Supreme Court dismisses prosecutor's appeal due to lack of evidence regarding an unmentioned agreement document.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court rejected the Prosecutor's request to overturn a lower court's acquittal of the accused for fraud. The prosecutor argued the trial court failed to consider a specific agreement dated April 14, 2000, which the prosecutor claimed was read during proceedings. However, the court found that the trial record explicitly stated this agreement was never read in court, rendering the prosecutor's claim of non-consideration baseless.
Legislator headnote
AI generatedArticles 505(2) and 510(4) of the Code of Criminal Procedure; The prosecutor's appeal based on the failure to consider a specific piece of evidence is inadmissible if the trial record proves that such evidence was never actually read or presented to the court.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 989 / 2006 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)
Αριθμός 989/2006
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
ΣΤ' Ποιν.Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Χρύσανθο Παπούλια, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, ως αρχαιότερο μέλος της συνθέσεως (κωλυομένου του Αντιπροέδρου) - Εισηγητή, Ηρακλή Κωνσταντινίδη, Μιχαήλ Δέτση, Κωνσταντίνο Κούκλη και Γρηγόριο Μάμαλη, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 4 Απριλίου 2006, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Παναγιώτη Καίσαρη (ο Εισαγγελέας είχε κώλυμα να μετάσχει) και του Γραμματέα Χρήστου Πήτα, για να δικάσει την αίτηση του Εισαγγελέως του Αρείου Πάγου, για αναίρεση της 17/2005 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων Αιγαίου, με κατηγορούμενο τον .... , που εκπροσωπήθηκε από τους πληρεξούσιους δικηγόρους του Δημήτριο Γκαρίκο και Σοφία Κούρτη. Με Πολιτικώς Ενάγοντα τον ..... που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Πρωτέκδικο.
Το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων Αιγαίου με την υπ' αριθ. 17/2005 απόφαση του, διέταξε όσα με λεπτομέρεια αναφέρονται σ' αυτήν.Την αναίρεση της παραπάνω αποφάσεως ζητάει τώρα ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου με την από 20 Οκτωβρίου 2005 αίτησή του, που συντάχθηκε ενώπιον του Γραμματέα του Ποινικού Τμήματος του Αρείου Πάγου, Γεωργίου Σωφρονιάδη, και καταχωρήθηκε στο οικείο πινάκιο με αριθμό 1819/2005.
Α φ ο ύ ά κ ο υ σ ε
τον Αντεισαγγελέα που ζήτησε να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και Τους πληρεξούσιους δικηγόρους των πιο πάνω διαδίκων, που ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι. Από τη διάταξη του άρθρου 505 παρ. 2 του Κ.Π.Δ. προκύπτει ότι, ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου μπορεί να ζητήσει την αναίρεση οποιασδήποτε απόφασης, καταδικαστικής ή απαλλακτικής και εκείνης που παύει οριστικά την ποινική δίωξη ή την κηρύσσει απαράδεκτη, οποιουδήποτε ποινικού δικαστηρίου και για όλους τους λόγους που αναφέρονται στη διάταξη του άρθρου 510 παρ. 1 του Κ.Π.Δ., επομένως και για έλλειψη της επιβαλλόμενης από το Σύνταγμα και τον Κ.Π.Δ.
ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας, στην οποία εντάσ-σεται και η μη λήψη υπόψη από το δικαστήριο όλων των αποδεικτικών μέσων, μέσα στην προθεσμία που ορίζεται στο άρθρο 479 παρ. 2 του ίδιου Κώδικα, δηλαδή μέσα σε ένα μήνα από την καταχώρηση της απόφασης στο ειδικό βιβλίο του άρθρου 473 παρ. 3 του Κώδικα και όχι από τη δημοσίευση της (Ολομ.
Α.Π. 6/2002). Επομένως η κρινόμενη αίτηση αναιρέ-σεως του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου κατά της υπ' αριθμό 17/2005 αθωωτικής απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αιγαίου, η οποία ασκήθηκε με δήλωση στο Γραμματέα του Αρείου Πάγου την 20η Οκτωβρίου 2005, ενώ η απόφαση έχει καταχωρηθεί στο ειδικό βιβλίο την 20η Σεπτεμβρίου 2005 και με την οποία προβάλλεται, η ελλιπής αιτιολογία της απόφασης αυτής, είναι παραδεκτή.
II. Η απαιτούμενη κατά το άρθρο 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του Κ.Π.Δ., όπως το τελευταίο τροποποιήθηκε με το άρθρο 2 παρ. 5 του ν. 2408/1996, ειδική και εμπεριστα-τωμένη αιτιολογία της απόφασης, εκ της ελλείψεως της οποίας ιδρύεται ο λόγος αναιρέσεως, εκ του άρθρου 510 παρ. 1 περ. Δ΄ του Κ.Π.Δ., περιλαμβάνει και τη βεβαιότητα ότι το δικαστή-ριο έλαβε υπόψη του και συνεκτίμησε όλα τα αποδεικτικά μέσα στο σύνολό τους και όχι ορισμένα μόνον από αυτά.
Και ναι μεν για τη βεβαιότητα αυτή αρκεί κατ' αρχήν, η αναφορά όλων των αποδεικτικών μέσων κατά το είδος τους (μάρτυρες, έγγραφα κ.λ.π.), όταν όμως από άλλα στοιχεία της αιτιολογίας προκύπτει πάλι με βεβαιότητα, ότι το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη του συγκεκριμένο αποδεικτικό μέσο, έστω και αν αυτό μνημονεύεται κατά το είδος του, παραβιάζεται η αναφερόμενη υποχρέωση του δικαστηρίου και ιδρύεται ο λόγος αναιρέσεως, εκ του άρθρου 510 παρ. 1 περ.
Δ΄ του Κ.Π.Δ., για ελλιπή αιτιολογία της απόφασης. III. Στην προκείμενη περίπτωση, στην αιτιολογία της προσβαλλόμενης υπ' αριθμό 17/2005 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αιγαίου, με την οποία ο κατηγορούμενος .... , κηρύχθηκε αθώος της πράξεως της κακουργηματικής απάτης που του αποδιδόταν, αναφέρεται μεν σε σχέση με τα αποδεικτικά μέσα, ότι το δικαστήριο έλαβε υπόψη του, ''… τα έγγραφα τα οποία αναγνώσθηκαν, τις ένορκες έπ' ακροατηρίου καταθέσεις των μαρτύρων κατηγορίας και υπεράσπισης, σε συνδυασμό με την απολογία του κατηγορούμενου και την όλη αποδεικτική διαδικασία …'' και επομένως προκύπτει κατ' αρχήν, ότι το δικαστήριο έλαβε υπόψη του όλα τα έγγραφα που αναγνώσθηκαν στο ακροατήριο.
Περαιτέρω από τα πρακτικά της ίδιας απόφασης προκύπτει, ότι δεν αναγνώσθηκε στο ακροατήριο συμφωνητικό υπό χρονολογία 14-4-2000 που φέρει μάλιστα και την υπογραφή του κατηγορούμενου και εκ του οποίου προκύπτει ότι αυτός έλαβε από τον μηνυτή, το χρηματικό ποσό των 56.000.000 δραχμών. Με την αναίρεση του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου υποστηρίζεται, ότι το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη του όπως υποχρεούταν, ακριβώς ένα τέτοιο συμφωνητικό, το οποίο μάλιστα αναφέρεται (στην αίτηση) και ότι αναγνώσθηκε στο ακροατήριο.
Από τα πρακτικά προκύπτει, ότι μεταξύ άλλων εγγράφων που αναγνώσθηκαν στο ακροατήριο, αναγνώσθηκε και ''η από 14-4-2000 υπεύθυνη δήλωση του .... (μηνυτή) προς τον .... (κατηγορούμενο), στην οποία αυτός δηλώνει, ότι ο κατηγορούμενος δεν φέρει την παραμικρή ευθύνη για οποιαδήποτε διεξαγωγή, τροπή ή κατάληξη της εταιρίας ''ECOINVEST A.E.Λ.Δ.E.'' και κατά συνέπεια δεν έχει κατ' αυτού οιαδήποτε αξίωση από οποιαδήποτε αιτία''.
Η υπεύθυνη αυτή δήλωση, φέρει την υπογραφή μόνον του δηλούντος..... (και όχι του κατηγορούμενου), η γνησιότητα μάλιστα της οποίας βεβαιώνεται και από το Αστυνομικό Τμήμα ... . Εφόσον επομένως από τα πρακτικά της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει, ότι δεν αναγνώσθηκε στο ακροατήριο έγγραφο συμφωνητικό υπό χρονολογία 14-4-2000, μάλιστα με την υπογραφή και του κατηγορούμενου (εκ του οποίου φέρεται ότι προκύπτει, η καταβολή από το μηνυτή στον κατηγορούμενο, του ποσού των 56.000.000 δρχ.), το δικαστήριο δεν υποχρεού-ταν να λάβει υπόψη του ένα τέτοιο έγγραφο και τα αντιθέτως προβαλλόμενα με το μοναδικό, εκ του άρθρου 510 παρ. 1 περ.
Δ΄ του Κ.Π.Δ., λόγο αναιρέσεως της αιτήσεως του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, είναι αβάσιμα και απορριπτέα. IV. Μετά από αυτά, η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως του Εισαγγελέα το Αρείου Πάγου, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμη.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 20ης Οκτωβρίου 2005 αίτηση του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, για αναίρεση της υπ' αριθμό 17/2005 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Αιγαίου.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 18 Απριλίου 2006. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 27 Απριλίου 2006.
Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ