Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:HR:2002:AD4927 ECLI:NL:HR:2002:AD4927 AI generated

Cassation dismissed for lack of legal interest under Article 101a RO; no development of law required.

Case Number ECLI:NL:HR:2002:AD4927
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the cassation appeal filed by a portfolio manager against a lower court's refusal to recognize his employment status and award back pay. The employer argued the claim was time-barred and procedurally flawed, while the employee sought enforcement of his contractual rights. The court rejected the appeal because the complaints raised did not necessitate a ruling on legal questions essential for legal unity or the development of law under Article 101a of the Code of Civil Procedure.

Legislator headnote

AI generated

Art. 101a RO; Art. 3:304 BW: A cassation appeal is inadmissible if the complaints do not require a ruling on legal questions in the interest of legal unity or the development of law.

Keywords

AI generated
cassation appeal inadmissibility Article 101a RO legal interest requirement development of law legal unity principle employment contract enforcement portfolio manager status

Cited Legislation

AI generated
Art. 101a RO
Zulks behoeft, gezien art. 101a RO, geen nadere motivering nu de klachten niet nopen tot beantwoording van rechtsvragen in het belang van de rechtseenheid of de rechtsontwikkeling.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

11 januari 2002 Eerste Kamer Nr. C00/330HR SB Hoge Raad der Nederlanden Arrest in de zaak van: [Eiser], wonende te [woonplaats], EISER tot cassatie, advocaat: mr. K.G.W. van Oven, t e g e n WINKEL BELEGGINGEN NEDERLAND B.V., gevestigd te Utrecht, VERWEERSTER in cassatie, advocaat: mr. A.G. Castermans.

1. Het geding in feitelijke instanties Eiser tot cassatie - verder te noemen: [eiser] - heeft bij exploit van 19 oktober 1998 verweerster in cassatie - verder te noemen: WBN - gedagvaard voor de Kantonrechter te Utrecht en gevorderd te verklaren voor recht dat, [eiser] als portefeuillemanager bij WBN in dienst is, althans behoort te zijn vanaf 1 januari 1996, althans vanaf een zodanige datum, als de Kantonrechter in goede justitie zal vermenen te behoren en dat de tussen partijen bestaande arbeidsovereenkomst in die zin binnen 2 dagen na betekening van het te wijzen vonnis dient te worden gewijzigd met toekenning aan [eiser] van het bijbehorende salaris en emolumenten, inclusief de wettelijke verhoging en wettelijke rente, op straffe van een dwangsom. WBN heeft de vordering bestreden. De Kantonrechter heeft bij vonnis van 19 mei 1999 de vordering afgewezen. Tegen dit vonnis heeft [eiser] hoger beroep ingesteld bij de Rechtbank te Utrecht. Bij vonnis van 2 augustus 2000 heeft de Rechtbank het vonnis waarvan beroep bekrachtigd. Het vonnis van de Rechtbank is aan dit arrest gehecht.

2. Het geding in cassatie Tegen het vonnis van de Rechtbank heeft [eiser] beroep in cassatie ingesteld. De cassatiedagvaarding is aan dit arrest gehecht en maakt daarvan deel uit. WBN heeft geconcludeerd tot verwerping van het beroep. De zaak is voor partijen toegelicht door hun advocaten. De conclusie van de Advocaat-Generaal J.L.R.A. Huydecoper strekt tot verwerping van het beroep. De advocaat van [eiser] heeft bij brief van 25 oktober 2001 op die conclusie gereageerd.

3. Beoordeling van het middel De in het middel aangevoerde klachten kunnen niet tot cassatie leiden. Zulks behoeft, gezien art. 101a RO, geen nadere motivering nu de klachten niet nopen tot beantwoording van rechtsvragen in het belang van de rechtseenheid of de rechtsontwikkeling.

4. Beslissing De Hoge Raad: verwerpt het beroep; veroordeelt [eiser] in de kosten van het geding in cassatie, tot op deze uitspraak aan de zijde van WBN begroot op € 286,88 (ƒ 632,20) aan verschotten en € 1.365,-- voor salaris. Dit arrest is gewezen door de raadsheren R. Herrmann, als voorzitter, H.A.M. Aaftink en O. de Savornin Lohman, en in het openbaar uitgesproken door de raadsheer A. Hammerstein op 11 januari 2002.