Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:CRVB:2016:408 ECLI:NL:CRVB:2016:408 AI generated

Central Council confirms Social Care Office's right to reduce PGB due to applicant's failure to fulfill reporting obligations.

Case Number ECLI:NL:CRVB:2016:408
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Central Council of the Bench upheld the lower court's decision to dismiss the applicant's appeal against a reduced Personal Budget (PGB). The applicant argued that administrative errors by the care provider Bizim Zorg, not their own, caused the lack of proper documentation, yet the court ruled that the applicant bears the responsibility for accurate reporting. Consequently, the court determined that the Social Care Office acted reasonably in reducing the budget and ordering repayment based on the applicant's non-compliance with statutory reporting duties.

Legislator headnote

AI generated

Art. 2.6.9, 2.6.13 Rsa; Art. 4:46, 4:95 Awb: The beneficiary of a personal budget must fulfill reporting obligations; failure to do so justifies a lower budget determination and repayment of unearned advances, with the risk of administrative errors by the care provider falling on the beneficiary.

Keywords

AI generated
Personal Budget Social Care Act Reporting Obligations Budget Reduction Repayment of Advances Reasonableness Test Administrative Burden

Cited Legislation

AI generated
Art. 2.6.9, first paragraph, of the Rsa
Art. 2.6.13, second paragraph, of the Rsa
Art. 4:46, second paragraph, sub b, of the Awb
Art. 4:95, fourth paragraph, second sentence, of the Awb
artikel 4:46 van de Awb
Het bestreden besluit moet worden aangemerkt als een vaststellingsbeschikking als bedoeld in artikel 2.6.13, tweede lid, van de Rsa en artikel 4:46 van de Awb.
artikel 4:95 van de Awb
Dit besluit dient tevens te worden aangemerkt als een terugvorderingsbesluit als bedoeld in artikel 4:95 van de Awb.
artikel 3:4 van de Awb

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

14/2729 AWBZ Datum uitspraak: 13 januari 2016 Centrale Raad van Beroep Meervoudige kamer Uitspraak op het hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank Noord-Nederland van 27 maart 2014, 13/1137 (aangevallen uitspraak) Partijen: [appellante] te [woonplaats] (appellante) Stichting Zorgkantoor Menzis (Zorgkantoor) PROCESVERLOOP Namens appellante heeft mr. E.Tj. van Dalen, advocaat, hoger beroep ingesteld. Het Zorgkantoor heeft een verweerschrift ingediend. Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 18 november 2015. Appellante heeft zich laten vertegenwoordigen door mr.

J.O. Hovinga, kantoorgenoot van mr. Van Dalen. CIZ heeft zich laten vertegenwoordigen door mr. C.G.M. Bosma. OVERWEGINGEN 1. De Raad gaat uit van de volgende feiten en omstandigheden. 1.1. Bij besluit van 6 februari 2012 heeft het Zorgkantoor op grond van de Algemene Wet Bijzondere Ziektekosten (AWBZ) aan appellante voor het jaar 2012 een persoonsgebonden budget (pgb) verleend. 1.2. Het Zorgkantoor heeft van appellante onder meer verantwoordingsformulieren over de eerste en tweede helft van het jaar 2012, een zorgovereenkomst afgesloten met Bizim Zorg, bankafschriften en facturen ontvangen. 1.3.

Bij besluit van 30 mei 2013 heeft het Zorgkantoor het pgb voor het jaar 2012 vastgesteld. Daarbij is overwogen dat aan appellante een pgb van € 11.581,80 is verleend, dat een verantwoordingsvrij bedrag van € 250,- geldt en dat van de door appellante ingezonden verantwoording een bedrag van € 3.267,78 wordt geaccepteerd. Dit betekent dat van appellante een bedrag van € 8.064,02 wordt teruggevorderd. 1.4. Bij besluit van 2 oktober 2013 (bestreden besluit) heeft het Zorgkantoor het tegen het besluit van 30 mei 2013 gemaakte bezwaar ongegrond verklaard.

Hieraan heeft het Zorgkantoor ten grondslag gelegd dat de door appellante aangeleverde stukken diverse gebreken vertonen. Hierdoor is niet komen vast te staan dat de voorschotten van het pgb op juiste wijze, conform de Regeling subsidies AWBZ (Rsa), zijn besteed aan het inkopen van zorg.

2. Bij de aangevallen uitspraak heeft de rechtbank het beroep ongegrond verklaard.

3. Appellante heeft zich tegen de aangevallen uitspraak gekeerd. Zij voert aan dat het aan het handelen van de zorgverlener Bizim Zorg te wijten is dat de administratie en facturering niet op orde zijn. Er is echter wel daadwerkelijk betaald aan Bizim Zorg en Bizim Zorg heeft ook zorg verleend aan appellante.

4. De Raad komt tot de volgende beoordeling. 4.1. In artikel 2.6.9, eerste lid, van de op artikel 44 van de AWBZ gebaseerde Rsa is opgenomen welke verplichtingen aan de verzekerde bij de verlening van een pgb worden opgelegd. 4.2. Ingevolge artikel 2.6.13, tweede lid, van de Rsa wordt na afloop van iedere subsidieperiode de subsidie voor de desbetreffende subsidieperiode vastgesteld. 4.3. Op grond van artikel 4:46, tweede lid, aanhef en onder b, van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) kan de subsidie lager worden vastgesteld indien de subsidie-ontvanger niet heeft voldaan aan de aan de subsidie verbonden verplichtingen. 4.4.

Op grond van artikel 4:95, vierde lid, tweede volzin, van de Awb kunnen onverschuldigd betaalde voorschotten worden teruggevorderd. 4.5. Het bestreden besluit moet worden aangemerkt als een vaststellingsbeschikking als bedoeld in artikel 2.6.13, tweede lid, van de Rsa en artikel 4:46 van de Awb. Dit besluit dient tevens te worden aangemerkt als een terugvorderingsbesluit als bedoeld in artikel 4:95 van de Awb. 4.6. Niet in geschil is dat appellante niet heeft voldaan aan de verplichtingen van artikel 2.6.9 van de Rsa. Het Zorgkantoor was dan ook op grond van artikel 4:46, tweede lid, van de Awb bevoegd het pgb lager vast te stellen dan het bij de verlening bepaalde bedrag. 4.7.

Zoals de Raad eerder heeft overwogen (uitspraak van 1 mei 2013, ECLI:NL:CRVB:2013:BZ9635) dient het Zorgkantoor de bevoegdheid om pgb’s lager vast te stellen uit te oefenen met inachtneming van het geschreven en het ongeschreven recht, daaronder begrepen de in artikel 3:4 van de Awb neergelegde verplichting tot evenredige belangenafweging. 4.8. De door appellante aangevoerde omstandigheden maken niet dat geoordeeld moet worden dat het Zorgkantoor niet in redelijkheid tot de door hem gemaakte belangenafweging heeft kunnen komen. Uit de gedingstukken kan niet worden afgeleid dat de zorg waarvoor het pgb is verstrekt, ook daadwerkelijk aan appellante is verleend en hiervoor ook daadwerkelijk is betaald.

Dat de niet op orde zijnde pgb-administratie, waaronder het ontbreken van werkbriefjes, te wijten zou zijn aan de handelswijze van de door appellante ingeschakelde zorgverlener, Bizim Zorg, is een omstandigheid die voor rekening en risico van appellante komt. Voorop staat dat de verantwoording van de besteding van het pgb de eigen verantwoordelijkheid is van de verzekerde. 4.9. Door appellante zijn geen omstandigheden aangevoerd op grond waarvan het Zorgkantoor niet redelijkerwijs tot terugvordering had kunnen overgaan. 4.10. Uit het voorgaande volgt dat het hoger beroep niet slaagt, zodat de aangevallen uitspraak voor bevestiging in aanmerking komt.

5. Er is geen aanleiding voor een proceskostenveroordeling. BESLISSING De Centrale Raad van Beroep bevestigt de aangevallen uitspraak. Deze uitspraak is gedaan door J. Brand als voorzitter en M.F. Wagner en R.H. de Bock als leden, in tegenwoordigheid van V. van Rij als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 13 januari 2016. (getekend) J. Brand (getekend) V. van Rij NK