Social assistance denied to spouse due to student loan income inclusion; appeal dismissed.
Legislator summary
AI generatedThe Central Council for Social Affairs upheld the Rotterdam Court's decision denying social assistance to the appellant's spouse. The appellant was excluded from benefits due to student loan eligibility, requiring the spouse's income to be calculated against the full maintenance norm. The court rejected the appeal, noting that the appellant's choice not to take a full loan did not alter the statutory obligation to include loan income.
Legislator headnote
AI generatedArticles 13, second paragraph, sub-c and 33, second paragraph of the Participation Act (PW); The spouse of a student eligible for financial aid is excluded from social assistance, and the student's potential loan income must be fully included in the benefit calculation regardless of actual loan uptake.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
176482 PW-PV Centrale Raad van Beroep Enkelvoudige kamer Proces-verbaal van de mondelinge uitspraak op het hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank Rotterdam van 25 september 2017, 17/1905 (aangevallen uitspraak) Partijen: [appellant] te [woonplaats 1] (appellant) en [appellante] te [woonplaats 2] (appellante) het college van burgemeester en wethouders van Rotterdam (college) Datum uitspraak: 18 december 2018 Zitting heeft: M. Hillen Griffier: F. Demiroğlu Ter zitting zijn appellanten niet verschenen. Het college heeft zich laten vertegenwoordigen door mr. V.E. van Dijk. BESLISSING De Centrale Raad van Beroep bevestigt de aangevallen uitspraak. Deze beslissing is uitgesproken in het openbaar. Zij is gebaseerd op de volgende overwegingen:
1. Het college heeft terecht appellante met ingang van 4 juni 2016 bijstand toegekend naar 50% van de gehuwdennorm en daarbij rekening gehouden met het inkomen van appellant.
2. Appellant was op grond van artikel 13, tweede lid, aanhef en onder c van de Participatiewet (PW) uitgesloten van het recht op bijstand omdat hij vanwege zijn studie aanspraak kon maken op studiefinanciering. Het college was op grond van artikel 33, tweede lid, van de PW, gehouden om bij de bijstand van appellante het inkomen uit studiefinanciering in aanmerking te nemen naar het van toepassing zijnde normbedrag voor de kosten van levensonderhoud, genoemd in artikel 3.18 van de WSF 2000.
3. Dat appellant ervoor heeft gekozen om niet een lening af te sluiten bij DUO tot het volledige normbedrag, doet daar daarom niet aan af. Een lening in het kader van de studiefinanciering is een voorliggende voorziening als bedoeld in artikel 15 van de PW.
4. Dat appellanten geen schuld wilden aangaan, omdat zij al schulden hadden, maakt niet dat sprake is van een ongerechtvaardigde inmenging in hun privéleven op grond van artikel 8 van het EVRM, temeer daar het hier ging om een als gevolg van het meenemen van het volledige normbedrag beperkte korting op de bijstand.
5. Het hoger beroep slaagt niet. Voor een veroordeling in de proceskosten bestaat geen aanleiding. Waarvan proces-verbaal. De griffier De voorzitter F. Demiroğlu M. Hillen md