Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:CRVB:2016:537 ECLI:NL:CRVB:2016:537 AI generated

Appeal dismissed for inadmissibility due to late court fee payment; defense of illness and missed contact rejected as insufficient.

Case Number ECLI:NL:CRVB:2016:537
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Central Council for Administrative Appeals declared the appellant's objection to the inadmissibility of the appeal inadmissible. The appellant argued that severe illness and a missed phone call with the registry prevented timely payment of the court fee. The court rejected this, finding no evidence that the circumstances excused the delay since the contact occurred after the deadline had passed. Consequently, the objection was dismissed, though the late fee was refunded without cost penalties.

Legislator headnote

AI generated

Articles 8:54 and 8:108, first paragraph, of the General Administrative Law Act; An objection to inadmissibility based on illness or missed contact with the registry is inadmissible if the circumstances do not objectively excuse the failure to pay court fees within the statutory period.

Keywords

AI generated
inadmissibility objection court fee payment administrative appeal excusable delay registry contact

Cited Legislation

AI generated
Articles 8:54 and 8:108, first paragraph, of the General Administrative Law Act

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Datum uitspraak: 17 februari 2016 14/7105 TW-V Centrale Raad van Beroep Enkelvoudige kamer Uitspraak als bedoeld in de artikelen 8:55, zevende lid, en 8:108, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht in verband met het hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank Limburg van 18 november 2014, 14/1467 (aangevallen uitspraak) Partijen: [Appellant] te [woonplaats] (appellant) de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (Uwv) PROCESVERLOOP Bij uitspraak als bedoeld in de artikelen 8:54 en 8:108, eerste lid, van de Algemene wet bestuursrecht van 31 juli 2015 heeft de Raad het door appellant ingestelde hoger beroep tegen de aangevallen uitspraak niet-ontvankelijk verklaard.

Appellant heeft verzet gedaan. Het verzet is behandeld ter zitting van 3 februari 2016. Appellant is verschenen. Het Uwv heeft zich, met voorafgaand bericht, niet laten vertegenwoordigen. OVERWEGINGEN De uitspraak van de Raad van 31 juli 2015 berust op de overwegingen dat het verschuldigde griffierecht niet binnen de gestelde termijn is bijgeschreven op de rekening van de Raad dan wel ter griffie is gestort, en dat redelijkerwijs niet kan worden geoordeeld dat appellant niet in verzuim is geweest. In verzet heeft appellant aangevoerd dat hij veel aan zijn hoofd heeft en het tijdig betalen van het griffierecht hem is ontschoten.

Ook heeft hij gewezen op een telefonisch contact met de griffie van de Raad waarin zou zijn medegedeeld dat hij het griffierecht alsnog kon betalen. De Raad stelt vast dat appellant in verzet geen feiten of omstandigheden heeft aangevoerd op grond waarvan zou moeten worden geoordeeld dat hij niet in verzuim is geweest. De door appellant geschetste omstandigheden brengen niet mee dat de te late betaling van het griffierecht verschoonbaar is. Het contact met de griffie heeft, daargelaten de inhoud ervan, pas plaatsgevonden nadat de termijn voor de betaling van het griffierecht ongebruikt was verstreken.

Dit betekent dat het verzet ongegrond wordt verklaard. Het bedrag van het te laat betaalde griffierecht (€ 122,-) zal door de griffier van de Raad aan appellant worden terugbetaald. Voor een proceskostenveroordeling van het verzet is geen aanleiding. BESLISSING De Centrale Raad van Beroep - verklaart het verzet ongegrond; - bepaalt dat het in hoger beroep betaalde griffierecht van € 122,- door de griffier van de Centrale Raad van Beroep aan appellant wordt terugbetaald. Deze uitspraak is gedaan door T.G.M. Simons, in tegenwoordigheid van N. Talhaoui als griffier.

De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 17 februari 2016. (getekend) T.G.M. Simons (getekend) N. Talhaoui GdJ