Hague Court of Appeal dismissed appeal on waste tax enforcement costs as no legal question needed resolving.
Netherlands (NL)
Legislator summary
AI generatedThe applicant challenged the Hague Court of Appeal's confirmation of a municipal decision regarding waste tax enforcement costs. The court held that the applicant's complaints did not raise questions requiring a ruling for legal unity or development. Consequently, the Supreme Court declared the cassation appeal unfounded without further reasoning.
Legislator headnote
AI generatedArticle 81 of the Judicial Organization Act; Appeals to the Supreme Court are inadmissible if they do not raise questions requiring a ruling for legal unity or development.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
Nr. 37.082 20 september 2002 JV gewezen op het beroep in cassatie van X te Z tegen de uitspraak van het Gerechtshof te 's-Gravenhage van 30 maart 2001, nr. BK-98/02492, betreffende de haar in rekening gebrachte kosten van vervolging.
1. Beschikking, bezwaar en geding voor het Hof Aan belanghebbende is ter zake van de betekening van een dwangbevel tot betaling van een haar opgelegde aanslag in de afvalstoffenheffing van de gemeente Leiderdorp voor het derde kwartaal 1997 door de Belastingdeurwaarder op 25 maart 1998 een bedrag van ƒ 50 aan kosten in rekening gebracht, welk bedrag, na daartegen gemaakt bezwaar, bij uitspraak van het hoofd van de afdeling Financiën van de gemeente Leiderdorp is gehandhaafd. Belanghebbende is tegen die uitspraak in beroep gekomen bij het Hof. Het Hof heeft die uitspraak bevestigd.
2. Geding in cassatie Belanghebbende heeft tegen 's Hofs uitspraak beroep in cassatie ingesteld en daarbij enkele klachten aangevoerd.
3. Beoordeling van de klachten De klachten kunnen niet tot cassatie leiden. Zulks behoeft, gezien artikel 81 van de Wet op de rechterlijke organisatie, geen nadere motivering, nu de klachten niet nopen tot beantwoording van rechtsvragen in het belang van de rechtseenheid of de rechtsontwikkeling.
4. Proceskosten De Hoge Raad acht geen termen aanwezig voor een veroordeling in de proceskosten.
5. Beslissing De Hoge Raad verklaart het beroep ongegrond. Dit arrest is gewezen door de raadsheer L. Monné als voorzitter, en de raadsheren P.J. van Amersfoort en A.R. Leemreis, in tegenwoordigheid van de waarnemend griffier A.I. Boussak-Leeksma, en in het openbaar uitgesproken op 20 september 2002.