Legislator Case Law & Legislation
ECLI:NL:CRVB:2016:3406 ECLI:NL:CRVB:2016:3406 AI generated

Appeal dismissed; applicant failed to prove residence at declared addresses, breaching information duty under Participation Act.

Case Number ECLI:NL:CRVB:2016:3406
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Central Council for Social Affairs dismissed the appellant's appeal, upholding the lower court's rejection of his participation benefits claim. The appellant alleged he slept in the Vondelpark but failed to declare this location on the required residence form, while the authorities verified he was not found at his two declared addresses. The court ruled that the seven-day form is insufficient for determining residence and that the appellant breached his information obligation by not providing concrete details of his actual living situation.

Legislator headnote

AI generated

Wet werk en bijstand; Participatiewet: The applicant must declare their actual residence on the specific residence form; failure to do so or to explain discrepancies constitutes a breach of the information obligation, precluding the establishment of the right to benefits.

Keywords

AI generated
Participation Act residence declaration information obligation homeless status benefit entitlement

Cited Legislation

AI generated
Wet werk en bijstand
Appellant heeft zich op 27 november 2014 gemeld voor het aanvragen van bijstand ingevolge de Wet werk en bijstand.
Participatiewet
Bij besluit van 19 januari 2015 heeft het college de aanvraag op grond van de Participatiewet afgewezen.

Cited Case Law

AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

155497 PW Datum uitspraak: 13 september 2016 Centrale Raad van Beroep Enkelvoudige kamer Uitspraak op het hoger beroep tegen de uitspraak van de rechtbank Amsterdam van 1 juli 2015, 15/1497 (aangevallen uitspraak) Partijen: [appellant] te [woonplaats] (appellant) het college van burgemeester en wethouders van Amsterdam (college) PROCESVERLOOP Namens appellant heeft mr. M.T.A.M. Mes, advocaat, hoger beroep ingesteld. Het college heeft een verweerschrift ingediend. Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden 2 augustus 2016. Appellant is met bericht niet verschenen.

Het college heeft zich laten vertegenwoordigen door mr. B.A. Veenendaal. OVERWEGINGEN 1. De Raad gaat uit van de volgende in dit geding van belang zijnde feiten en omstandigheden. 1.1. Appellant heeft zich op 27 november 2014 gemeld voor het aanvragen van bijstand ingevolge de Wet werk en bijstand. Daarbij heeft appellant aangegeven dat hij geen vaste verblijfplaats heeft. Appellant heeft over de periode van 27 november 2014 tot en met 7 december 2014 een zogenoemd zevendagenformulier ingevuld. Op 17 december 2014 heeft appellant een aanvraag ingediend.

Op het formulier “Opgave verblijfslocatie(s) dak- en thuisloze” (opgaveformulier) heeft hij op 17 december 2014 twee adressen in Amsterdam en een adres in Amstelveen opgegeven. 1.2. De afdeling Controle van de Dienst Werk en Inkomen van de gemeente Amsterdam (DWI) heeft een onderzoek ingesteld naar de woon- en verblijfsituatie van appellant. De bevindingen van het onderzoek zijn neergelegd in een rapport van 13 januari 2015. Hieruit blijkt dat twee handhavingsspecialisten van de DWI op 9, 12 en 13 januari 2015 de opgegeven adressen hebben bezocht.

Appellant is daarbij niet aangetroffen. 1.3. Bij besluit van 19 januari 2015 heeft het college de aanvraag op grond van de Participatiewet afgewezen. 1.4. Bij besluit van 22 januari 2015 heeft het college het aan appellant verstrekte voorschot van in totaal € 540,- van hem teruggevorderd. 1.5. Bij besluit van 23 februari 2015 (bestreden besluit) heeft het college de bezwaren van appellant tegen de besluiten van 19 en 22 januari 2015 ongegrond verklaard. Aan het bestreden besluit is ten grondslag gelegd dat appellant niet is aangetroffen op een van de opgegeven adressen, waardoor de woon- en leefsituatie van appellant niet kan worden beoordeeld en vastgesteld.

Appellant heeft dan ook de op hem rustende inlichtingenverplichting geschonden met als gevolg dat het recht op bijstand niet kan worden vastgesteld.

2. Bij de aangevallen uitspraak heeft de rechtbank het beroep tegen het bestreden besluit ongegrond verklaard. De rechtbank heeft - samengevat - overwogen dat appellant op de onderzochte momenten niet op de door hem op het opgaveformulier doorgegeven locaties is aangetroffen. Indien appellant op de dagen dat het college de genoemde locaties bezocht elders sliep, zoals in het Vondelpark, had het op zijn weg gelegen het college daarvan tijdig op de hoogte te stellen. Dit heeft appellant niet gedaan. Appellant heeft het Vondelpark ook niet als verblijfslocatie opgegeven op het opgaveformulier.

De enkele vermelding op het zevendagenformulier dat hij op bepaalde dagen op straat verbleef, is onvoldoende, alleen al omdat dit formulier geen betrekking heeft op de voor de beoordeling van het recht op bijstand in aanmerking te nemen periode. Het college heeft zich op goede gronden op het standpunt gesteld dat niet kon worden vastgesteld dat appellant feitelijk verblijf hield op een van de opgegeven locaties, zodat zijn recht op bijstand vanaf 11 november 2014 niet is vast te stellen. Het college heeft de afwijzing van de aanvraag dan ook terecht gehandhaafd.

Het college was bevoegd het verstrekte voorschot van appellant terug te vorderen.

3. Appellant heeft zich in hoger beroep op de hierna te bespreken gronden tegen de aangevallen uitspraak gekeerd.

4. De Raad komt tot de volgende beoordeling. 4.1. De gronden die appellant in hoger beroep heeft aangevoerd, vormen in essentie een herhaling van wat hij reeds in beroep heeft aangevoerd. De rechtbank is in de aangevallen uitspraak gemotiveerd op die gronden ingegaan. Appellant heeft geen redenen aangevoerd waarom de gemotiveerde weerlegging daarvan door de rechtbank onjuist dan wel onvolledig is. De Raad kan zich geheel vinden in het oordeel van de rechtbank en in de overwegingen, zoals onder 2 weergegeven, waarop dat oordeel berust. Hieraan wordt nog opgemerkt dat de hoofdbewoners van de opgegeven adressen [adres 1] en [adres 2] ieder afzonderlijk hebben verklaard dat appellant op vrijdag 9 januari 2015 op hun adres heeft geslapen.

Appellant heeft deze onduidelijkheid niet weggenomen. Voorts had appellant, voor zover hij naast de opgegeven adressen ook in het Vondelpark verbleef, hiervan concreet opgave had moeten doen op het in 1.1 bedoelde opgaveformulier. Dat appellant dit reeds op het zevendagenformulier en het inlichtingenformulier behorende bij de aanvraag had vermeld, doet daar niet aan af. Zoals uit de uitspraak van de Raad van 3 november 2015 (ECLI:NL:CRVB:2015:3823) kan worden afgeleid hanteert de DWI het zevendagenformulier om vast te stellen of een betrokkene behoort tot de bijzondere doelgroep van dak- en thuislozen en/of Amsterdam de aangewezen centrumgemeente is.

Op het opgaveformulier dient de aanvrager te vermelden waar hij vanaf de datum van aanvraag verblijft of zal verblijven. Iedere wijziging dient tijdig te worden doorgegeven. 4.2. Uit het voorgaande volgt dat het hoger beroep niet slaagt. De aangevallen uitspraak zal dan ook worden bevestigd.

5. Voor een veroordeling in de proceskosten bestaat geen aanleiding. BESLISSING De Centrale Raad van Beroep bevestigt de aangevallen uitspraak. Deze uitspraak is gedaan door R.H.M. Roelofs, in tegenwoordigheid van M.S. Boomhouwer, als griffier. De beslissing is uitgesproken in het openbaar op 13 september 2016. (getekend) R.H.M. Roelofs (getekend) M.S. Boomhouwer HD