Dutch Supreme Court corrects tax ruling error regarding applicable tax rate for capital gains. Outcome: Tax liability reduced to correct rate.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court of the Netherlands corrected a clerical error in its December 2004 ruling regarding the applicable tax rate for capital gains. The taxpayer argued that the benefit from the sale of profit certificates should be taxed at the rate specified in Article 57b, rather than the rate in Article 57a incorrectly applied by the lower court. The court found that the original decision failed to apply the correct tax rate mandated by Article XIII of the Income Tax Act, thereby reducing the tax assessment to the proper amount.
Legislator headnote
AI generatedArticle XIII of the Income Tax Act 1964; Article 57a and 57b of the Income Tax Act 1964: When a court ruling contains a clerical error regarding the applicable tax rate, the court must correct the decision to apply the statutory rate explicitly designated for the specific type of income.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Nr. 39.561 4 maart 2005 PV gewezen ter verbetering van het arrest van de Hoge Raad, gewezen op het beroep in cassatie van X te Z tegen de uitspraak van het Gerechtshof te 's-Gravenhage van 25 februari 2003, nr. BK-02/00823.
1. Het arrest in dit geding De Hoge Raad heeft in deze zaak op 17 december 2004, met nummer 39561, een arrest uitgesproken. De Hoge Raad heeft nadien ambtshalve bevonden dat ten gevolge van een vergissing de toepassing in zijn arrest van artikel XIII van de Wet van 13 december 1996 niet volledig is geschied, doordat die toepassing niet is doorgetrokken naar het in datzelfde artikel aangegeven belastingtarief. Herstel van deze vergissing brengt mee dat de tekst van het arrest vanaf de voorlaatste volzin van punt 3 wordt vervangen door: "De middelen, die uitgaan van een andere opvatting, zijn derhalve niet gegrond.
4. Ambtshalve aanwezig bevonden grond voor cassatie Het bij de vervreemding van de winstbewijzen behaalde voordeel is in de onderhavige aanslag belast naar het tarief van artikel 57a van de Wet (tekst 1997). Ingevolge artikel XIII van de Wet van 13 december 1996 dient echter het evenvermelde voordeel te worden belast naar het tarief van artikel 57b van de Wet (tekst 1997). 's Hofs uitspraak kan dientengevolge niet in stand blijven. De Hoge Raad kan de zaak afdoen.
5. Proceskosten De Staatssecretaris zal worden veroordeeld in de kosten van het geding in cassatie en de Inspecteur in de kosten van het geding voor het Hof.
6. Beslissing De Hoge Raad: verklaart het beroep gegrond, vernietigt de uitspraak van het Hof, alsmede de uitspraak van de Inspecteur, vermindert de aanslag tot een aanslag naar een belastbaar inkomen van ƒ 23.766.237, waarvan een bedrag van ƒ 23.720.277 belast naar het tarief van artikel 57b van de Wet op de inkomstenbelasting 1964 (tekst 1997), gelast dat de Staat aan belanghebbende vergoedt het door deze ter zake van de behandeling van het beroep in cassatie verschuldigd geworden griffierecht ten bedrage van € 87, alsmede het bij het Hof betaalde griffierecht ter zake van de behandeling van de zaak voor het Hof ten bedrage van € 29, derhalve in totaal € 116, veroordeelt de Staatssecretaris van Financiën in de kosten van het geding in cassatie aan de zijde van belanghebbende, vastgesteld op € 1288 voor beroepsmatig verleende rechtsbijstand, veroordeelt de Inspecteur in de kosten van het geding voor het Hof aan de zijde van belanghebbende, vastgesteld op € 805 voor beroepsmatig verleende rechtsbijstand, en wijst de Staat aan als de rechtspersoon die deze kosten moet vergoeden." Bij faxbericht van 22 december 2004 heeft de Hoge Raad partijen in de gelegenheid gesteld zich over deze verbetering uit te laten.
Partijen hebben van die gelegenheid gebruik gemaakt, waarbij is erkend dan wel niet is weersproken dat het bij kennisneming van het arrest aanstonds duidelijk was dat daarin een fout was geslopen doordat daarin niet is verwerkt het in artikel XIII van voormelde wet bepaalde omtrent het van toepassing zijnde tarief. Tegen de aangegeven verbetering is door partijen geen bezwaar gemaakt. Gelet op het vorenstaande zal de Hoge Raad die verbetering doorvoeren.
2. Beslissing De Hoge Raad verbetert bovenvermelde fout in het op 17 december 2004 in deze zaak uitgesproken arrest en stelt de verbetering op de minuut van dit arrest. Dit arrest is gewezen door de vice-president A.E.M. van der Putt-Lauwers als voorzitter, en de raadsheren F.W.G.M. van Brunschot, P. Lourens, C.B. Bavinck en J.W. van den Berge, in tegenwoordigheid van de waarnemend griffier E. Cichowski. De verbetering is uitgesproken op 4 maart 2005.