Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:CRVB:2017:513 ECLI:NL:CRVB:2017:513 AI generated

Central Council of Appeal dismisses applicant's WMO claim, allowing municipality to end asylum seeker reception due to VBL placement.

Case Number ECLI:NL:CRVB:2017:513
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The Central Council of Appeal overturned the District Court's ruling granting social care to an asylum seeker, declaring the municipality's appeal admissible. The applicant sought continued reception under the WMO after six months in a refugee center, but the Council found the municipality's argument valid. The court held that placement in a Voluntary Placement Location (VBL) constitutes a sufficient alternative provision, thereby negating the need for WMO-based social care.

Legislator headnote

AI generated

Vreemdelingenwet 2000; Wet maatschappelijke ondersteuning: Placement in a Voluntary Placement Location (VBL) constitutes a sufficient provision that precludes the necessity of social care under the WMO for asylum seekers.

Keywords

AI generated
asylum seeker reception WMO social care Voluntary Placement Location alternative provision municipal authority positive obligation administrative appeal

Cited Legislation

AI generated
Vreemdelingenwet 2000
Betrokkene is een vreemdeling als bedoeld in de Vreemdelingenwet 2000 (Vw 2000) die, op grond van het in de artikelen 10 en 11 van de Vw 2000 opgenomen koppelingsbeginsel, ten tijde hier van belang geen aanspraak had op voorzieningen, verstrekkingen en uitkeringen.
Wet maatschappelijke ondersteuning
Het college heeft de aanvraag van betrokkene van 18 juni 2014 om continuering van de opvang aangemerkt als aanvraag om opvang als bedoeld in de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo) en deze aanvraag bij besluit van 8 augustus 2014 afgewezen.
Algemene wet bestuursrecht
Voor zover betrokkene betoogt dat het besluit van 8 augustus 2014 geen besluit is in de zin van artikel 1:3, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb), omdat het een herhaling is van het besluit van 4 juli 2014 en daarmee niet op rechtsgevolg is gericht, faalt dit betoog.

Cited Case Law

AI generated
ECLI:CRVB:2016:2210
Van een herhaald besluit is, gelet op de inhoud van het besluit van 8 augustus 2014 en gelet op hetgeen is overwogen in de uitspraak van de Raad van 15 juni 2016 (ECLI:CRVB:2016:2210) over de brief van 4 juli 2014, geen sprake.
ECLI:NL:CRVB:2015:3803
Central Council of Appeal allows asylum seekers' WMO continuation claims by rejecting the flight center as insufficient care.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

15/6853 WMO, 15/7269 WMO Centrale Raad van Beroep Enkelvoudige kamer Uitspraak op de hoger beroepen tegen de uitspraak van de rechtbank Amsterdam van 29 september 2015, 14/7736 (aangevallen uitspraak) Partijen: [betrokkene] (betrokkene) het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam (college) PROCESVERLOOP Namens betrokkene heeft mr. J. Sprakel, advocaat, hoger beroep ingesteld. Het college heeft hoger beroep ingesteld. Het onderzoek ter zitting in de zaken 15/7330, 15/7464, 15/6741, 15/6802, 15/6803, 15/6838, 15/7332, 15/7472, 15/7474, 15/6853 en 15/7269 heeft gevoegd plaatsgehad op 2 november 2016.

Partijen zijn, met bericht, niet verschenen. Na de behandeling ter zitting zijn de zaken weer gesplitst. OVERWEGINGEN 1. De Raad gaat uit van de volgende feiten en omstandigheden. 1.1. Betrokkene is een vreemdeling als bedoeld in de Vreemdelingenwet 2000 (Vw 2000) die, op grond van het in de artikelen 10 en 11 van de Vw 2000 opgenomen koppelingsbeginsel, ten tijde hier van belang geen aanspraak had op voorzieningen, verstrekkingen en uitkeringen. 1.2. Bij brief van 4 juli 2014 heeft het college vermeld dat de periode van zes maanden waarin betrokkene werd opgevangen in de Vluchthaven aan de Havenstraat te Amsterdam (Vluchthaven) inmiddels is verstreken en dat de opvang beëindigd dient te worden. 1.3.

Het college heeft de aanvraag van betrokkene van 18 juni 2014 om continuering van de opvang aangemerkt als aanvraag om opvang als bedoeld in de Wet maatschappelijke ondersteuning (Wmo) en deze aanvraag bij besluit van 8 augustus 2014 afgewezen. 1.4. Bij besluit van 19 november 2014 (bestreden besluit) heeft het college het bezwaar van betrokkene tegen het besluit van 8 augustus 2014 ongegrond verklaard.

2. Bij de aangevallen uitspraak heeft de rechtbank het beroep tegen het bestreden besluit gegrond verklaard, het bestreden besluit vernietigd, het besluit van 8 augustus 2014 herroepen en bepaald dat betrokkene recht heeft op maatschappelijke opvang op grond van de Wmo overeenkomstig de bed-bad-broodvoorziening.

3. Betrokkene en het college hebben hoger beroep ingesteld tegen de aangevallen uitspraak.

4. De Raad komt tot de volgende beoordeling. 4.1. Voor zover betrokkene betoogt dat het besluit van 8 augustus 2014 geen besluit is in de zin van artikel 1:3, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb), omdat het een herhaling is van het besluit van 4 juli 2014 en daarmee niet op rechtsgevolg is gericht, faalt dit betoog. Van een herhaald besluit is, gelet op de inhoud van het besluit van 8 augustus 2014 en gelet op hetgeen is overwogen in de uitspraak van de Raad van 15 juni 2016 (ECLI:CRVB:2016:2210) over de brief van 4 juli 2014, geen sprake. 4.2.

De beroepsgrond van het college dat de Vrijheidsbeperkende Locatie (VBL) een voorliggende voorziening is die de noodzaak van Wmo-opvang doet vervallen, slaagt. Zoals de Raad in zijn uitspraak van 26 november 2015, ECLI:NL:CRVB:2015:3803, heeft overwogen mag ervan worden uitgegaan dat een vreemdeling als betrokkene van de opvang in een VBL gebruik kan maken, dat de opvang in een VBL in het algemeen aangemerkt kan worden als een voldoende voorziening in het bieden van opvang en dat met plaatsing in een VBL voldoende invulling wordt gegeven aan de uit het internationaal recht voortvloeiende positieve verplichting opvang te bieden.

Daarmee is de opvang in een VBL een aan de Wmo voorliggende voorziening die de noodzaak van opvang op grond van die wet wegneemt. 4.3. Uit het voorgaande volgt dat het hoger beroep van het college slaagt en dat de aangevallen uitspraak voor vernietiging in aanmerking komt. Aan een beoordeling van de andere gronden van de hoger beroepen van het college en betrokkene wordt niet toegekomen. Doende wat de rechtbank zou behoren te doen zal de Raad het beroep ongegrond verklaren.

5. Voor een veroordeling in de proceskosten bestaat geen aanleiding. BESLISSING De Centrale Raad van Beroep - vernietigt de aangevallen uitspraak; - verklaart het beroep ongegrond. Deze uitspraak is gedaan door N.R. Docter, in tegenwoordigheid van M.S.E.S. Umans als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 15 februari 2017. (getekend) N.R. Docter (getekend) M.S.E.S. Umans RB