Dutch Supreme Court dismisses appeal where lower court correctly awarded costs for property seizure against debtor.
Netherlands (NL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's cassation appeal against a final judgment awarding the respondent costs for a property seizure. The respondent initially sought damages for a debt, later added costs for the seizure, and the lower courts ultimately ruled in their favor. The court rejected the appeal because the appellant's complaints did not raise questions necessary for legal unity or legal development under Article 81 of the Code of Civil Procedure.
Legislator headnote
AI generatedArt. 81 RO; Art. 3:304 BW; The Supreme Court holds that an appeal in cassation must be rejected if the complaints do not require answering legal questions in the interest of legal unity or legal development.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
8 juli 2005 Eerste Kamer Nr. C04/107HR JMH/RM Hoge Raad der Nederlanden Arrest in de zaak van: [Eiser], wonende te [woonplaats], EISER tot cassatie, advocaat: mr. J.A. Meijer, t e g e n [Verweerster], wonende te [woonplaats], VERWEERSTER in cassatie, niet verschenen.
1. Het geding in feitelijke instanties Verweerster in cassatie - verder te noemen: [verweerster] - heeft bij exploot van 20 april 2000 eiser tot cassatie - verder te noemen: [eiser] - gedagvaard voor de rechtbank te Middelburg en gevorderd bij vonnis, voor zoveel mogelijk uitvoerbaar bij voorraad, niettegenstaande verzet of andere voorziening, [eiser] te veroordelen om aan haar tegen bewijs van kwijting te betalen een bedrag van ƒ 99.633,75, vermeerderd met de overeengekomen rente van 6% per jaar over een bedrag van ƒ 50.000,-- sedert 1 januari 2000 tot aan de dag der algehele voldoening. [Eiser] heeft de vordering bestreden.
Vervolgens heeft [verweerster] haar vordering vermeerderd met een totaalbedrag van ƒ 411,18, zijnde de kosten van het door haar op 17 april 2000 gelegde conservatoire beslag op de goederen van [eiser]. De rechtbank heeft bij vonnis van 30 mei 2001 de vordering afgewezen. Tegen dit vonnis heeft [verweerster] hoger beroep ingesteld bij het gerechtshof te 's-Gravenhage. Daarbij heeft zij haar vordering in hoofdsom verminderd tot een bedrag van ƒ 60.000,-- en de grondslag van haar eis gewijzigd. Bij tussenarrest van 20 september 2002 heeft het hof de zaak naar de rol verwezen voor akte aan de zijde van [eiser] en bij eindarrest van 10 oktober 2003 het vonnis van de rechtbank vernietigd en, opnieuw rechtdoende, de in hoger beroep gewijzigde vordering van [verweerster] alsnog toegewezen.
Het arrest van het hof is aan dit arrest gehecht.
2. Het geding in cassatie Tegen het arrest van het hof heeft [eiser] beroep in cassatie ingesteld. De cassatiedagvaarding is aan dit arrest gehecht en maakt daarvan deel uit. Tegen de niet verschenen [verweerster] is verstek verleend. De zaak is voor [eiser] toegelicht door zijn advocaat. De conclusie van de Advocaat-Generaal L. Strikwerda strekt tot verwerping van het beroep. De advocaat van [eiser] heeft bij brief van 9 mei 2005 op die conclusie gereageerd.
3. Beoordeling van het middel De in het middel aangevoerde klachten kunnen niet tot cassatie leiden. Zulks behoeft, gezien art. 81 RO, geen nadere motivering nu de klachten niet nopen tot beantwoording van rechtsvragen in het belang van de rechtseenheid of de rechtsontwikkeling.
4. Beslissing De Hoge Raad: verwerpt het beroep; veroordeelt [eiser] in de kosten van het geding in cassatie, tot op deze uitspraak aan de zijde van [verweerster] begroot op nihil. Dit arrest is gewezen door de raadsheren H.A.M. Aaftink, als voorzitter, A.M.J. van Buchem-Spapens en W.A.M. van Schendel, en in het openbaar uitgesproken door de vice-president P. Neleman op 8 juli 2005.