadsheren A.J.A. van Dorst en W.M.E. Thomassen, in bijzijn van de waarnemend griffier J.D.M. Hart, en uitgesproken op 26 juni 2007.