Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:HR:2002:AD9111 ECLI:NL:HR:2002:AD9111 AI generated

Cassation appeal dismissed as grounds do not meet requirements for review under Article 81 RO.

Case Number ECLI:NL:HR:2002:AD9111
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by Kora SP ZO.O against the tax collector's refusal to repay €15,000 plus damages. The lower courts had rejected the claim, and the High Court upheld this decision without addressing the specific legal arguments raised. The Court ruled that the appellant's complaints failed to meet the strict criteria for cassation review under Article 81 of the Code of Civil Procedure, as they did not advance the legal unity or development of the law.

Legislator headnote

AI generated

Art. 81 RO; Art. 3:304 BW: A cassation appeal is inadmissible if the grounds do not require a decision on a question of law necessary for the legal unity or development of the law.

Keywords

AI generated
cassation appeal Article 81 RO legal unity development of law tax recovery claim dismissed appeal civil procedure

Cited Legislation

AI generated
Art. 81 RO
Zulks behoeft, gezien art. 81 RO, geen nadere motivering nu de klachten niet nopen tot beantwoording van rechtsvragen in het belang van de rechtseenheid of de rechtsontwikkeling.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

12 april 2002 Eerste Kamer Nr. C00/129HR AP Hoge Raad der Nederlanden Arrest in de zaak van: de vennootschap naar Pools recht KORA SP ZO.O, gevestigd te Przemysl, Polen, EISERES tot cassatie, advocaat: mr. P. Garretsen, t e g e n DE ONTVANGER VAN DE BELASTINGDIENST/ ONDERNEMINGEN EINDHOVEN, gevestigd te Eindhoven, VERWEERDER in cassatie, advocaat: mr. H.D.O. Blauw.

1. Het geding in feitelijke instanties Eiseres tot cassatie - verder te noemen: Kora - heeft bij exploit van 10 augustus 1999 verweerder in cassatie - verder te noemen: de Ontvanger - in kort geding gedagvaard voor de President van de Rechtbank te 's-Hertogenbosch en gevorderd bij vonnis uitvoerbaar bij voorraad de Ontvanger te veroordelen om binnen twee dagen na de betekening van het in deze te wijzen vonnis het reeds uitgewonnen bedrag ad ƒ 15.000,-- aan Kora terug te betalen, te vermeerderen met de wettelijke rente, alsmede te betalen een bedrag van ƒ 4.265,-- ter zake van vergoeding van de door Kora geleden schade, te vermeerderen met de hierover per 17 mei 1999 belopen wettelijke rente. De Ontvanger heeft de vordering bestreden. De President heeft bij vonnis van 21 september 1999 het gevorderde afgewezen. Tegen dit vonnis heeft Kora hoger beroep ingesteld bij het Gerechtshof te 's-Hertogenbosch. Bij arrest van 23 februari 2000 heeft het Hof het bestreden vonnis bekrachtigd. Het arrest van het Hof is aan dit arrest gehecht.

2. Het geding in cassatie Tegen het arrest van het Hof heeft Kora beroep in cassatie ingesteld. De cassatiedagvaarding is aan dit arrest gehecht en maakt daarvan deel uit. De Ontvanger heeft geconcludeerd tot verwerping van het beroep. De zaak is voor partijen toegelicht door hun advocaten. De conclusie van de Advocaat-Generaal C.L. de Vries Lentsch-Kostense strekt tot verwerping van het beroep. De advocaat van Kora heeft bij brief van 8 februari 2002 op die conclusie gereageerd.

3. Beoordeling van de middelen De in de middelen aangevoerde klachten kunnen niet tot cassatie leiden. Zulks behoeft, gezien art. 81 RO, geen nadere motivering nu de klachten niet nopen tot beantwoording van rechtsvragen in het belang van de rechtseenheid of de rechtsontwikkeling.

4. Beslissing De Hoge Raad: verwerpt het beroep; veroordeelt Kora in de kosten van het geding in cassatie, tot op deze uitspraak aan de zijde van de Ontvanger begroot op € 359,48 aan verschotten en € 1.365,-- voor salaris. Dit arrest is gewezen door de vice-president P. Neleman als voorzitter en de raadsheren J.B. Fleers, H.A.M. Aaftink, D.H. Beukenhorst en A. Hammerstein, en in het openbaar uitgesproken door de raadsheer A. Hammerstein op 12 april 2002.