Legislator Case Law & Legislation
98/2018 AI generated

Supreme Court dismisses appeal for inadmissibility due to vague grounds and lack of evidence.

Case Number 98/2018
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appeal filed by a company and an individual against a lower court decision regarding land planning violations. The appellants argued that the court of first instance relied on unproven facts and ignored specific documents, but the court found their arguments regarding evidence insufficiently detailed. Consequently, the court ruled that the appeal was inadmissible because it failed to specify how the ignored documents would affect the case outcome.

Legislator headnote

AI generated

Articles 559(10) and 559(11γ) of the Code of Civil Procedure; An appeal based on the court accepting unproven facts is inadmissible if the judgment shows the court formed its decision from the record, while an appeal claiming the court ignored evidence is inadmissible if the specific claim, its probative value, and its material impact on the case outcome are not clearly defined in the appeal.

Keywords

AI generated
inadmissible appeal unproven facts ignored evidence material impact code of civil procedure

Cited Legislation

AI generated
Article 559(10) of the Code of Civil Procedure
Article 559(11γ) of the Code of Civil Procedure
Article 561(1) of the Code of Civil Procedure
Article 176 of the Code of Civil Procedure
Article 183 of the Code of Civil Procedure
Article 191(2) of the Code of Civil Procedure
Article 495(4) of the Code of Civil Procedure

Cited Case Law

AI generated
Supreme Court Case 772/2006
Supreme Court Case 1647/2005
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 98 / 2018 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 98/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A2’ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Σακκά, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ιωσήφ Τσαλαγανίδη - Εισηγητή, Γεώργιο Κοντό, Αβροκόμη Θούα και Μιλτιάδη Χατζηγεωργίου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 23 Οκτωβρίου 2017, με την παρουσία και της γραμματέως, Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Χ. Π. του Δ., κατοίκου ... και 2) ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "... ΑΕ", που εδρεύει στο ... και εκπροσωπείται νόμιμα, εκπροσωπήθηκαν δε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Παναγιώτη Παπή.

Του αναιρεσιβλήτου: Π. Μ. του Β., κατοίκου ... και εκ της εργασίας του Κορίνθου, ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Κωνσταντίνου.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από: 13-10-2009 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, 12-12-2008 αγωγή της ήδη 2ης αναιρεσείουσας και 10-6-2010 ανακοίνωση δίκης μετά προσεπίκλησης του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Κορίνθου και συνεκδικάσθηκαν.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 53/2013 του ίδιου Δικαστηρίου και 286/2016 του Τριμελούς Εφετείου Ναυπλίου.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 11-11-2016 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ο εκ του άρθρου 559 αρ. 10 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως, ότι το δικαστήριο παρά το νόμο δέχθηκε πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης ως αληθινά χωρίς απόδειξη, είναι αβάσιμος, αν από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει ότι το δικαστήριο σχημάτισε την κρίση του από τα μνημονευόμενα σ’ αυτήν (απόφαση) αποδεικτικά μέσα (ΑΠ 772/2006).

Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, αφού έλαβε υπόψη τα αποδεικτικά μέσα της υπόθεσης (καταθέσεις μαρτύρων και τα με επίκληση προσκομισθέντα έγγραφα), σχημάτισε την κρίση του και κατέληξε στο αποδεικτικό του πόρισμα, με το οποίο, μεταξύ άλλων, δέχθηκε τα ακόλουθα: "...

Η εναγομένη εταιρεία διά του εναγομένου νομίμου εκπροσώπου της (ήδη αναιρεσείοντες) ... απευθύνθηκε στο ..., στο οποίο υπηρετούσε ως ... ο ενάγων (ήδη αναιρεσίβλητος) και δυνάμει της υπ’ αριθμ. ...20-9-2007 αίτησής της ζήτησε τη χορήγηση φωτοαντιγράφων των εξής εγγράφων: 1) ... 4) ... Το ... εκπροσωπούμενο από το ... διά του υπ’ αριθμ. ...21-2-2008 εγγράφου του απάντησε στην ανωτέρω αίτηση των εναγομένων, αναφέροντας συγκεκριμένα τα εξής: 1) ... 4) ...

Εν συνεχεία η ανωτέρω εταιρεία κοινοποίησε την 28-2-2008 προς το ... την από 27-2-2008 εξώδικη ανταπάντηση - αίτηση - πρόσκλησή της, με την οποία ουσιαστικά επαναλάμβανε το περιεχόμενο της ως άνω υπ’ αριθμ. ...20-9-2007 αίτησής της ... και προέβαινε σε σχολιασμό και αξιολόγηση των απαντήσεων που είχαν δοθεί από το ... διά του υπ’ αριθμ. ...21-2-2008 απαντητικού εγγράφου του, υπέβαλε δε επιπλέον αίτημα να της χορηγηθούν εντός προθεσμίας 10 ημερών ...

όλα εν γένει τα έγγραφα που βρίσκονταν στο αρχείο του ...υ και είχαν σχέση με την πυρκαγιά της 3-8-1986 ... Το τελευταίο ... αίτημα ... επανέλαβε η εναγομένη εταιρεία με την από 13-3-2008 αίτησή της προς τον Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Κορίνθου, η οποία διαβιβάστηκε ... προς τον ενάγοντα .... Επί αμφοτέρων των ανωτέρω αιτήσεων το ...

απάντησε διά του υπ’ αριθμ. πρωτ. .../24-7-2008 εγγράφου του, με το οποίο αφενός μεν απεστάλησαν ακριβή φωτοαντίγραφα της από 4-9-1986 έκθεσης αυτοψίας ... και του από 4-9-1986 δελτίου πυρκαγιάς ... καθώς επίσης και των εγγράφων που αφορούν στην ... απόφαση αναδάσωσης του Νομάρχη Κορινθίας ... ενώ γινόταν ενημέρωση ότι δεν υφίσταντο στο αρχείο του ...

άλλα έγγραφα σχετικά με την ως άνω πυρκαγιά, διότι κατά την καταστροφική πλημμύρα του έτους 1997 καταστράφηκε μεγάλο τμήμα του αρχείου ... Το ως άνω έγγραφο κοινοποιήθηκε στην Εισαγγελία Πρωτοδικών Κορίνθου, ενώ αντίγραφο αυτής επιχειρήθηκε να παραδοθεί ... προς τον πληρεξούσιο δικηγόρο της εναγομένης ...

πλην όμως ο τελευταίος αρνήθηκε να το παραλάβει ... Τέλος, η εναγομένη εταιρεία κοινοποίησε στις 7-7-2008 προς το ... την από 2-7-2008 νέα αίτησή της, με την οποία ζητούσε τη χορήγηση φωτοαντιγράφων όλων των εγγράφων που τυχόν υπήρχαν σε φάκελο του ... ... και αφορούσαν την ίδια την εταιρεία, ... Το περιεχόμενο δε της αιτήσεως αυτής επανέλαβε ενσωματώνοντας το κείμενο της σε δικόγραφο ...

περί λήψης ασφαλιστικών μέτρων για επίδειξη εγγράφων ... Η εν λόγω αίτηση συζητήθηκε την 16-1-2009 και επ’ αυτής εκδόθηκε η ... 790/2009 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Κορίνθου, η οποία την απέρριψε λόγω αοριστίας ... Από τα ανωτέρω επομένως συνάγεται σαφώς και ανενδοίαστα ότι το ..., εκπροσωπούμενο από τον ...

ενάγοντα ... ανταποκρίθηκε σε όλες τις αιτήσεις περί χορήγησης εγγράφων και πληροφοριών που του απηύθυνε η εναγομένη εταιρεία διά του νομίμου εκπροσώπου της πρώτου εναγομένου ... καθώς και σε αυτή που διαβιβάστηκε μέσω του Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Κορίνθου, στο μέτρο που είχε στην κατοχή του τα αιτούμενα έγγραφα και σε όσα από τα ερωτήματα που του τέθηκαν είχε την απαιτούμενη γνώση και υπηρεσιακή δυνατότητα να απαντήσει.

Επομένως, σαφώς τον πληροφόρησε για τα έγγραφα που δεν είχε ως υπηρεσία στην κατοχή του ήδη από το πρώτο απαντητικό έγγραφο προς αυτόν, ιδίως διότι αυτά δεν είχαν μέχρι τότε συνταχθεί, αφού ουσιαστικά ο εναγόμενος ζητούσε στοιχεία ... δασολογίου ..., το οποίο όμως ουδέποτε μέχρι τότε είχε συνταχθεί στην περιοχή ...

Εξάλλου, δεν ήταν δυνατό να χορηγηθούν όλα τα έγγραφα που είχε στην κατοχή του το ... και αφορούσαν στην καείσα περιοχή, όπως ζητούσε η εναγομένη εταιρεία και τα οποία δεν προσδιορίζονταν, ούτε εξατομικεύονταν στις ανωτέρω αιτήσεις ... Παρά ταύτα όμως οι εναγόμενοι, αν και ο πρώτος εξ αυτών ενεργών ως νόμιμος εκπρόσωπος της δεύτερης γνώριζε καλά ότι το ...

είχε ανταποκριθεί στις ανωτέρω επανειλημμένες αιτήσεις του και του είχε χορηγήσει τα έγγραφα που είχε στην κατοχή του και τις πληροφορίες που μπορούσε να του γνωστοποιήσει, ενώ παράλληλα του είχε γνωρίσει ποια έγγραφα δεν είχε στην κατοχή του το ... και ποιες πληροφορίες αδυνατούσε να του χορηγήσει για υπηρεσιακούς λόγους και αδυναμίες, και όχι διότι παρά το νόμο ήθελε να του αποκρύψει αυτά ειδικώς ο ... ...

Π. Μ. με σκοπό τάχα να τους βλάψει κατά παράβαση του υπηρεσιακού του καθήκοντος, υπέβαλαν εναντίον του μήνυση και δη ο πρώτος εναγόμενος με την ιδιότητα του νομίμου εκπροσώπου της δεύτερης και ενεργώντας για λογαριασμό της υπέβαλε στις 11-12-2008 προς την Εισαγγελία Πλημ/κών Κορίνθου την από 3-12- 2008 μήνυση της εταιρείας κατά του ενάγοντος ...

Με αυτήν ισχυρίζονταν οι εναγόμενοι ότι τάχα ο ενάγων ενεργώντας με την ιδιότητά του ως ... Κορίνθου, με πρόθεση παρέβη ως υπάλληλος τα καθήκοντα της υπηρεσίας του, με σκοπό να βλάψει τη μηνύτρια εταιρεία, καθώς αυτός δεν απεφάνθη επί των αιτημάτων της συγκεκριμένης εταιρείας προς αυτόν και δεν διεκπεραίωσε τις υποθέσεις αυτής, αν και είχε προς τούτο υποχρέωση, και ειδικότερα δεν έδωσε απαντήσεις στις ανωτέρω αναφερόμενες αιτήσεις που υπέβαλε η εν λόγω εταιρεία προς το ..., ούτε απέστειλε προς αυτήν τα αιτούμενα έγγραφα των οποίων ήθελε λάβει γνώση, τελώντας τις αξιόποινες πράξεις της παράβασης καθήκοντος ...

άλλως της απείθειας ... καθώς και ότι στις 17-6-2008 ο μηνυόμενος ... επέδειξε για τον πρώτο εναγόμενο μία πρωτόγνωρη και επιθετική συμπεριφορά απειλώντας τον σε προσωπική επικοινωνία που είχε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του ... έξω από το δικαστικό μέγαρο Κορίνθου ότι θα τους εξοντώσει. Το ως άνω περιεχόμενο της μηνύσεώς του επαναλήφθηκε με ενσωμάτωση του κειμένου της και στην από 12-10-2008 ...

αγωγή της εναγομένης ... βάσει της οποίας ιστορούνταν ότι οι πράξεις του Π. Μ., οι οποίες στρέφονταν κατά της περιουσίας της και της καλής φήμης της, της ευρύθμου και ομαλής λειτουργίας της, της συνεχούς και ακωλύτου ασκήσεως της επιχειρηματικής της δραστηριότητας, καθώς και της οικογενειακής ηρεμίας του εκπροσώπου της ...

είχαν ως αποτέλεσμα την ηθική βλάβη της εταιρείας και ζητούσαν από τον εναγόμενο ... Π. Μ. ... χρηματική ικανοποίηση προς αποκατάστασή της. Όμως τα ανωτέρω αναφερόμενα από τους εναγομένους τόσο στην προαναφερθείσα μήνυση όσο και στην αγωγή της εταιρείας σχετικά με την από μέρους του ενάγοντος ... διάπραξη του αδικήματος της παράβασης καθήκοντος ...

ή έστω της απείθειας ... είναι ... ψευδή, ενώ τόσο ο πρώτος εναγόμενος ... όσο και η δεύτερη διά του πρώτου, ως νομίμου εκπροσώπου της, γνώριζαν κατά την υποβολή της μηνύσεως και την άσκηση της αγωγής τους το αναληθές των ανωτέρω σχετικώς περιλαμβανομένων σε αυτές ισχυρισμών τους σε βάρος του εναγομένου - μηνυομένου, δεδομένου μάλιστα ότι οι ίδιοι ήσαν αποδέκτες όλων των εγγράφων απαντήσεων που είχε αποστείλει μέσω αυτού το ...

και επομένως είχαν λάβει γνώση του περιεχομένου τους, των εγγράφων που είχε στην κατοχή του το ... και αυτών που δεν κατείχε και ότι για όσα δεν τους είχαν χορηγηθεί αδυνατούσε για πραγματικούς λόγους η ανωτέρω υπηρεσία και ο ενάγων ως Προϊστάμενος της να τα χορηγήσει και ότι δεν τους στερούσε την πρόσβαση σε αυτά, προκειμένου να τους βλάψει ή με σκοπό να αποκρύψει έγγραφα κρίσιμα γι’ αυτούς.

Παρόλα αυτά όμως οι εναγόμενοι με εμμονή και φορτικότητα ζητούσαν με τις ανωτέρω απανωτές αιτήσεις τους προς το ... να τους χορηγηθούν αυτά και υποστήριζαν ψευδώς στη μήνυσή τους ότι κατά παράβαση του καθήκοντος του ο ... Κορίνθου δεν τους τα χορηγούσε, διαπράττοντας έτσι το αδίκημα της ψευδούς καταμηνύσεως σε βάρος του.

Επιπλέον τόσο με την ανωτέρω μήνυσή τους όσο και με την κατατεθείσα ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου αγωγή της δεύτερης των εναγομένων τελέστηκε από τους εναγομένους το αδίκημα της συκοφαντικής δυσφήμησης, δεδομένου ότι ισχυρίστηκαν ενώπιον τρίτων και δη όσων έλαβαν εκ της υπηρεσίας τους γνώση των ανωτέρω εγγράφων (γραμματέων, δικαστών, εισαγγελέων του Πρωτοδικείου Κορίνθου) εν γνώσει τους τα ανωτέρω ψευδή γεγονότα σε βάρος του ενάγοντος, τα οποία ήσαν ικανά κατ’ αντικειμενική κρίση και εκτίμηση να βλάψουν την τιμή και την υπόληψή του, γεγονός που πράγματι έλαβε χώρα, δεδομένου ότι εθίγη η αξιοπρέπεια και η επαγγελματική του ευσυνειδησία έναντι των ανωτέρω τρίτων προσώπων και επλήγη κατάφωρα το κύρος και η καλή του φήμη ως ..., αφού στα εν λόγω δικόγραφα παρουσιαζόταν ως υπάλληλος, προϊστάμενος μάλιστα της ανωτέρω Δασικής Υπηρεσίας, παραβαίνων το υπηρεσιακό του καθήκον, με σκοπό βλάβης των εννόμων συμφερόντων των εναγομένων ως ιδιωτών και επιχειρηματιών.

Τα ανωτέρω δε έπραξε η εναγομένη εταιρεία διά του ομοίως εναγομένου νομίμου εκπροσώπου της, με προφανή σκοπό να ασκηθεί ποινική δίωξη σε βάρος του μηνυομένου ... και να συκοφαντήσει αυτόν, ως υπάλληλο επίορκο και με περαιτέρω επιδίωξή της να δημιουργήσει προσκόμματα, καθυστερήσεις και σύγχυση ως προς τα κρίσιμα ζητήματα αναφορικά με τον έλεγχο της ασκούμενης από αυτήν επιχείρησής της για τυχόν παραβάσεις της δασικής νομοθεσίας από τα αρμόδια όργανα του ...υ και προσωπικά από τον ενάγοντα ...

Π. Μ., ο οποίος αποδυναμωμένος και εκφοβισθείς από τις μηνύσεις και τις σε βάρος του συκοφαντίες ενδεχομένως και να απείχε τελικά του επιβαλλόμενου από το υπηρεσιακό του καθήκον σχετικού ελέγχου σε βάρος της. ... Περαιτέρω, αναφορικά με το ομοίως καταγγελλόμενο με τις ανωτέρω μήνυση και αγωγή γεγονός σε βάρος του ενάγοντος Π.

Μ. ότι τάχα αυτός εκτόξευσε σε βάρος τους την απειλητική φράση "θα τους εξοντώσω" προς τον πληρεξούσιο δικηγόρο των εναγομένων ... έξωθεν του Δικαστικού Μεγάρου Κορίνθου την 17-6- 2008 και το οποίο συνιστά ... ισχυρισμό ενώπιον τρίτων πρόσφορο να βλάψει την τιμή και την υπόληψη του ενάγοντος, από κανένα ασφαλές αποδεικτικό στοιχείο δεν προέκυψε ότι αυτό ήταν αληθές ...

Εν προκειμένω για το συγκεκριμένο καταγγελθέν περιστατικό στοιχειοθετείται από πλευράς εναγομένων τουλάχιστον το αδίκημα της απλής δυσφήμησης ... σε βάρος του ενάγοντος, αφού δεν προέκυψε η αλήθεια του περιστατικού, αλλά ούτε και το εν γνώσει των εναγομένων ψευδές του καταγγελθέντος από αυτούς ως άνω περιστατικού, το οποίο αυτοί περιέλαβαν στη μήνυσή τους καθώς και στην αγωγή τους σε βάρος του ενάγοντος, γνωρίζοντας ή υπαίτια αγνοώντας ότι με την αναφορά του δυσφημιστικού αυτού ισχυρισμού τους στα ανωτέρω δικόγραφα ...

ήταν κατ’ αντικειμενική κρίση δυνατό να επέλθει τρώση της τιμής και της υπόληψης του ενάγοντος Π. Μ. ... Κατ’ ακολουθία των ανωτέρω αποδείχθηκε επαρκώς ... ότι με την ανωτέρω παράνομη και υπαίτια συμπεριφορά του πρώτου των εναγομένων, ενεργούντος ως νομίμου εκπροσώπου ... της δεύτερης εξ αυτών ... και η οποία αποτελεί ταυτόχρονα και αδικοπραξία αυτών, καθώς και αξιόποινη συμπεριφορά του πρώτου εξ αυτών ...

για την οποία ... αυτός έχει ήδη καταδικασθεί σε πρώτο βαθμό ... δυνάμει της ... 2989/2013 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Κορίνθου, ... προσέβαλαν αυτοί παράνομα και υπαίτια την προσωπικότητα του ενάγοντος ... και υπέστη αυτός ... ηθική βλάβη για την οποία δικαιούται ... χρηματική ικανοποίηση ...". Με βάση τα περιστατικά αυτά το Εφετείο έκρινε ότι η εύλογη χρηματική ικανοποίηση που δικαιούταν ο ενάγων (και ήδη αναιρεσίβλητος) ανερχόταν στο ποσό των 25.000 ευρώ και κατ’ αποδοχή σχετικού λόγου εφέσεως εξαφάνισε την απόφαση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, που την είχε καθορίσει στο ποσόν των 12.000 ευρώ, και υποχρέωσε του εναγομένους (και ήδη αναιρεσείοντες) να του το καταβάλουν.

Επομένως, το Εφετείο δεν δέχθηκε παρά το νόμο πράγματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης ως αληθινά χωρίς απόδειξη και ο εκ του άρθρου 559 αρ. 10 ΚΠολΔ πρώτος λόγος της αιτήσεως αναιρέσεως, που υποστηρίζει τα αντίθετα, είναι αβάσιμος.

Ο λόγος αναιρέσεως από το άρθρο 559 αρ. 11γ ΚΠολΔ ιδρύεται, αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα, που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν. Για να είναι ορισμένος ο από την ως άνω διάταξη προβλεπόμενος λόγος αναιρέσεως, πρέπει να εξειδικεύονται στο αναιρετήριο τα αποδεικτικά αυτά μέσα, να προσδιορίζεται το περιεχόμενο τους και το παραδεκτό της προσκομιδής τους, καθώς και να αναφέρεται ότι έγινε επίκληση και προσκομιδή τους.

Επίσης πρέπει να καθορίζεται και ο ισχυρισμός, το βάσιμο ή αβάσιμο του οποίου θα αποδεικνυόταν με τα αποδεικτικά αυτά μέσα και οι λόγοι για τους οποίους ο ισχυρισμός αυτός ασκεί ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης (ΑΠ 1647/2005). Στην προκειμένη περίπτωση, με τον από το άρθρο 559 αρ. 11γ ΚΠολΔ δεύτερο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως οι αναιρεσείοντες μέμφονται το Εφετείο ότι δεν έλαβε υπόψη, αν και νομίμως επικαλέστηκαν και προσκόμισαν, τα ακόλουθα έγγραφα:

α) την 501/2013 αμετάκλητη απόφαση του Μονομελούς Πλημμελειοδικείου Κορίνθου, β) την 5146/2011 αμετάκλητη απόφαση του ίδιου δικαστηρίου, γ) τα υπ’ αριθμ. πρωτ. .../10-10-2011, ...3-3-2015 και ...23-3-2016 έγγραφα της Πολεοδομίας …, και τα οποία, όπως κατά λέξη αναφέρουν "έχουν όλα σοβαρή και ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης".

Ωστόσο, ουδόλως προσδιορίζεται στο αναιρετήριο ο ισχυρισμός, το βάσιμο ή αβάσιμο του οποίου θα αποδεικνυόταν με τα αποδεικτικά αυτά μέσα, καθώς και οι λόγοι για τους οποίους ο ισχυρισμός αυτός ασκεί ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, και επομένως ο λόγος αυτός αναιρέσεως, ως αόριστος, είναι προεχόντως απαράδεκτος.

Οι λοιπές αιτιάσεις των αναιρεσειόντων στον ίδιο λόγο, ότι ουδεμία αδικοπρακτική συμπεριφορά επέδειξαν σε βάρος του αναιρεσίβλητου, αλλά τόσο η αγωγή όσο και η μήνυση έγιναν από δικαιολογημένο ενδιαφέρον, στα πλαίσια προασπίσεως των συμφερόντων τους, αφού ο πρώτος τούτων φερόταν να ελέγχεται για δασικές παραβάσεις, που ουδέποτε είχε διαπράξει, και ότι συνακόλουθα ο αναιρεσίβλητος δεν υπέστη ηθική βλάβη, ώστε να δικαιούται χρηματική ικανοποίηση, είναι ωσαύτως απαράδεκτες, κατ’ άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ, εφόσον αφορούν εξ ολοκλήρου εκτίμηση πραγματικών περιστατικών από το δικαστήριο της ουσίας, η οποία και δεν υπόκειται σε αναιρετικό έλεγχο.

Κατ’ ακολουθίαν τούτων πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναιρέσεως, να καταδικασθούν οι αναιρεσείοντες ως ηττώμενοι διάδικοι στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσίβλητου (άρθρο 176, 183, 191 παρ. 2 ΚΠολΔ) και να διαταχθεί, σύμφωνα με το άρθρο 495 παρ. 4 ΚΠολΔ, η εισαγωγή του οικείου παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο, όπως ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 11 Νοεμβρίου 2016 αίτηση των 1) Χ. Δ. Π. και β) ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "... Α.Ε." για αναίρεση της 286/2016 αποφάσεως του Εφετείου Ναυπλίου.

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου, και τα ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου στο οικείο Δημόσιο Ταμείο

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 20 Δεκεμβρίου 2017.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 16 Ιανουαρίου 2018.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ