Legislator Case Law & Legislation
06-4257 WUV ECLI:NL:CRVB:2007:BA0969 AI generated

Appeal dismissed because the 2006 calculation decision was not a new administrative act under Article 1:3 Awb.

Case Number 06-4257 WUV
Court / Authority
Jurisdiction Netherlands (NL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The appellant filed an appeal against a decision by the Pensions and Benefits Council to declare an objection inadmissible. The Council argued that the 2006 calculation decision did not constitute a new administrative act under Article 1:3 of the General Administrative Law Act (Awb) because it merely applied previously established asset figures from 1992. The Court agreed, ruling that no independent legal act existed to trigger the right to object, and thus the appeal was without legal basis.

Legislator headnote

AI generated

Article 1:3 Awb; Article 7:1 Awb: An administrative act must be a new or further decision on the subject matter to constitute a separate act; mere calculation or application of previously binding facts does not create a new act subject to objection.

Keywords

AI generated
administrative act new decision objection inadmissible asset calculation General Administrative Law Act

Cited Legislation

AI generated
Article 1:3 of the General Administrative Law Act (Awb)
Article 7:1 of the General Administrative Law Act (Awb)
Article 8:75 of the General Administrative Law Act (Awb)
artikel 1:3 van de Algemene wet bestuursrecht
artikel 1:3 van de Awb
Op dit punt ligt derhalve geen (zelfstandig) besluit in de zin van artikel 1:3 van de Awb voor, zodat ingevolge het bepaalde in artikel 7:1 van de Awb het rechtsmiddel van bezwaar niet openstond.
artikel 7:1 van de Awb
Op dit punt ligt derhalve geen (zelfstandig) besluit in de zin van artikel 1:3 van de Awb voor, zodat ingevolge het bepaalde in artikel 7:1 van de Awb het rechtsmiddel van bezwaar niet openstond.
artikel 8:75 van de Awb
De Raad acht, ten slotte, geen termen aanwezig om toepassing te geven aan het bepaalde in artikel 8:75 van de Awb inzake een vergoeding van proceskosten.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

06/4257 WUV Centrale Raad van Beroep Enkelvoudige kamer U I T S P R A A K in het geding tussen: [appellante] (hierna: appellante), en de Raadskamer WUV van de Pensioen- en Uitkeringsraad (hierna: verweerster) Datum uitspraak: 1 maart 2007 I. PROCESVERLOOP Appellante heeft beroep ingesteld tegen een door verweerster onder dagtekening 23 juni 2006, kenmerk JZ/K80/2006, ten aanzien van haar genomen besluit ter uitvoering van de Wet uitkeringen vervolgingsslachtoffers 1940-1945 (hierna: de Wet). Verweerster heeft een verweerschrift ingediend. Het onderzoek ter zitting heeft plaatsgevonden op 18 januari 2007.

Daar is appellante, zoals bericht, niet verschenen. Verweerster heeft zich laten vertegenwoordigen door J.J.G.A. Theelen, werkzaam bij de Pensioen- en Uitkeringsraad. II. OVERWEGINGEN Bij het bestreden besluit heeft verweerster het bezwaar dat appellante heeft gemaakt tegen de berekeningsbeschikking van 31 maart 2006, waarbij appellantes uitkering alsmede de toegekende tegemoetkoming en vergoeding voorlopig zijn berekend vanaf 1 maart 2006, niet-ontvankelijk verklaard op de grond dat in de berekeningsbeslissing geen nieuw of nader besluit in de zin van artikel 1:3 van de Algemene wet bestuursrecht (Awb) is genomen over de hoogte van het vastgestelde vermogen.

De Raad dient antwoord te geven op de vraag of het bestreden besluit, gelet op hetgeen door appellante in beroep is aangevoerd, in rechte kan standhouden. Dienaangaande overweegt de Raad als volgt. De Raad overweegt het volgende. Blijkens de stukken heeft verweerster bij berekeningsbeschikking van 31 augustus 1992 het voor de Wet in aanmerking te nemen vermogen en de inkomsten daaruit vastgesteld. Vervolgens is, naar aanleiding van de bij besluit van 18 februari 1993 gegeven toelichting op de berekeningswijze van het vermogen, het tegen de berekeningsbeschikking van 31 augustus 1992 ingediende bezwaar door de toenmalige gemachtigde van appellante ingetrokken, zodat dit besluit en daarmee eerdergenoemde vermogensvaststelling, tussen partijen rechtens verbindend is geworden.

Ondanks pogingen daartoe van appellante heeft verweerster nadien geen aanleiding gezien het eerder vastgestelde vermogen te herzien. De Raad is van oordeel dat, zoals ook door verweerster in het bestreden besluit is verwoord, in de berekeningsbeschikking 31 maart 2006 met betrekking tot de berekening van het voor de Wet in aanmerking te nemen vermogen geen nieuw of nader besluit is genomen. Op dit punt ligt derhalve geen (zelfstandig) besluit in de zin van artikel 1:3 van de Awb voor, zodat ingevolge het bepaalde in artikel 7:1 van de Awb het rechtsmiddel van bezwaar niet openstond.

Voorzover er bij appellante onduidelijkheden bestaan over de opbouw van het vastgestelde vermogen, merkt de Raad nog op dat in de brief van 18 februari 1993 door verweerster uiteen is gezet met welke bestandsdelen bij het vaststellen van het vermogen rekening is gehouden. Gezien het voorgaande bestaat voor vernietiging van het bestreden besluit geen grond. De Raad acht, ten slotte, geen termen aanwezig om toepassing te geven aan het bepaalde in artikel 8:75 van de Awb inzake een vergoeding van proceskosten. III. BESLISSING De Centrale Raad van Beroep;

Recht doende: Verklaart het beroep ongegrond. Deze uitspraak is gedaan door H.R. Geerling-Brouwer. De beslissing is, in tegenwoordigheid van J.P. Schieveen als griffier, uitgesproken in het openbaar op 1 maart 2007. (get.) H.R. Geerling-Brouwer. (get.) J.P. Schieveen. HD 31.01