Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:CRVB:2017:3797 ECLI:NL:CRVB:2017:3797 AI generated

Appeal dismissed; no new evidence proved direct personal involvement in war violence for victim status.

Case Number ECLI:NL:CRVB:2017:3797
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Central Council for Social Affairs dismissed the appellant's appeal against the Pension and Benefits Council's refusal to review a previous denial of victim status under the 1940-1945 Civil War Victims Act. The appellant argued that new evidence regarding a deceased colleague's forced labor and mistreatment should trigger a reconsideration of his own claim. The court held that the discretion to review is limited to cases where new facts objectively prove the appellant's direct personal involvement in war violence, which was not established by the submitted documents.

Legislator headnote

AI generated

Art. 61, 3rd paragraph Wubo; The Council's discretion to review a decision is restricted to instances where new facts objectively prove the applicant's direct personal involvement in war violence.

Keywords

AI generated
War Victims Act Direct Personal Involvement Discretionary Review New Facts Requirement Civil War Victims Forced Labor Evidence Victim Status Recognition

Cited Legislation

AI generated
Art. 61, 3rd paragraph Wubo

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

16/5331 WUBO Centrale Raad van Beroep Enkelvoudige kamer Uitspraak in het geding tussen Partijen: [appellant] te [woonplaats] (appellant) de Pensioen- en Uitkeringsraad (verweerder) Datum uitspraak: 2 november 2017 PROCESVERLOOP Appellant heeft beroep ingesteld tegen het besluit van verweerder van 22 juli 2016, kenmerk BZ01979096 (bestreden besluit). Dit betreft de toepassing van de Wet uitkeringen burger-oorlogsslachtoffers 1940-1945 (Wubo). Verweerder heeft een verweerschrift ingediend. Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 21 september 2017.

Daar is appellant verschenen, bijgestaan door drs. T.E.W. Boiten, werkzaam bij de Stichting Pelita. Verweerder heeft zich laten vertegenwoordigen door A.T.M. Vroom-van Berckel. OVERWEGINGEN 1.1. Appellant, geboren in 1933, heeft in 2003 bij verweerder een aanvraag ingediend om te worden erkend als burger-oorlogsslachtoffer in de zin van de Wubo en als zodanig in aanmerking te worden gebracht voor onder meer een toeslag als bedoeld in artikel 19 van de Wubo. Verweerder heeft de aanvraag afgewezen bij besluit van 5 april 2004, na bezwaar gehandhaafd bij besluit van 30 juni 2004, op de grond dat niet is gebleken dat appellant is getroffen door oorlogsgeweld in de zin van de Wubo.

Hierbij is in aanmerking genomen dat de gestelde vlucht naar de bergen niet vanuit een levensbedreigende situatie dan wel onder levensbedreigende omstandigheden heeft plaatsgevonden en dat een directe betrokkenheid bij bombardementen niet is komen vast te staan. Verder is overwogen dat de tewerkstelling van appellant niet gepaard is gegaan met een gedwongen verblijf buitenshuis en dat van het geslagen worden door een Japanse bewaker tijdens die tewerkstelling onvoldoende bevestiging is verkregen. Het tegen het besluit van 30 juni 2004 ingediende beroep is door de Raad ongegrond verklaard bij uitspraak van 12 mei 2005, ECLI:NL:CRVB:2005:AT5553. 1.2.

In september 2015 heeft appellant verzocht de eerdere afwijzing te herzien. Ter bevestiging van zijn oorlogservaringen heeft hij verwezen naar de in 1999 overleden [S.] met wie hij dwangarbeid heeft moeten verrichten. Appellant heeft verzocht de gegevens van [S.] bij de beoordeling van zijn hernieuwde aanvraag te betrekken. Bij besluit van 18 maart 2016, na bezwaar gehandhaafd bij het bestreden besluit, heeft verweerder dat verzoek afgewezen - kort gezegd - op de grond dat niet is gebleken van relevante nieuwe feiten of gegevens die aanleiding geven de eerdere afwijzing te herzien.

2. Naar aanleiding van wat partijen in beroep hebben aangevoerd komt de Raad tot de volgende beoordeling. 2.1. Op grond van artikel 61, derde lid, van de Wubo is verweerder bevoegd op daartoe door de belanghebbende gedane aanvraag een door hem gegeven beschikking in het voordeel van de bij die beschikking betrokkene te herzien. Gelet op het karakter van deze discretionaire bevoegdheid, kan de Raad het bestreden besluit slechts met terughoudendheid toetsen. Daarbij staat centraal of betrokkene feiten of omstandigheden in het geding heeft gebracht die verweerder bij het nemen van het eerdere besluit niet bekend waren en die dit besluit in een zodanig nieuw licht plaatsen dat verweerder daarin aanleiding had moeten vinden om tot herziening over te gaan. 2.2.

Zulke feiten en omstandigheden zijn niet naar voren gekomen. Het raadplegen van de dossiers van [S.] heeft niet kunnen leiden tot de benodigde bevestiging van de door appellant gestelde dwangarbeid of mishandeling. Appellant wordt in de stukken niet genoemd. Verder is niets vermeld over een mishandeling van een persoon, anders dan van [S.] zelf. Overigens hebben de ervaringen van [S.] in het Japanse kazernekamp Air Besar en zijn mishandeling niet geleid tot een erkenning op grond van de Wubo dan wel de Wet uitkeringen vervolgingsslachtoffers 1940-1945. 2.3.

Het besluit van verweerder om niet tot herziening over te gaan kan de terughoudende toets van de Raad dan ook doorstaan. Daarmee is zeker niet miskend dat appellant moeilijke omstandigheden heeft ervaren, maar voor een erkenning als getroffene door oorlogsgeweld als bedoeld in de Wubo is enige (objectieve) bevestiging van een (persoonlijke) directe betrokkenheid bij dat oorlogsgeweld vereist. Het beroep zal daarom ongegrond worden verklaard.

3. Voor een proceskostenveroordeling bestaat geen aanleiding. BESLISSING De Centrale Raad van Beroep verklaart het beroep ongegrond. Deze uitspraak is gedaan door C.H. Bangma, in tegenwoordigheid van L.V. van Donk als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 2 november 2017. (getekend) C.H. Bangma (getekend) L.V. van Donk HD