Cassation appeal dismissed; procedural objections rejected under Article 81 RO as they do not serve legal unity.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the plaintiff against the Court of Appeal's decision to remand the case for evidence submission. The plaintiff sought to hold the hospital liable for medical negligence, but the lower courts had suspended the final judgment pending further evidence from the plaintiff. The Court ruled that the plaintiff's complaints were insufficient to warrant cassation review under Article 81 of the Code of Civil Procedure. Consequently, the appeal was rejected, and the plaintiff was ordered to bear the costs of the cassation proceedings.
Legislator headnote
AI generatedArticle 81 RO; Article 300 RO: Complaints that do not require answering legal questions in the interest of legal unity or legal development cannot lead to cassation.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
7 juni 2002 Eerste Kamer Nr. C00/270HR AP Hoge Raad der Nederlanden Arrest in de zaak van: [Eiser], wonende te [woonplaats], EISER tot cassatie, advocaat: mr. R.Th.R.F. Carli, t e g e n STICHTING INRICHTING VAN DIAKONESSEN IN NEDERLAND, gevestigd te Utrecht, VERWEERSTER in cassatie, advocaat: aanvankelijk mr. R. Overeem, thans mr. G.C. Makkink.
1. Het geding in feitelijke instanties Eiser tot cassatie - verder te noemen: [eiser] - heeft bij exploit van 29 september 1995 verweerster in cassatie - verder te noemen: het Ziekenhuis - gedagvaard voor de Rechtbank te Utrecht en gevorderd te verklaren voor recht dat het Ziekenhuis aansprakelijk is wegens een gemaakte medische fout en het Ziekenhuis te veroordelen de materiële en immateriële schade van [eiser] te betalen zoals op te maken bij staat en te vereffenen volgens de wet. Het Ziekenhuis heeft de vordering bestreden. De Rechtbank heeft bij tussenvonnis van 19 maart 1997 het Ziekenhuis in de gelegenheid gesteld bewijs te leveren van hetgeen dienaangaande onder rov. 4.9 van haar vonnis is vermeld en iedere verdere beslissing aangehouden.
Na getuigenverhoor heeft de Rechtbank bij eindvonnis van 25 november 1998 het Ziekenhuis veroordeeld tot schadevergoeding aan [eiser], nader op te maken bij staat en te vereffenen volgens de wet. Tegen beide vonnissen van de Rechtbank heeft het Ziekenhuis hoger beroep ingesteld bij het Gerechtshof te Amsterdam. Bij arrest van 30 maart 2000, waarin het Hof onder meer heeft overwogen dat het aan [eiser] is bewijs te leveren, heeft het Hof de zaak naar de rol verwezen voor akte uitlating aan de zijde van [eiser] en bepaald dat het Ziekenhuis daarop, desgewenst, zal kunnen reageren.
Het arrest van het Hof is aan dit arrest gehecht.
2. Het geding in cassatie Tegen het arrest van het Hof heeft [eiser] beroep in cassatie ingesteld. De cassatiedagvaarding is aan dit arrest gehecht en maakt daarvan deel uit. Het Ziekenhuis heeft geconcludeerd tot verwerping van het beroep. De zaak is voor partijen toegelicht door hun advocaten. De conclusie van de Advocaat-Generaal F.B. Bakels strekt tot verwerping van het beroep, met veroordeling van [eiser] in de kosten.
3. Beoordeling van de middelen De in de middelen aangevoerde klachten kunnen niet tot cassatie leiden. Zulks behoeft, gezien artikel 81 RO, geen nadere motivering nu de klachten niet nopen tot beantwoording van rechtsvragen in het belang van de rechtseenheid of de rechtsontwikkeling.
4. Beslissing De Hoge Raad: verwerpt het beroep; veroordeelt [eiser] in de kosten van het geding in cassatie, tot op deze uitspraak aan de zijde van het Ziekenhuis begroot op € 286,88 aan verschotten en € 1.365,-- voor salaris. Dit arrest is gewezen door de raadsheren A.E.M. van der Putt-Lauwers, als voorzitter, H.A.M. Aaftink en O. de Savornin Lohman, en in het openbaar uitgesproken door de raadsheer A. Hammerstein op 7 juni 2002.