Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:HR:2002:AD7372 ECLI:NL:HR:2002:AD7372 AI generated

Dutch court rejects appeal on execution seizure notice delivery to a housemate who shares the residence. The appeal is dismissed because the housemate qualifies as a recipient under the law. The court upholds the lower court's finding that the notice was validly served. The decision clarifies the definition of a housemate for procedural service purposes. The ruling ensures efficient execution proceedings by allowing flexible service to household members. The outcome favors the creditor's right to enforce the seizure without delay.

Case Number ECLI:NL:HR:2002:AD7372
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of the Netherlands dismissed the cassation appeal filed by the applicant against a final judgment confirming an execution seizure on a third party's property. The applicant argued that the seizure notice was invalidly served because it was delivered to a relative rather than a legal housemate, despite the relative having access to the premises. The court rejected this claim, ruling that the relative, who regularly resided in the house and held the keys, qualified as a housemate under the relevant procedural law. Consequently, the notice was deemed properly served, and the appeal was rejected to uphold the finality of the lower court's decision.

Legislator headnote

AI generated

Art. 1 lid 1 RvNA; Art. 2 lid 1 RvNA: The provision allowing service of a seizure notice to a housemate is intended to ensure swift delivery to the intended recipient; therefore, a person who regularly resides in the property and has access to it qualifies as a housemate, and the court's interpretation of this fact is not erroneous.

Keywords

AI generated
execution seizure service of notice housemate definition procedural service cassation appeal third party property valid service

Cited Legislation

AI generated
Art. 1 lid 1 RvNA
Art. 1 lid 1 RvNA bepaalt dat de deurwaarder afschrift van het exploit laat aan de persoon of aan de woonplaats van de geëxploiteerde.
Art. 2 lid 1 RvNA
Uit art. 2 lid 1 volgt dat het laten van een afschrift aan de woonplaats van de geëxploiteerde geschiedt door het afschrift ter hand te stellen aan een huisgenoot van de geëxploiteerde.
Art. 81 RO

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

1 februari 2002 Eerste Kamer Nr. R01/031HR AS Hoge Raad der Nederlanden Arrest in de zaak van: [Eiseres], wonende [te woonplaats], Nederlandse Antillen, EISERES tot cassatie, advocaat: mr. B.R. Angad Gaur, t e g e n [Verweerster], wonende [te woonplaats], Nederlandse Antillen, VERWEERSTER in cassatie, niet verschenen.

1. Het geding in feitelijke instanties Met een op 8 mei 2000 ter griffie van het Gerecht in eerste aanleg van de Nederlandse Antillen, zittingsplaats Curaçao (hierna: het Gerecht), ingediend verzoekschrift - door het Gerecht aangemerkt als inleidend verzoekschrift in kort geding - heeft eiseres tot cassatie - verder te noemen: [eiseres] - verzocht verweerster in cassatie - verder te noemen: [verweerster] - bevel te geven tot opheffing van een ten laste van haar gelegd executoriaal derdenbeslag. [Verweerster] heeft de vordering bestreden. Na mondelinge behandeling op 13 juni 2000 heeft het Gerecht bij vonnis van 23 juni 2000 het gevorderde afgewezen. Tegen dit vonnis heeft [eiseres] hoger beroep ingesteld bij het Gemeenschappelijk Hof van Justitie van de Nederlandse Antillen en Aruba. Bij vonnis van 23 januari 2001 heeft het Hof het bestreden vonnis bevestigd. Het vonnis van het Hof is aan dit arrest gehecht.

2. Het geding in cassatie Tegen het vonnis van het Hof heeft [eiseres] beroep in cassatie ingesteld. Het cassatierekest is aan dit arrest gehecht en maakt daarvan deel uit. [Verweerster] heeft geen verweerschrift ingediend. De conclusie van de Advocaat-Generaal E.M. Wesseling-van Gent strekt tot verwerping van het beroep.

3. Beoordeling van het middel 3.1 Wat betreft de feiten en het verloop van de procedure verwijst de Hoge Raad naar de punten 1.1-1.9 van de conclusie van de Advocaat-Generaal Wesseling-van Gent en naar het hiervoor onder 1 overwogene. 3.2 Middel I heeft betrekking op het volgende. [Eiseres] vordert in deze procedure een bevel tot opheffing van een executoriaal derdenbeslag, zulks onder meer op de grond dat er sprake is van een nietige betekening van het desbetreffende beslag-exploit, omdat het exploit door de deurwaarder niet zou zijn overhandigd aan een huisgenoot van [eiseres].

Het Hof heeft ten aanzien van deze grond het volgende overwogen. Het voorschrift van art. 1 lid 1 RvNA, inhoudende dat de deurwaarder afschrift van het exploit laat aan de woonplaats van de geëxploiteerde, beoogt kennelijk te bewerkstelligen dat het exploit in handen wordt gegeven van een persoon van wie verwacht mag worden dat hij het exploit snel kan en ook zal doen toekomen aan degene voor wie het bestemd is. Gelet op de stelling van [eiseres] dat haar tante, [betrokkene A], aan wie het beslag-exploit is gedaan, over de sleutel van het huis van [eiseres] beschikte en op regelmatige basis in het huis van [eiseres] vertoefde, kan [betrokkene A] als een persoon als hiervoor bedoeld worden aangemerkt.

Mevrouw Tjong Ayong is dan ook gedurende de regelmatige periodes dat zij in de woning van [eiseres] verbleef c.q. verblijft, te beschouwen als huisgenoot van [eiseres] in de zin van de wet. 3.3 Het middel klaagt dat het Hof, aldus oordelend, de term "huisgenoot" te ruim heeft opgevat, nu [betrokkene A] niet op het in het exploit vermelde adres woont en het enkele bezit van een huissleutel niet kan leiden tot de conclusie dat sprake is van een huisgenoot. Deze klacht faalt. Art. 1 lid 1 RvNA bepaalt dat de deurwaarder afschrift van het exploit laat aan de persoon of aan de woonplaats van de geëxploiteerde.

Uit art. 2 lid 1 volgt dat het laten van een afschrift aan de woonplaats van de geëxploiteerde geschiedt door het afschrift ter hand te stellen aan een huisgenoot van de geëxploiteerde. Naar het Hof met juistheid heeft overwogen, beoogt deze regeling te bewerkstelligen dat het exploit in handen wordt gegeven van een persoon van wie verwacht mag worden dat hij het exploit snel kan en ook zal doen toekomen aan degenen voor wie het bestemd is. In het licht hiervan heeft het Hof niet blijk gegeven van een onjuiste rechtsopvatting door te oordelen als hiervoor in 3.2 weergegeven. 's Hofs oordeel, dat verder als berustende op een waardering van de omstandigheden van het geval van feitelijke aard is, is niet onbegrijpelijk en is voldoende gemotiveerd. 3.4 De in de middelen II tot en met V aangevoerde klachten kunnen evenmin tot cassatie leiden.

Zulks behoeft, gezien artikel 81 RO, geen nadere motivering nu de klachten niet nopen tot beantwoording van rechtsvragen in het belang van de rechtseenheid of de rechtsontwikkeling.

4. Beslissing De Hoge Raad: verwerpt het beroep; veroordeelt [eiseres] in de kosten van het geding in cassatie, tot op deze uitspraak aan de zijde van [verweerster] begroot op nihil. Dit arrest is gewezen de vice-president P. Neleman als voorzitter en de raadsheren A.E.M. van der Putt-Lauwers, H.A.M. Aaftink, O. de Savornin Lohman en A. Hammerstein, en in het openbaar uitgesproken door de raadsheer A. Hammerstein op 1 februari 2002.