Appeal dismissed; court upheld lower court's rejection of disability claim due to lack of new evidence.
Legislator summary
AI generatedThe Central Council for Social Affairs dismissed the appeal against the Social Insurance Agency's decision to terminate the appellant's disability benefits. The appellant argued that the medical assessment was flawed and that her self-imposed limitations were not recognized, but these claims were deemed identical to those already presented in the first instance. The court found no new evidence or arguments to overturn the lower court's finding that the appellant could no longer perform the required functions.
Legislator headnote
AI generatedWIA 2003; WIA 2003: When an appellant fails to submit new evidence or substantively different arguments in an appeal, the appellate court must uphold the lower court's decision if the original assessment was based on the record presented at that stage.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedFull text
10/4027 WIA Centrale Raad van Beroep Enkelvoudige kamer PROCES-VERBAAL van de mondelinge uitspraak op 29 april 2011 Zitting heeft: J. Brand Griffier: R.L. Venneman Uitspraak op het hoger beroep van [naam appellante] te [woonplaats] (hierna appellante), tegen de uitspraak van de rechtbank ‘s-Gravenhage van 2 juni 2010, 09/3446 in het geding tussen: appellante en de Raad van bestuur van het Uitvoeringsinstituut werknemersverzekeringen (hierna: Uwv). Ter zitting is verschenen: Het Uwv, vertegenwoordigd door M.L. Turnhout. De Centrale Raad van Beroep;
Recht doende: Bevestigt de aangevallen uitspraak. Deze beslissing is in het openbaar uitgesproken. Zij is gebaseerd op de volgende overwegingen: Bij de aangevallen uitspraak heeft de rechtbank ongegrond verklaard het beroep van appellante tegen het besluit van 6 mei 2009 waarbij het Uwv, beslissend op bezwaar, heeft gehandhaafd zijn besluit dat voor appellante per 15 mei 2009 geen recht meer bestaat op een uitkering op grond van de Wet WIA. Appellante heeft in hoger beroep gesteld dat de rechtbank ten onrechte heeft geoordeeld dat het medisch onderzoek dat aan het besluit van 6 mei 2009 ten grondslag ligt zorgvuldig tot stand is gekomen en een juiste beoordeling is van haar medische situatie.
Hiertoe heeft appellante, evenals in beroep, gesteld dat zij zich meer beperkt acht dan door het Uwv is aangenomen. Naar haar stelling kan zij daarom de aan de schatting ten grondslag gelegde functies niet vervullen. Zij acht het dan ook onjuist dat de rechtbank het besluit van 6 mei 2009 niet heeft vernietigd. Hetgeen appellante heeft aangevoerd in hoger beroep vormt in essentie een herhaling van gronden die zij reeds in beroep naar voren heeft gebracht. Andere gronden dan zij reeds in beroep naar voren heeft gebracht, heeft appellante niet ingediend.
Evenmin heeft appellante deze gronden anders onderbouwd dan zij in beroep heeft gedaan. Appellante heeft ook geen nieuwe stukken ingediend die haar gronden nader ondersteunen. De rechtbank heeft de bij haar ingediende beroepsgronden op juiste wijze in de aangevallen uitspraak weergegeven. De rechtbank heeft deze gronden beoordeeld en aangegeven waarom deze gronden niet slagen. Naar het oordeel van de Raad heeft de rechtbank dit met juistheid gedaan. De Raad heeft aan de beoordeling van deze gronden door de rechtbank niets toe te voegen. Het hoger beroep treft mitsdien geen doel.
Waarvan proces-verbaal. (get.) J. Brand. (get.) R.L. Venneman. Voor eensluidend afschrift de griffier van de Centrale Raad van Beroep CVG