Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:HR:2000:AA5656 ECLI:NL:HR:2000:AA5656 AI generated

High Court dismisses complaint against ministers for official crimes due to lack of jurisdiction to order prosecution.

Case Number ECLI:NL:HR:2000:AA5656
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Inadmissible

Legislator summary

AI generated

The High Court declared the plaintiff's complaint against the Ministers of Agriculture and Transport inadmissible. Although the alleged official crimes fell within the High Court's jurisdiction, the court lacked the authority to order a prosecution for such offenses. Consequently, the court ruled that the plaintiff could not be summoned for the proceedings.

Legislator headnote

AI generated

Art. 119 Gw.; art. 4 B 19 Wet van 22 april 1855; art. 483 Sv.: The High Court is not competent to order prosecution for official crimes committed by ministers, rendering such complaints inadmissible.

Keywords

AI generated
High Court jurisdiction official crimes prosecution order ministerial responsibility inadmissible complaint

Cited Legislation

AI generated
Art. 119 Gw.
92 RO, maar de opdracht tot vervolging ter zake van zodanige ambtsmisdrijven kan slechts worden gegeven bij Koninklijk Besluit of bij besluit van de Tweede Kamer der Staten-Generaal (art. 119 Gw.; art.
art. 4 B 19 Wet van 22 april 1855
119 Gw.; art. 4 B 19 Wet van 22 april 1855, Stb.
art. 483 Sv.
33, houdende regeling der verantwoordelijkheid van de hoofden der Ministeriële Departementen; art. 483, leden 1 en 2 Sv.), derhalve niet door de Hoge Raad.
art. 119 Gw
92 RO, maar de opdracht tot vervolging ter zake van zodanige ambtsmisdrijven kan slechts worden gegeven bij Koninklijk Besluit of bij besluit van de Tweede Kamer der Staten-Generaal (art. 119 Gw.; art.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

28 april 2000 Eerste Kamer Rek.nr. R00/009HR Hoge Raad der Nederlanden Beschikking in de zaak van: [klager], wonende te [woonplaats], [...] 1. Het geding in feitelijke instantie Met een op 5 augustus 1999 ter griffie van het Gerechtshof te Amsterdam ingediend klaagschrift heeft [klager] - […] - zich gewend tot dat Hof met een beklag tegen de weigering van de Officier van Justitie in het arrondissement Alkmaar om de Minister van Landbouw, Natuurbeheer en Visserij en de Minister van Verkeer, Ruimtelijke Ordening en Milieu te vervolgen wegens volgens klager door hen gepleegde ambtsmisdrijven. Nadat de Advocaat-Generaal bij het Hof had geconcludeerd tot ongegrondverklaring van de klacht, heeft het Hof zich bij beschikking van 13 januari 2000 onbevoegd verklaard op het beklag te beslissen en het beklag naar de Hoge Raad verwezen. De beschikking van het Hof is aan deze beschikking gehecht. De Procureur-Generaal bij de Hoge Raad heeft geconcludeerd tot niet-ontvankelijkverklaring van klager in zijn beklag.

2. Beoordeling van de ontvankelijkheid van het beklag. Het beklag betreft weliswaar strafbare feiten waarvan de Hoge Raad in eerste aanleg kennis neemt, te weten door de onder 1 genoemde Ministers beweerdelijk gepleegde ambtsmisdrijven als bedoeld in art. 92 RO, maar de opdracht tot vervolging ter zake van zodanige ambtsmisdrijven kan slechts worden gegeven bij Koninklijk Besluit of bij besluit van de Tweede Kamer der Staten-Generaal (art. 119 Gw.; art. 4 B 19 Wet van 22 april 1855, Stb. 33, houdende regeling der verantwoordelijkheid van de hoofden der Ministeriële Departementen; art. 483, leden 1 en 2 Sv.), derhalve niet door de Hoge Raad. Nu de Hoge Raad niet bevoegd is opdracht te geven tot vervolging van ambtsmisdrijven als door klager bedoeld, is zijn beklag kennelijk niet-ontvankelijk. Dit brengt mee dat oproeping van klager achterwege kan blijven.

3. Beslissing De Hoge Raad verklaart klager niet-ontvankelijk in zijn beklag. Deze beschikking is gegeven door de raadsheren R. Herrmann, als voorzitter, A.E.M. Van der Putt-Lauwers en J.B. Fleers, en in het openbaar uitgesproken door de raadsheer W.H. Heemskerk op 28 april 2000.