Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:HR:2002:AD8182 ECLI:NL:HR:2002:AD8182 AI generated

Cassation appeal dismissed because complaints do not require answering legal questions for legal unity or development under Article 81 RO.

Case Number ECLI:NL:HR:2002:AD8182
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by the claimant against the Court of Appeal's rejection of their claim. The claimant sought payment of a specific sum, but the lower court had previously awarded this against the defendant before the appeal reversed the decision. The court ruled that the complaints raised by the claimant did not necessitate a ruling on legal questions essential for legal unity or the development of law.

Legislator headnote

AI generated

Art. 81 RO: A cassation appeal is inadmissible if the complaints do not require the court to answer legal questions in the interest of legal unity or the development of law.

Keywords

AI generated
cassation appeal inadmissibility legal unity requirement development of law standard Article 81 RO dismissal of appeal

Cited Legislation

AI generated
Art. 81 RO
Zulks behoeft, gezien art. 81 RO, geen nadere motivering nu de klachten niet nopen tot beantwoording van rechtsvragen in het belang van de rechtseenheid of de rechtsontwikkeling.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

15 maart 2002 Eerste Kamer Nr. C00/193HR SB Hoge Raad der Nederlanden Arrest in de zaak van: [Eiseres], gevestigd te [vestigingsplaats], EISERES tot cassatie, advocaat: mr. J.P. Heering, t e g e n TARAGO BUNKERING SERVICE B.V., gevestigd te Rotterdam, VERWEERSTER in cassatie, advocaat: mr. E. van Staden ten Brink.

1. Het geding in feitelijke instanties Eiseres tot cassatie - verder te noemen: [eiseres] - heeft bij exploit van 15 februari 1996 verweerster in cassatie – verder te noemen: Tarago – op verkorte termijn gedagvaard voor de Rechtbank te Rotterdam en gevorderd bij vonnis uitvoerbaar bij voorraad Tarago te veroordelen om aan [eiseres] te betalen een bedrag van ƒ 62.926,87, te vermeerderen met de wettelijke rente daarover vanaf de dag van de dagvaarding tot aan de dag van de algehele voldoening. Tarago heeft de vordering bestreden. De Rechtbank heeft bij tussenvonnis van 27 juni 1996 Tarago tot bewijslevering toegelaten en bij eindvonnis van 12 februari 1998 de vordering toegewezen. Tegen de vonnissen heeft Tarago hoger beroep ingesteld bij het Gerechtshof te 's-Gravenhage. Bij arrest van 22 februari 2000 heeft het Hof beide vonnissen van de Rechtbank vernietigd en opnieuw rechtdoende de vordering van [eiseres] afgewezen. Het arrest van het Hof is aan dit arrest gehecht.

2. Het geding in cassatie Tegen het arrest van het Hof heeft [eiseres] beroep in cassatie ingesteld. De cassatiedagvaarding is aan dit arrest gehecht en maakt daarvan deel uit. Tarago heeft geconcludeerd tot verwerping van het beroep. De zaak is voor partijen toegelicht door hun advocaten. De conclusie van de Advocaat-Generaal L. Strikwerda strekt tot verwerping van het beroep.

3. Beoordeling van het middel De in het middel aangevoerde klachten kunnen niet tot cassatie leiden. Zulks behoeft, gezien art. 81 RO, geen nadere motivering nu de klachten niet nopen tot beantwoording van rechtsvragen in het belang van de rechtseenheid of de rechtsontwikkeling.

4. Beslissing De Hoge Raad: verwerpt het beroep; veroordeelt [eiseres] in de kosten van het geding in cassatie, tot op deze uitspraak aan de zijde van Tarago begroot op € 815,53 aan verschotten en € 1.365,-- voor salaris. Dit arrest is gewezen door de raadsheren A.E.M. van der Putt-Lauwers, als voorzitter, H.A.M. Aaftink en D.H. Beukenhorst, en in het openbaar uitgesproken door de raadsheer A. Hammerstein op 15 maart 2002.