Court dismisses appeal as claims lack legal interest under Article 101a RO regarding statute of limitations and enforcement.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the cassation appeal filed by the plaintiffs against the Court of Appeal's decision. The plaintiffs argued that the statute of limitations had expired and that the enforcement order was illegally issued. The court dismissed the appeal because the complaints did not require a ruling on legal questions necessary for legal unity or legal development under Article 101a RO. Consequently, the appeal was rejected without substantive analysis of the underlying claims.
Legislator headnote
AI generatedArt. 101a RO; Art. 101a RO: Complaints that do not necessitate a ruling on legal questions in the interest of legal unity or legal development cannot serve as grounds for cassation.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
2 november 2001 Eerste Kamer Nr. C00/049HR AS Hoge Raad der Nederlanden Arrest in de zaak van: 1. [Eiser 1], wonende te [woonplaats], 2. [Eiser 2], wonende te [woonplaats], EISERS tot cassatie, advocaat: mr. G.J. Los, t e g e n HET PRODUKTSCHAP VOOR VEE EN VLEES, gevestigd te 's-Gravenhage, VERWEERDER in cassatie, advocaat: mr. G. Snijders.
1. Het geding in feitelijke instanties Eisers tot cassatie - verder te noemen: [eiser] c.s. - hebben bij exploit van 19 maart 1993 verweerder in cassatie - verder te noemen: PVV - gedagvaard voor de Rechtbank te 's-Gravenhage en gevorderd: a. te verklaren voor recht: - dat de aan de door PVV op [eiser] c.s. gepretendeerde vordering verbonden rechtsvordering is verjaard; - dat het terzake van de hierboven sub 1 bedoelde vordering op 25 februari 1993 door althans namens de voorzitter van het PVV tegen [eiser] c.s. voor een bedrag van ƒ 1.352.046,01 plus kosten uitgevaardigde dwangbevel wederrechtelijk is uitgevaardigd, en als nietig moet worden beschouwd; b.
PVV te verbieden enigerlei maatregel ter executie van het dwangbevel te nemen, resp. te doen nemen, op verbeurte van een dwangsom van ƒ 2.000.000,-- bij niet of niet behoorlijke nakoming van dat verbod; c. PVV te veroordelen tot vergoeding door PVV aan [eiser] c.s. van de schade die zij als gevolg van de executie van het dwangbevel hebben geleden, lijden resp. zullen lijden. PVV heeft de vordering bestreden. De Rechtbank heeft bij vonnis van 18 september 1996 de vorderingen afgewezen. Tegen dit vonnis hebben [eiser] c.s. hoger beroep ingesteld bij het Gerechtshof te 's-Gravenhage.
Bij arrest van 21 oktober 1999 heeft het Hof het bestreden vonnis bekrachtigd. Het arrest van het Hof is aan dit arrest gehecht.
2. Het geding in cassatie Tegen het arrest van het Hof hebben [eiser] c.s. beroep in cassatie ingesteld. De cassatiedagvaarding is aan dit arrest gehecht en maakt daarvan deel uit. PVV heeft geconcludeerd tot verwerping van het beroep. De zaak is voor PVV toegelicht door zijn advocaat alsmede door mr. D. Stoutjesdijk, advocaat bij de Hoge Raad. De conclusie van de Advocaat-Generaal J. Spier strekt tot verwerping van het beroep.
3. Beoordeling van het middel De in het middel aangevoerde klachten kunnen niet tot cassatie leiden. Zulks behoeft, gezien art. 101a RO, geen nadere motivering nu de klachten niet nopen tot beantwoording van rechtsvragen in het belang van de rechtseenheid of de rechtsontwikkeling.
4. Beslissing De Hoge Raad: verwerpt het beroep; veroordeelt [eiser] in de kosten van het geding in cassatie, tot op deze uitspraak aan de zijde van PVV begroot op ƒ 632,20 aan verschotten en ƒ 3.000,-- voor salaris. Dit arrest is gewezen door de vice-president F.H.J. Mijnssen als voorzitter en de raadsheren R. Herrmann en A.E.M. van der Putt-Lauwers, en in het openbaar uitgesproken door de raadsheer A. Hammerstein op 2 november 2001.