Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:HR:2002:AE2644 ECLI:NL:HR:2002:AE2644 AI generated

Court dismisses claim for return of seized funds due to procedural withdrawal and lack of legal basis for oral requests.

Case Number ECLI:NL:HR:2002:AE2644
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court declared the plaintiff's appeal inadmissible because the lower court incorrectly adjudicated a claim that had been withdrawn and replaced with an oral request. The plaintiff initially sought the return of seized funds but later argued they belonged to another party, effectively withdrawing their own claim. The court ruled that the law does not permit oral requests for the return of seized assets to third parties, requiring the lower court to declare the plaintiff incompetent rather than deciding on the merits.

Legislator headnote

AI generated

Article 552a of the Code of Criminal Procedure; A claim for the return of seized funds withdrawn by the plaintiff and replaced by an oral request to return funds to a third party is inadmissible, as the law does not permit such oral requests or allow the lower court to decide on merits when the original claim is withdrawn.

Keywords

AI generated
inadmissible appeal withdrawn claim oral request seized funds return of property procedural incompetence

Cited Legislation

AI generated
Article 552a of the Code of Criminal Procedure
artikel 552a van het Wetboek van Strafvordering

Cited Case Law

AI generated
HR 2 April 1991, NJ 1991, 633
HR 2 april 1991, NJ 1991, 633).

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

25 juni 2002 Strafkamer nr. 01772/00 B AB Hoge Raad der Nederlanden Beschikking op het beroep in cassatie tegen een beschikking van de Arrondissementsrechtbank te 's-Hertogenbosch van 29 december 1999, nummer 01/045039-99, op een beklag als bedoeld in artikel 552a van het Wetboek van Strafvordering, ingediend door: [klager], geboren te [geboorteplaats] (Marokko) op [geboortedatum] 1974, wonende te [woonplaats].

1. De bestreden beschikking De Rechtbank heeft ongegrond verklaard het door klager ingediende beklag strekkende tot teruggave van het in bovenvermelde beschikking omschreven geldbedrag.

2. Geding in cassatie Het beroep is ingesteld door de klager. Middelen van cassatie zijn door of namens deze niet voorgesteld. De plaatsvervangend Procureur-Generaal Fokkens heeft geconcludeerd tot verwerping van het beroep.

3. Ambtshalve beoordeling van de bestreden beschikking 3.1. Aan het door klager ingediende klaagschrift lag de stelling ten grondslag dat hij als rechthebbende moest worden aangemerkt van het onder hem inbeslaggenomen geldbedrag van ƒ 10.627,90. Blijkens de bestreden beschikking heeft klager bij de behandeling in openbare raadkamer van dat klaagschrift op 17 december 1999 deze stelling verlaten en aangevoerd dat [betrokkene 1] als rechthebbende dient te worden aangemerkt en dat het geldbedrag aan haar moet worden teruggegeven. 3.2. Deze gewijzigde stellingname van klager kan bezwaarlijk anders worden verstaan dan als een intrekking van het verzoek tot teruggave van het inbeslaggenomen geld aan hem, gevolgd door een mondeling verzoek tot teruggave van dat geld aan [betrokkene 1]. 3.3.

Uit het vorenstaande volgt dat de Rechtbank, die zowel de aanspraken van klager als die van [betrokkene 1] op het inbeslaggenomen geld aan een inhoudelijke beoordeling heeft onderworpen, daaraan niet had mogen toekomen. Het verzoek van klager tot teruggave aan hem van dat geld moest immers als ingetrokken worden beschouwd, terwijl de wet niet de mogelijkheid kent dat een verzoek mondeling wordt gedaan en evenmin dat op verzoek van een belanghebbende teruggave van het inbeslaggenomene aan een ander wordt gelast (vgl. HR 2 april 1991, NJ 1991, 633).

Derhalve had de Rechtbank klager niet-ontvankelijk in zijn beklag behoren te verklaren, in plaats van te beslissen zoals hiervoor onder 1 is weergegeven.

4. Slotsom Hetgeen hiervoor is overwogen brengt mee dat de bestreden beschikking niet in stand kan blijven en dat als volgt moet worden beslist.

5. Beslissing De Hoge Raad vernietigt de bestreden beschikking en verklaart klager niet-ontvankelijk in zijn beklag. Deze beschikking is gegeven door de vice-president W.J.M. Davids als voorzitter, en de raadsheren A.J.A. van Dorst en W.A.M. van Schendel, in bijzijn van de griffier S.P. Bakker, in raadkamer en uitgesproken ter openbare terechtzitting van 25 juni 2002.