Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:HR:2002:AE9263 ECLI:NL:HR:2002:AE9263 AI generated

Hoge Raad dismisses appeal where claims lack legal interest under Article 81 RO due to minor procedural issues.

Case Number ECLI:NL:HR:2002:AE9263
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appellant's cassation appeal against a district court judgment ordering payment for land and costs. The appellant argued against the lower court's decision, but the Court found the claims did not require further legal analysis. Consequently, the appeal was rejected under Article 81 of the Rules of Civil Procedure because the issues did not serve the legal unity or development of the law.

Legislator headnote

AI generated

Article 81 RO; Article 81 RO: An appeal to the Supreme Court must be rejected if the grounds do not require answering legal questions in the interest of legal unity or legal development.

Keywords

AI generated
Article 81 RO cassation appeal legal interest legal unity procedural dismissal Supreme Court civil procedure

Cited Legislation

AI generated
Article 81 RO
Spier strekt tot verwerping van het beroep met toepassing van art. 81 RO.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

13 december 2002 Eerste Kamer Nr. C01/130HR JMH Hoge Raad der Nederlanden Arrest in de zaak van: [Eiser], wonende te [woonplaats], EISER tot cassatie, advocaat: mr. P.C.M. van Schijndel, t e g e n VILLAPARK DE ZEVEN HEUVELEN B.V., gevestigd te Groesbeek, VERWEERSTER in cassatie, advocaat: mr. R.Th.R.F. Carli.

1. Het geding in feitelijke instantie Verweerster in cassatie - verder te noemen: Villapark - heeft bij exploit van 5 april 2000 eiser tot cassatie - verder te noemen: [eiser] - gedagvaard voor de Kantonrechter te Nijmegen en gevorderd bij vonnis, voor zoveel mogelijk uitvoerbaar bij voorraad, niettegenstaande verzet, hoger beroep of borgtocht, [eiser] te veroordelen tot betaling aan Villapark van (1) ƒ 164,50 ter zake van in de dagvaarding vermelde gronden, (2) ƒ 74,02 ter zake van buitengerechtelijke kosten, en (3) de wettelijke rente over het bedrag van ƒ 164,50 vanaf 19 augustus 1999 tot aan de dag der algehele voldoening.

Bij conclusie van repliek heeft zij haar vordering vermeerderd met een bedrag van ƒ 308,47. [Eiser] heeft de vordering bestreden. De Kantonrechter heeft bij vonnis van 19 januari 2001 [eiser] veroordeelt om aan Villapark te betalen een bedrag van totaal ƒ 546,99, te vermeerderen met de wettelijke rente over ƒ 164,50 vanaf 19 augustus 1999 en over ƒ 308,47 vanaf de vervaldag van de factuur van 10 november 1999, een en ander tot de dag van de volledige voldoening, en - voor zover nodig - het meer of anders gevorderde afgewezen. Het vonnis van de Kantonrechter is aan dit arrest gehecht.

2. Het geding in cassatie Tegen het vonnis van de Kantonrechter heeft [eiser] beroep in cassatie ingesteld. De cassatiedagvaarding is aan dit arrest gehecht en maakt daarvan deel uit. Villapark heeft geconcludeerd tot verwerping van het beroep. Villapark heeft de zaak doen toelichten door haar advocaat. De conclusie van de Advocaat-Generaal J. Spier strekt tot verwerping van het beroep met toepassing van art. 81 RO.

3. Beoordeling van de middelen De in de middelen aangevoerde klachten kunnen niet tot cassatie leiden. Zulks behoeft, gezien artikel 81 RO, geen nadere motivering nu de klachten niet nopen tot beantwoording van rechtsvragen in het belang van de rechtseenheid of de rechtsontwikkeling.

4. Beslissing De Hoge Raad: verwerpt het beroep; veroordeelt [eiser] in de kosten van het geding in cassatie, tot op deze uitspraak aan de zijde van Villapark begroot op € 286,88 aan verschotten en € 1.365,-- voor salaris. Dit arrest is gewezen door de raadsheren A.E.M. van der Putt-Lauwers, als voorzitter, H.A.M. Aaftink en O. de Savornin Lohman, en in het openbaar uitgesproken door de raadsheer A. Hammerstein op 13 december 2002.