Supreme Court allows appeal against dismissal of equal pay claim for local government employees. Dismissed

Απόφαση 989 / 2011 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 989/2011

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Μίμη Γραμματικούδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αντώνιο Αθηναίο, Σαράντη Δρινέα, Χριστόφορo Κοσμίδη και Νικόλαο Τρούσα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του την 18η Ιανουαρίου 2011 , με την παρουσία και της Γραμματέως Αικατερίνης Καραβέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

ΤΟΥ ΑΝΑΙΡΕΣΕΙΟΝΤΟΣ: Ο.Τ.Α α' βαθμίδας με την επωνυμία "ΔΗΜΟΣ ΒΟΛΟΥ", που εδρεύει στη πόλη Βόλου και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Σοφία Παπαγιαννίτση.

ΤΩΝ ΑΝΑΙΡΕΣΙΒΛΗΤΩΝ:1 ) Σ. Α., 2)Γ. Γ., 3) Ι. Β., 4) Α. Β., 5) Μ. Γ., 6) Α. Κ., 7) Ν. Κ., 8) Α. Κ., 9) Ι. Κ., 10) Π. Μ., 11) Α. Μ., 12) Γ. Μ., 13) Σ. Π., 14) Φ. Σ., 15) Δ. Σ.. Εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γρηγόριο Κοσσυβάκη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20-12-2003 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Βόλου. Επί της αγωγής εκδόθηκε η 267/2004 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου και, κατόπιν ασκήσεως εφέσεως, η 278/2006 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Βόλου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 8-3-2007 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Νικόλαος Τρούσας ανέγνωσε την από 7-1-2011 έκθεσή του με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αναίρεσης, και ο πληρεξούσιος των αναιρεσίβλητων την απόρριψη, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στην δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις προσκομιζόμενες με επίκληση από το αναιρεσείοντα εκθέσεις επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Βόλου, ..., 1399/26-8-2009 για την αναιρεσίβλητη Μ. Κ., 1397/26-8-2009 για τον αναιρεσίβλητο Ι. Κ. και 1421/27-8-2009 για τον αναιρεσίβλητο Σ. Π., προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της αιτήσεως αναιρέσεως με πράξη κατάθεσης και ορισμού ως δικασίμου στις 11-5-2010, επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως στους ως άνω αναιρεσίβλητους, καλούμενους να παραστούν κατ' αυτήν. Οι τελευταίοι κατά τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας, η οποία ορίσθηκε μετ' αναβολή εκ της αρχικής δικασίμου της 11-5-2010 και για την οποία δεν ήταν αναγκαία νέα κλήτευσή τους (αρθρ. 226 παρ. 4 και 575 Κ.Πολ.Δ.), κατά την οποία η υπόθεση εκφωνήθηκε από το πινάκιο στη σειρά της, εκπροσωπήθηκαν από πληρεξούσιο δικηγόρο μη έχοντα πληρεξουσιότητα, δοθείσα με συμβολαιογραφική πράξη, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 96 παρ. 1 ΚΠολΔικ., ούτε κατέθεσαν, κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, δήλωση μη παραστάσεως κατά τη δικάσιμο αυτή. Επομένως, πρέπει να χωρήσει η συζήτηση της υποθέσεως παρά την απουσία τους (αρθρ. 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.).

Κατά το άρθρο 4 παρ. 1 του Συντάγματος, οι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου. Η διάταξη αυτή καθιερώνει όχι μόνο την ισότητα των Ελλήνων έναντι του νόμου, αλλά και την ισότητα του νόμου έναντι αυτών, με την έννοια ότι δεσμεύει και το νομοθέτη και τον υποχρεώνει, όταν πρόκειται να ρυθμίσει ουσιωδώς όμοια πράγματα, σχέσεις ή καταστάσεις και κατηγορίες προσώπων, να μην αντιμετωπίζει κατά τρόπο ανόμοιο τις περιπτώσεις αυτές, εισάγοντας διακρίσεις ή εξαιρέσεις, εκτός αν αυτό επιβάλλεται από λόγους γενικότερου κοινωνικού ή δημόσιου συμφέροντος, τη συνδρομή των οποίων ελέγχουν τα δικαστήρια.

Συνεπώς, αν γίνει από το νόμο ειδική ρύθμιση για ορισμένη κατηγορία προσώπων και αποκλεισθεί από τη ρύθμιση αυτή, κατ' αδικαιολόγητη δυσμενή διάκριση, άλλη κατηγορία προσώπων, για την οποία συντρέχει ο ίδιος λόγος που επιβάλλει την ειδική εκείνη μεταχείριση, η διάταξη που εισάγει τη δυσμενή αυτή μεταχείριση είναι ανίσχυρη, ως αντισυνταγματική.

Στην περίπτωση αυτή, προς αποκατάσταση της συνταγματικής αρχής της ισότητας, πρέπει να εφαρμοσθεί και για εκείνους, σε βάρος των οποίων έγινε η δυσμενής διάκριση, η διάταξη που ισχύει για την κατηγορία υπέρ της οποίας θεσπίστηκε η ειδική ρύθμιση, διότι μόνο με τον τρόπο αυτό αίρεται η κατάσταση που δημιουργήθηκε από την παραβίαση της ανωτέρω αρχής.

Περαιτέρω, με τη 2026439/3480/0022/1997 κοινή υπουργική απόφαση (ΦΕΚ Β'462/6-6-1997), που εκδόθηκε κατ' εξουσιοδότηση του άρθρου 24 του ν. 2470/1997, "Αναμόρφωση μισθολογίου προσωπικού της δημόσιας διοίκησης και άλλες συναφείς διατάξεις", οι διατάξεις του νόμου αυτού επεκτάθηκαν και έχουν ανάλογη εφαρμογή στο προσωπικό με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου και ορισμένου χρόνου, που υπηρετεί στο Δημόσιο, ΝΠΔΔ και ΟΤΑ.

Το ίδιο επαναλαμβάνεται για τους εργαζομένους στους ΟΤΑ και στις από 17-2-2001 και 18-7-2002 ΣΣΕ για τους όρους αμοιβής και εργασίας του με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου προσωπικού των ΟΤΑ (πράξη κατάθεσης Υπ. Εργασίας 92/17-12-2001 και 82/22-7-2002 αντίστοιχα). Με το άρθρο 13 του ν. 2470/1997 προβλέπεται χορήγηση σε διάφορες κατηγορίες των δημοσίων υπαλλήλων μηνιαίου χρηματικού ποσού ως κινήτρου απόδοσης, για την αύξηση της αποδοτικότητας των υπαλλήλων, την ενίσχυση της προσαρμογής στις νέες τεχνολογίες και απαιτήσεις, τη βελτίωση της εξυπηρέτησης του πολίτη, καθώς και την πρόσθετη εργασία προς αντιμετώπιση αυξημένων υπηρεσιακών αναγκών, καθορίζονται δε τα κριτήρια για τη χορήγηση αυτού.

Εξάλλου, στην παρ. 15 του άρθρου 2 του ν. 2349/1995 ορίζεται ότι ποσοστό (εννέα τοις εκατό (9%)) των εσόδων του εθνικού Τυπογραφείου από καταχωρήσεις στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, ετήσιες συνδρομές, πωλήσεις φύλλων ή διάθεση φωτοαντιγράφων της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως κατατίθεται υπέρ του Δημοσίου και η αντίστοιχη πίστωση εγγράφεται στον κρατικό προϋπολογισμό.

Το προϊόν του προηγουμένου εδαφίου διατίθεται με απόφαση των Υπουργών Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης και Οικονομικών για την παροχή επιδόματος αυξημένης ευθύνης στους τακτικούς και με σύμβαση εργασίας αορίστου χρόνου υπαλλήλους της κεντρικής υπηρεσίας του πρώην Υπουργείου Προεδρίας της Κυβέρνησης, του Εθνικού Τυπογραφείου και της Γραμματείας του Α.Σ.Ε.Π., περιλαμβανομένων και των με απόσπαση υπηρετούντων και των αποσπασμένων από το πρώην Υπουργείο Προεδρίας της Κυβέρνησης, με εξαίρεση τους αποσπασμένους από άλλες υπηρεσίες ελεγκτές δημόσιας διοίκησης.

Οι σχετικές πιστώσεις εγγράφονται στον προϋπολογισμό του Υπουργείου Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης (πρώην Υπουργείου Προεδρίας της Κυβέρνησης), του Εθνικού Τυπογραφείου και του Α.Σ.Ε.Π., αντίστοιχα και τακτοποιούνται απολογιστικώς από τα έσοδα του προηγουμένου εδαφίου. Με την ίδια ή όμοια απόφαση ρυθμίζεται κάθε θέμα που αφορά τη διαχείριση και διάθεση του σχετικού ποσού.

Με τα άρθρα 1-4 του ν. 2880/2001 "Πρόγραμμα ΠΟΛΙΤΕΙΑ για τη μεταρρύθμιση και τον εκσυγχρονισμό της Δημόσιας Διοίκησης και άλλες διατάξεις" θεσπίσθηκε για τη διαρκή βελτίωση της Δημόσιας Διοίκησης με την εισαγωγή νέων τεχνολογιών και την επιμόρφωση και βέλτιστη χρήση του ανθρώπινου δυναμικού της, η εκπόνηση κάθε τρία χρόνια από το Υπουργείο Εσωτερικών του Εθνικού Σχεδίου Δράσεων για τη Δημόσια Διοίκηση (Πρόγραμμα "ΠΟΛΙΤΕΙΑ"), το οποίο εγκρίνεται με απόφαση του Υπουργικού Συμβουλίου και διαρθρώνεται ενδεικτικά στα αναφερόμενα υποπρογράμματα εξειδικεύεται δε σε κεντρικά και περιφερειακά επιχειρησιακά προγράμματα, τα τελευταία των οποίων αποτελούν την κατά περιφέρεια και τους υπαγόμενους σ' αυτή ΟΤΑ α' και β' βαθμίδας εξειδίκευση των στόχων του προγράμματος (άρθρο 1), καθορίσθηκε το όργανο παρακολούθησης του προγράμματος αυτού (άρθρο 2), προσδιορίσθηκαν οι πόροι του (άρθρο 3) και προβλέφθηκε η θέσπιση Κανονισμού Εφαρμογής του (άρθρο4).

Με το άρθρο 5 του ίδιου νόμου αυξήθηκε το ποσοστό της παρ. 15 του άρθρου 2 του ν. 2349/1995 από 9% σε 25% και ορίσθηκε ότι με κοινή απόφαση των Υπουργών Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης και Οικονομικών καθορίζονται οι δικαιούχοι του προϊόντος της παραπάνω αυξήσεως, το ύψος της ειδικής πρόσθετης αμοιβής, ο τρόπος καταβολής του και κάθε άλλη αναγκαία λεπτομέρεια.

Κατ' εξουσιοδότηση της τελευταίας διάταξης εκδόθηκε η 2/1969/0022/2001 κοινή απόφαση των Υπουργών Εσωτερικών Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης και Οικονομικών (ΦΕΚ Β' 341/2001), με την οποία χορηγήθηκε στους μόνιμους με θητεία καθώς και στους με σύμβαση ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου υπαλλήλους της Κεντρικής Υπηρεσίας του Υπουργείου Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης καθώς και άλλων υπηρεσιών αυτού, περιλαμβανομένων και των μεταταγέντων, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 15 του Π.Δ. 30/1996 ή μελλόντων να μεταταγούν, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 22 του ν. 2738/1999, στις Νομαρχιακές Αυτοδιοικήσεις, ειδική πρόσθετη αμοιβή, καλυπτόμενη από την αύξηση του ποσοστού της παρ. 15 του άρθρου 2 του ν. 2349/1995, με την αιτιολογία ότι αυτή (πρόσθετη αμοιβή) "συμπλέκεται με τα καθήκοντα των υπηρετούντων στο Υπουργείο Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης, λόγω της σοβαρότητας που παρουσιάζουν τα αντίστοιχα θέματα, της πολυμορφίας τους και της ταχείας αντιμετώπισής τους, πολλές φορές και εκτός των εκάστοτε ισχυόντων ωραρίων εργασίας".

Από το περιεχόμενο της τελευταίας κοινής υπουργικής απόφασης σε συνδυασμό με τις διατάξεις των άρθρων 13 του ν. 2470/1997 και 1-5 του ν. 2880/2001 προκύπτει ότι, η χορηγηθείσα με την παραπάνω υπουργική απόφαση ειδική πρόσθετη αμοιβή είναι διαφορετική από το κίνητρο απόδοσης που θεσπίζεται με το άρθρο 13 του ν. 2470/1997 για όλους τους υπαλλήλους του Δημοσίου, των ΝΠΔΔ και των ΟΤΑ και δεν συναρτάται με το πρόγραμμα "ΠΟΛΙΤΕΙΑ", ώστε να έχει καθ' οιονδήποτε τρόπο σχέση με υπαλλήλους των ΟΤΑ.

Η προαναφερόμενη ειδική αμοιβή χορηγήθηκε στις προαναφερόμενες κατηγορίες υπαλλήλων, ενόψει των καθηκόντων τους και των υπηρεσιών που προσφέρουν, οι οποίες είναι διαφορετικές από τις υπηρεσίες των υπαλλήλων των ΟΤΑ και παρέχονται υπό διαφορετικές συνθήκες. Κατά συνέπεια, η αμοιβή αυτή δεν μπορεί να χορηγηθεί σε όλους γενικά τους υπαλλήλους του Δημοσίου των ΝΠΔΔ και των ΟΤΑ κατ' εφαρμογή της συνταγματικής αρχής της ισότητας, όπως δεν μπορούν να χορηγηθούν στους δημοσίους υπαλλήλους, κατ' εφαρμογή της ίδιας αρχής και άλλες παροχές που χορηγήθηκαν σε συγκεκριμένες κατηγορίες υπαλλήλων και για εκτέλεση συγκεκριμένου έργου, με την επίκληση του άρθρου 13 του ν. 2470/1997, όπως είναι 1) η αποζημίωση ύψους 100.000 δραχμών κατά μήνα, που χορηγήθηκε για το αναφερόμενο διάστημα στους υπαλλήλους μονίμους κλπ του Υπουργείου Υγείας και Πρόνοιας, με την 2/89151/0022/2001 κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Υγείας Πρόνοιας, 2) διάφορα ποσά, που χορηγήθηκαν για το αναφερόμενο χρονικό διάστημα, ως διαφορά επιδομάτων ειδικών λογαριασμών και του κινήτρου απόδοσης του ν. 2470/1997, στους υπαλλήλους του Υπουργείου Γεωργίας με την 63753/2000 απόφαση του υπουργού Γεωργίας και 3) η χρηματική παροχή που χορηγήθηκε στους υπαλλήλους του Υπουργείου ΠΕ.ΧΩ.ΔΕ.

με τη 1567/22-12-2000 απόφαση του Υπουργού ΠΕ.ΧΩ.ΔΕ. Στην προκείμενη περίπτωση, το Πολυμελές Πρωτοδικείο, που δίκασε ως Εφετείο κατά αποφάσεως Ειρηνοδικείου, με την προσβαλλόμενη απόφαση δέχθηκε τα εξής: Οι ενάγοντες και ήδη αναιρεσίβλητοι απασχολούνται ως μόνιμοι υπάλληλοι με σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου στο εναγόμενο, νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου προ του έτους 2001 και οι αποδοχές τους ρυθμίζονται από το Νέο Μισθολόγιο όπως ισχύει μετά το ν. 2470/1997 που αντικατέστησε το ν. 1505/1984.

Εκτός των τακτικών μηνιαίων παροχών που καταβάλλονται σε αυτούς, δίνονταν επίσης, διάφορες παροχές ή επιδόματα λόγω ειδικών προσόντων, ιδιοτήτων, συνθηκών εργασίας, τα οποία ενσωματώθηκαν στις μηνιαίες αποδοχές με το Νέο Μισθολόγιο σκοπεύοντας στην ισότιμη αντιμετώπιση όλων των κατηγοριών των υπαλλήλων του Δημοσίου, Ν.Π.Δ.Δ, και Ο.Τ.Α και καθιερώνοντας το κίνητρο απόδοσης [συνδυασμός των άρθρων 2 παρ. 15 του νόμου 2349/1995, 10 παρ.4, 13 παρ.2 εδ.4, 13 παρ.7 και 8, 26 του ν. 2470/1997, οι διατάξεις του οποίου εξ άλλου εφαρμόζονται αναλογικά δυνάμει του άρθρου 2 της Σ.Σ.Ε έτους 2003 (ΦΕΚ 46/04.07.2003) "για τους όρους αμοιβής και εργασίας των με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου προσωπικού των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης"].

Καθορίστηκε έτσι το πλαίσιο μισθοδοσίας των ανωτέρω υπαλλήλων και ορίστηκε ότι κάθε άλλη παροχή εκτός των όσων προβλέπονται από τις διατάξεις του νόμου αυτού (άρθρο 27 ν. 2470/1999), δεν μπορεί να χορηγηθεί χωρίς τροποποίησή του. Παρ' όλα αυτά όμως, με διάφορες υπουργικές αποφάσεις χορηγήθηκαν κατά καιρούς σε μισθωτούς διαφόρων υπουργείων χρηματικές παροχές με την ονομασία "ειδική αποζημίωση", "ειδική πρόσθετη αμοιβή", όπως με την Υ.Α ΟΙΚ. 2/89161/002/4.12.2000.

Υ.Α 63753/29.12.2000, Υ.Α 1567/22.12.2000 κ.λ.π. Περαιτέρω με το άρθρο 26 του πιο πάνω νόμου, οι ειδικοί έντοκοι λογαριασμοί που έχουν συσταθεί εκτός προϋπολογισμού εποπτεύονται από τον Υπουργό Οικονομικών και διατίθενται για χορήγηση παροχών στο προσωπικό του Δημοσίου, Ν.Π.Δ.Δ, ενώ με το άρθρο 25 παρ.3 εδ.α' του νόμου 2819/2000 ορίζεται ότι " Οι αποφάσεις που εκδίδονται μετά την υπ' αριθ. 2073337/8012/0022/22-12-1998 κοινή υπουργική απόφαση, η οποία εκδόθηκε σε εφαρμογή της παρ.7 του άρθρου13 τουΝ.2470/1997 και ρυθμίζουν την κατανομή χρηματικών διαθεσίμων που απομένουν ως υπόλοιπο μετά την απόδοση στο Δημόσιο του κινήτρου απόδοσης από τον υπολογισμό του ποσοστού 9% επί των εσόδων του Εθνικού Τυπογραφείου (παρ.15 του άρθρου 2 του Ν. 2349/1995) μπορούν να έχουν αναδρομική ισχύ μέχρι 2 έτη".

Εξ άλλου με το άρθρο 5 ν. 2880/2001 με το οποίο καθιερώνεται το πρόγραμμα "Πολιτεία" και άλλες διατάξεις, το ποσοστό αυτό αυξάνεται σε 25% (ήδη δε σε 35% με το ν.3074/2002 άρθρο 12 παρ.5) ρυθμίζεται δε με κοινή απόφαση των Υπουργών Εσωτερικών-Δημόσιας Διοίκησης-Αποκέντρωσης και Οικονομικών και ορίζονται οι δικαιούχοι της πρόσθετης αμοιβής, οι σχετικές δε πιστώσεις εγγράφονται στους προϋπολογισμούς των φορέων του Υπουργείου Εσωτερικών και τακτοποιούνται απολογιστικώς από τα έσοδα της παρ.1 του παρόντος, συνδέοντας έτσι προφανώς την παροχή αυτή με το κίνητρο απόδοσης, λόγω των αυξημένων αρμοδιοτήτων που αποκτούν τα όργανα που εμπλέκονται στην Εφαρμογή του Προγράμματος Πολιτεία .

Εν συνεχεία,με την Κ.Υ.Α. Υπουργών Εσωτερικών-Δημόσιας Διοίκησης- Αποκέντρωσης και Οικονομικών υπ' αριθμ. 2/19591/0022//28.03.2001 χορηγήθηκε ειδική πρόσθετη αμοιβή στους υπηρετούντες στο Υπουργείο Εσωτερικών λόγω της σοβαρότητας που παρουσιάζουν τα θέματα που αντιμετωπίζουν καθώς και της ανάγκης ταχείας αντιμετώπισης αυτών.

Οι σχετικές πιστώσεις εγγράφονται στον προϋπολογισμό, αφού κατατεθεί από το προϊόν του προϋπολογισμού αυτού 16% υπέρ του Δημοσίου και χορηγείται στους μόνιμους καθώς και στους με σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου υπαλλήλους που έχουν μεταταγεί ή θα μεταταγούν στις Νομαρχιακές Αυτοδιοικήσεις.

Από το άρθρο 1 παρ. 5, ν.2880/2001 όμως προκύπτει ότι η ειδική αυτή πρόσθετη αμοιβή συναρτάται με την εφαρμογή του προγράμματος "Πολιτεία", στην οποία εμπλέκονται και οι υπαγόμενοι στην Περιφέρεια ΟΤΑ α' και β' βαθμίδας, οι υπάλληλοι της οποίας (Τοπικής Αυτοδιοίκησης) θα συμμετέχουν στην εφαρμογή αυτού. Από τον τρόπο δε που προσδιορίζονται οι δικαιούχοι αυτής (πρόσθετης αμοιβής) στην ανωτέρω υπουργική απόφαση ήτοι οι υπάλληλοι που έχουν μεταταγεί στις Νομαρχίες, υπηρετούντες στα πολιτικά γραφεία Υπουργών, στη Γραμματεία του Υπουργικού Συμβουλίου, Γραφεία βουλευτών κ.λ.π.

είναι φανερό ότι συνδέεται μεν με το πρόγραμμα "Πολιτεία", δεν εξειδικεύεται όμως ο σκοπός παροχής αυτής σε συγκεκριμένους υπαλλήλους και για ειδικό λόγο, αποκλείοντας έτσι κάποιες άλλες κατηγορίες εργαζομένων με όμοιο ή παρεμφερές αντικείμενο εργασίας και ασκούντες όμοια καθήκοντα. Καθίσταται σαφές λοιπόν, ότι οι ενάγοντες δικαιούνται ως υπάλληλοι των οποίων οι αποδοχές ρυθμίζονται από το Νέο Μισθολόγιο, να απολαμβάνουν την ανωτέρω επιδοματική παροχή που χορηγείται σε συναδέλφους τους υπαλλήλους Δημοσίου, Ν.Π.Δ.Δ, άλλως παραβιάζεται η μισθολογική ισότητα που καθιερώθηκε με τον ν.2470/1997 και έρχεται σε ευθεία αντίθεση με τις διατάξεις του Συντάγματος (άρθρα 4 παρ.1, 22 παρ.1) σύμφωνα με τις οποίες εισάγεται, όπως αναφέρθηκε στην μείζονα σκέψη, η αρχή της ισότητας των πολιτών και η αρχή της ίσης αμοιβής για παροχή ίσης εργασίας.

Συνεπώς, προς άρση της άνισης διάκρισης και αποκατάσταση της συνταγματικής ως άνω αρχής πρέπει να επεκταθεί η χορήγηση της ειδικής πρόσθετης αμοιβής και στους ενάγοντες οι οποίοι τελούν υπό όμοιες συνθήκες απασχόλησης με τους συναδέλφους τους, προς τους οποίους χορηγήθηκε αυτή. Επομένως, συνεχίζει το Δικαστήριο της ουσίας οι ενάγοντες δικαιούνται την ως άνω μηνιαία παροχή για τα χρονικά διαστήματα που αναφέρει, από 1-3-2001 έως 31-12-2003. Με τις παραδοχές αυτές το δικαστήριο της ουσίας απέρριψε την έφεση κατά της πρωτόδικης απόφασης που είχε αποφανθεί ομοίως. Έτσι που έκρινε το Πολυμελές Πρωτοδικείο, παραβίασε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 13 του ν. 2470/1997, 5 του ν. 2880/2001, 4 και 22 του Συντάγματος και τις διατάξεις της 2/1969/28-3-2001 ΚΥΑ. Επομένως, ο πρώτος λόγος αναιρέσεως από το άρθρο 560 αρ. 1 του Κ.Πολ.Δ. με τον οποίο προβάλλεται η παραβίαση των παραπάνω διατάξεων, είναι βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός, να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές (άρθρο 580 παρ.3 Κ.Πολ.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 278/2006 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Βόλου.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο το οποίο θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές. Και

Καταδικάζει τους αναιρεσίβλητους στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος τα οποία ορίζει στο ποσό των εξακοσίων (600) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 14 Απριλίου 2011. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 14 Ιουνίου 2011.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ