Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:HR:2003:AF2312 ECLI:NL:HR:2003:AF2312 AI generated

Dutch Supreme Court dismisses appeal regarding Belgian police reports treated as other writings under Criminal Procedure Code.

Case Number ECLI:NL:HR:2003:AF2312
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Dutch Supreme Court rejected the defendant's cassation appeal against a second-instance conviction for aiding and abetting fraud. The defendant argued that Belgian police reports were improperly admitted as direct evidence under Article 344(2) of the Criminal Procedure Code instead of being treated as other writings under Article 344(5). The court found the lower court correctly classified these documents as other writings, noting that the relevant Benelux cooperation agreement did not apply to this specific case. Consequently, the appeal was dismissed as it failed to meet the threshold for cassation under Article 81 of the Rules of Criminal Procedure.

Legislator headnote

AI generated

Art. 344, first paragraph, items 2 and 5 of the Criminal Procedure Code; Art. 15 of the Benelux Cooperation Agreement: Police reports from foreign authorities are admissible only as other writings unless specific statutory exceptions apply, and the Benelux agreement does not override domestic procedural classifications.

Keywords

AI generated
Criminal Procedure Code admissibility of evidence foreign police reports other writings Benelux cooperation agreement cassation appeal procedural classification

Cited Legislation

AI generated
Art. 344, first paragraph, items 2 and 5 of the Criminal Procedure Code
Het middel bevat de klacht dat het Hof een aantal door Belgische opsporingsambtenaren opgemaakte processen-verbaal ten onrechte heeft aangemerkt als bewijsmiddelen in de zin van art. 344, eerste lid aanhef en onder 2º, Sv.
Art. 15 of the Agreement on Administrative and Criminal Judicial Cooperation in the Benelux Economic Union
Daarbij verdient opmerking dat het bepaalde in art. 15 Overeenkomst inzake de administratieve en strafrechtelijke samenwerking op het gebied van de regelingen die verband houden met de verwezenlijking van de doelstellingen van de Benelux Economische Unie (Trb.
Art. 2 of the Agreement on Administrative and Criminal Judicial Cooperation in the Benelux Economic Union
Art. 81 of the Rules of Criminal Procedure
Dit behoeft, gezien art. 81 RO, geen nadere motivering nu de middelen niet nopen tot beantwoording van rechtsvragen in het belang van de rechtseenheid of de rechtsontwikkeling.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

25 februari 2003 Strafkamer nr. 02634/01 PB/IK Hoge Raad der Nederlanden Arrest op het beroep in cassatie tegen een arrest van het Gerechtshof te 's-Hertogenbosch van 8 februari 2001, nummer 20/002944-99, in de strafzaak tegen: [verdachte], geboren te [geboorteplaats] op [geboortedatum] 1954, wonende te [woonplaats].

1. De bestreden uitspraak Het Hof heeft in hoger beroep - met vernietiging van een vonnis van de Arrondissementsrechtbank te Breda van 28 september 1999 - de verdachte ter zake van 1. "medeplegen van opzetheling" en 2. "opzetheling" veroordeeld tot vijftien maanden gevangenisstraf waarvan drie maanden voorwaardelijk met een proeftijd van twee jaren.

2. Geding in cassatie Het beroep is ingesteld door de verdachte. Namens deze heeft mr. R.J. Baumgardt, advocaat te Spijkenisse, bij schriftuur middelen van cassatie voorgesteld. De schriftuur is aan dit arrest gehecht en maakt daarvan deel uit. De Advocaat-Generaal Machielse heeft geconcludeerd tot verwerping van het beroep.

3. Beoordeling van het eerste middel 3.1. Het middel bevat de klacht dat het Hof een aantal door Belgische opsporingsambtenaren opgemaakte processen-verbaal ten onrechte heeft aangemerkt als bewijsmiddelen in de zin van art. 344, eerste lid aanhef en onder 2º, Sv. 3.2. Processen-verbaal van buitenlandse opsporingsambtenaren moeten, behoudens bijzondere gevallen zoals dit bijvoorbeeld is geregeld in het eerste lid van art. 552gg Sv, worden aangemerkt als andere geschriften in de zin van art. 344, eerste lid aanhef en onder 5º, Sv, welke alleen mogen gelden in verband met de inhoud van andere bewijsmiddelen.

Daarbij verdient opmerking dat het bepaalde in art. 15 Overeenkomst inzake de administratieve en strafrechtelijke samenwerking op het gebied van de regelingen die verband houden met de verwezenlijking van de doelstellingen van de Benelux Economische Unie (Trb. 1969, 124; hierna: de Overeenkomst), gelet op het bepaalde in art. 2 van de Overeenkomst, niet van toepassing is nu de onderhavige zaak geen betrekking heeft op de verwezenlijking van de doelstellingen waarop de Overeenkomst ziet en geen wettelijke bepalingen uit het Wetboek van Strafvordering op de voet van dat artikel door het Comité van Ministers zijn aangewezen.

Het bestreden arrest laat in het midden of het Hof de Belgische processen-verbaal heeft aangemerkt en gebezigd als bewijsmiddelen in de zin van art. 344, eerste lid aanhef en onder 2º, Sv dan wel als andere geschriften in de zin van art. 344, eerste lid aanhef en onder 5º, Sv. De bedoelde processen-verbaal zijn kennelijk door het Hof als zodanige andere geschriften gebezigd. 3.3. Het middel faalt.

4. Beoordeling van de overige middelen De middelen kunnen niet tot cassatie leiden. Dit behoeft, gezien art. 81 RO, geen nadere motivering nu de middelen niet nopen tot beantwoording van rechtsvragen in het belang van de rechtseenheid of de rechtsontwikkeling.

5. Slotsom Nu de middelen niet tot cassatie kunnen leiden, terwijl de Hoge Raad ook geen grond aanwezig oordeelt waarop de bestreden uitspraak ambtshalve zou behoren te worden vernietigd, moet het beroep worden verworpen.

6. Beslissing De Hoge Raad verwerpt het beroep. Dit arrest is gewezen door de vice-president W.J.M. Davids als voorzitter, en de raadsheren B.C. de Savornin Lohman en E.J. Numann, in bijzijn van de waarnemend-griffier L.J.J. Okker-Braber, en uitgesproken op 25 februari 2003.