Legislator Case Law & Legislation
093-R-02 ECLI:NL:GHSGR:2002:AF2539 AI generated

Court dismisses husband's appeal to set alimentatie to zero, ruling temporary measures do not bind final divorce proceedings.

Case Number 093-R-02
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The appellate court partially allowed the husband's request to set alimentatie to zero while dismissing the core claim for divorce. Although the husband argued his defense in temporary proceedings should apply to the main divorce suit, the court clarified that temporary measures involve a different interest balancing than the final judgment. Consequently, the court rejected the husband's request to nullify the alimentatie award and confirmed the wife's right to receive the established support.

Legislator headnote

AI generated

Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering, art. 104; Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering, art. 105: Temporary provisional measures do not automatically bind the final judgment in divorce proceedings, as the interest balancing differs between the two stages.

Keywords

AI generated
alimentary support divorce proceedings provisional measures appellate review interest balancing family law civil procedure

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Uitspraak : 13 november 2002 Rekestnummer : 93-R-02 Rekestnr. rechtbank : FA RK 01-4947 GERECHTSHOF TE 'S-GRAVENHAGE FAMILIEKAMER B e s c h i k k i n g in de zaak van [appellant], wonende te [X], verzoeker in hoger beroep, hierna te noemen: de man, procureur mr. E.J.W.F. Deen, tegen [geïntimeerde], wonende te [X], verweerder in hoger beroep, hierna te noemen: de vrouw, procureur mr. T.G. Brown-Knip. PROCESVERLOOP De man is op 5 februari 2002 in hoger beroep gekomen van een beschik-king van de rechtbank te Rotterdam van 21 januari 2002. De vrouw heeft geen verweerschrift ingediend.

Van de zijde van de man zijn op 20 februari 2002 en 16 september 2002 bij het hof aanvullende stukken ingekomen. Van de zijde van de vrouw is bij het hof een brief ingekomen, gedateerd 19 september 2002. Op 20 september 2002 is de zaak mondeling behandeld. Verschenen zijn: de man, bijgestaan door zijn procureur en mr. C.W.F. Jansen, de advocaat van de vrouw. De vrouw is, hoewel daar-toe behoor-lijk opge-roepen, niet versche-nen. Ter terechtzitting heeft de advocaat van de vrouw medegedeeld dat de vrouw zich refereert aan het verzoek van de man. VASTSTAANDE FEITEN Op grond van de stukken en het verhandelde ter terechtzit-ting staat - voor zover in hoger beroep van belang - tussen de partijen het volgende vast.

De man en de vrouw zijn [in] 1999 met elkaar gehuwd. Op 2 oktober 2001 heeft de vrouw bij de rechtbank te Rotterdam in het kader van voorlopige voorzieningen verzocht te bepalen dat de man aan de vrouw een alimentatie dient te betalen van ƒ 750,- (€ 340,34) per maand, dan wel een zodanig bedrag als de rechtbank juist acht. Tijdens de mondelinge behandeling van het verzoek voorlopige voorzieningen van de vrouw heeft de man verweer gevoerd. Vervolgens heeft de vrouw dit verzoek ingetrokken. Op eveneens 2 oktober 2001 heeft de vrouw bij de rechtbank te Rotterdam een verzoek tot echtscheiding met nevenverzoeken ingediend.

Zij heeft onder meer verzocht te bepalen dat de man een alimentatie aan de vrouw dient te betalen van ƒ 750,- (€ 340,34) per maand, dan wel een zodanig bedrag als de rechtbank juist acht. De man is in eerste aanleg niet verschenen en heeft geen verweer gevoerd. Bij de bestreden beschikking heeft de rechtbank onder meer tussen de partijen de echtscheiding uitgesproken die op 2 juli 2002 is ingeschreven in de registers van de burgerlijke stand. Bij die beschikking heeft de rechtbank het verzoek van de vrouw tot het vaststellen van alimentatie toegewezen.

BEOORDELING VAN HET HOGER BEROEP 1. De man verzoekt de bestreden beschikking te vernietigen en opnieuw beschikkende de door de man te betalen alimentatie voor de vrouw op nihil te stellen.

2. Nu de vrouw zich ten aanzien van het verzoek van de man heeft gerefereerd zal het hof dienovereenkomstig beslissen.

3. De tot op heden door de vrouw van de man ontvangen alimentatie hoeft de vrouw gelet op het consumptief karakter ervan niet terug te betalen.

4. Ten overvloede merkt het hof op dat de veronderstelling van de man dat zijn verweer gevoerd in de procedure voorlopige voorzieningen automatisch ook geldt in de hoofdprocedure, onjuist is. Een voorlopige voorziening is immers een ordemaatregel en in de hoofdprocedure wordt een andere belangenafweging gemaakt. BESLISSING OP HET HOGER BEROEP Het hof: vernietigt de bestreden beschikking voor zo-ver aan het oor-deel van het hof onder-worpen en, in zoverre opnieuw beschik-ken-de: wijst het inleidende verzoek van de vrouw alsnog af; bepaalt dat de vrouw de tot op heden van de man ontvangen alimentatie niet aan hem hoeft terug te betalen. Deze beschikking is gegeven door mrs. Labohm, De Bruijn-Lückers en Ydema, bijge-staan door A. Snel als griffier, en uitgespro-ken ter openbare terecht-zitting van 13 november 2002.